Οξύουρος: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

μ
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
 
==Θεραπεία, Πρόληψη και Έλεγχος==
Για τη θεραπεία της λοίμωξης από οξύουρο χρησιμοποιούνται τα εξής φάρμακα: [[πιπεραζίνη]], παμοϊκό [[πυραντέλιο]], [[μεβενδαζόλη]], [[αλβενδαζόλη]] (πολύ καλή δραστικότητα) και [[θειαβενδαζόλη]] (μέτρια δραστικότητα). Η [[λεβαμιζόλη]], που χρησιμοποιείται στη θεραπεία λοιμώξεων από άλλους εντερικούς νηματέλμινθες, δεν παρουσιάζει καμία δραστικότητα.<ref name=Greenwood/> Τα φάρμακα αυτά σκοτώνουν τους ενήλικες σκώληκες αλλά όχι τα αυγά και γι’αυτό τις ημέρες όπου το παιδί παίρνει το σιρόπι του είναι καλό να κάνει ντουζ το βράδυ και το επόμενο πρωί, ώστε να απομακρυνθούν τα ωάρια που έχουν απομείνει.
 
Η εφάπαξ δόση μεβενδαζόλης ή πυραντέλιου είναι πολύ αποτελεσματικές. Επειδή συνήθως παρατηρούνται αναμολύνσεις συνιστάται και δεύτερη δόση μετά από 10 με 14 ημέρες για να σκοτώσει τους νέους σκώληκες που θα αναπτυχθούν.
84.558

επεξεργασίες