Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Πρόκειται για τον πρώτο σε διεθνές επίπεδο δικαστικό μηχανισμό προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Παρέχει τη δυνατότητα τόσο διακρατικής όσο και ατομικής προσφυγής, μετά την εξάντληση των εσωτερικών ένδικων μέσων. Η [[Επιτροπή Υπουργών Συμβουλίου της Ευρώπης|Επιτροπή Υπουργών]] επιμελείται της πιστής εφαρμογής και εκτέλεσης των αποφάσεων του ΕΔΑΔ εκ μέρους των κρατών μελών.
 
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εδρεύει στο [[Στρασβούργο]]. Κάθε κράτος μέλος της Σύμβασης διαθέτει σε αυτό έναν δικαστή. Από ελληνικής πλευράς, μετέχειμετείχε οως Καθηγητήςτο κ.2020, ο [[Λίνος-Αλέξανδρος Σισιλιάνος]].
 
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναιδεν τελείωςπρέπει διαφορετικόνα απόσυγχέεται με το [[Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης]], το οποίο είναι όργανο της [[Ευρωπαϊκή Ένωση|Ευρωπαϊκής Ένωσης]], εδρεύει στο [[Λουξεμβούργο]] και μεριμνά για την ορθή εφαρμογή του [[Ευρωπαϊκό δίκαιο|Ευρωπαϊκού δικαίου]].
 
== Δυνατότητα ατομικής προσφυγής ==
Δυνατότητα προσφυγής στο ΕΔΑΔ έχει κάθε πολίτης ατομικά καθώς και κάθε μη κυβερνητική οργάνωση. Δεν μπορεί να προσφύγει σε αυτό δημόσια υπηρεσία ή [[Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου]]. Η προσφυγή στρέφεται πάντοτε κατά κράτους και ποτέ κατά ιδιώτη. Για να γίνει η προσφυγή αρκεί μια επιστολή στη Γραμματεία της Διεύθυνσης του Δικαστηρίου —ακόμη και με το ταχυδρομείο— στη μητρική γλώσσα του προσφεύγοντος.
 
Δύο είναι οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για την άσκηση προσφυγής:
:α) να έχει παραβιάσει ένα κράτος-μέλος της ΕΣΔΑ κάποιοκάποια από τις διατάξεις της και
:β) ο πολίτης να έχει εξαντλήσει τα εσωτερικά (εθνικά) [[ένδικα μέσα]] κατά της προσβολής αυτής.
 
== Απόφαση επί της προσφυγής ==
[[Image:Strasbourg- European Court of Human Rights.jpg|thumb|right|Αίθουσα του δικαστηρίου]]
Το ΕΔΑΔ αποφαίνεται επί της προσφυγής διαπιστώνοντας αν η συγκεκριμένη πράξη ή παράλειψη του κράτους έχει παραβιάσει τα δικαιώματα του προσφεύγοντος με δυνατότητα να επιδικάσει και αποζημίωση για έξοδα και ηθική βλάβη. Οι αποφάσεις του είναι δεσμευτικές για τα εθνικά κράτη, όμως δεν υπάρχει μηχανισμός αναγκαστικής επιβολής τους. Σε περίπτωση που έχει διαπιστωθεί παραβίαση, η οποία παρά την απόφαση δεν αίρεται, το Δικαστήριο έχει τη δυνατότητα να επιδικάσει επιπλέον χρηματική αποζημίωση στον πολίτη από το συγκεκριμένο κράτος. Εάν η πράξη παραβίασης είναι κάποιο [[νόμος|νομοθετικό μέτρο]], το Δικαστήριο δεν έχει την εξουσία να το ακυρώσει το ίδιο, παρά μόνο να το κρίνει αντίθετο με την ΕΣΔΑ και να επιδικάσει αποζημίωση σε όσους θιγέντες προσφύγουν σε αυτό. Η αρνητική δημοσιότητα όμως που προκαλούν οι αποφάσεις του, καθώς και η βεβαιότητα ότι, αν δικαιώθηκε ένας, θα δικαιωθούν και όλοι οι άλλοι που θα προσφύγουν στο μέλλον, αρκούν συνήθως, ώστε το κράτος να τροποποιήσει τη σχετική νομοθεσία και να παύσει την προσβολή.
 
== Δείτε επίσης ==
291

επεξεργασίες