Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Λεγεώνα»

7.427 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 2 μήνες
μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Αναίρεση έκδοσης 7855886 από τον Θαλάσσιος Ασφόδελος (Συζήτηση))
Ετικέτα: Αναίρεση
μ
{{Πηγές|14|10|2012}}
{{άλλεςχρήσεις4|τη στρατιωτική μονάδα του αρχαίου Ρωμαϊκού στρατού|τη δωσιλογική αποσχιστική ρουμανοβλαχική οργάνωση της κατοχικής Ελλάδας|Ρωμαϊκή Λεγεώνα (1941-1943)}}
Η '''ρωμαϊκή λεγεώνα''' (από τη [[Λατινική γλώσσα|λατινική λέξη]] ''legio'' που σημαίνει «επιστράτευση», «στρατολόγηση», από το ''legere'' «επιλέγω») ήταν μία μεγάλη μονάδα του [[Ρωμαϊκός στρατός|ρωμαϊκού στρατού]]. Επανδρώνονταν αποκλειστικά από Ρωμαίους πολίτες, καθώς, μέχρι τον 1ο αιώνα π.Χ.,<ref name=":0">«[http://www.militaryhistory.gr/articles/view/48 Ρωμαίος λεγεωνάριος]» από militaryhistory.gr. [https://web.archive.org/web/20170914080022/http://www.militaryhistory.gr/articles/view/48 Αρχειοθετήθηκε] 14/09/2017. Ανακτήθηκε 31/12/2018.</ref> κάθε Ρωμαίος πολίτης ήταν υποχρεωμένος να υπηρετεί στο ρωμαϊκό στρατό και λάμβανε μισθό για τις υπηρεσίες του. ΓιαΛόγω νααυτής στρατολογηθείτης έπρεπειδιαίτερης νανομικής περάσειτους τοθέσεως 17οαποτελούσαν έτοςτις καιεπιφανέστερες υπηρετούσεμονάδες. μέχριΌταν, τομάλιστα 46οεπί έτος.<ref>«[http://www.geetha.mil.gr/media/Thesmika_Keimena/GES/kanonismoi/3.%20SK%20900-21%20H%20ISTORIA%20TOY%20PEZIKOY.pdf#page=35Τραϊανού Ηανακαλύφθηκαν ΙΣΤΟΡΙΑδούλοι ΤΟΥπου ΠΕΖΙΚΟΥείχαν -γίνει 6.ΡΩΜΑΪΚΟ ΠΕΖΙΚΟ]»λεγεωνάριοι, ΓΕΝΙΚΟδιέταξε ΕΠΙΤΕΛΕΙΟο ΣΤΡΑΤΟΥ,αυτοκράτωρ ΑΘΗΝΑ,να ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014εκτελεσθούν, σελ.αν 25.είχαν [https://web.archive.org/web/20181231050447/http://www.geetha.mil.gr/media/Thesmika_Keimena/GES/kanonismoi/3.%20SK%20900-21%20H%20ISTORIA%20TOY%20PEZIKOY.pdfκαταταγεί Αρχειοθετήθηκε]στο 31/12/2018. Ανακτήθηκε 31/12/2018.</ref><ref>«[https://www.mixanitouxronou.gr/o-romekos-stratos-antegrapse-tous-archeous-%CE%84ellines-ke-egine-anikitos-gia-pollous-eones-o-ipnos-en-ora-ipiresias-timorountan-me-thanato/στράτευμα Ομε ρωμαϊκόςδική στρατόςτους πρωτοβουλία...]» απόΟπωσδήποτε, mixanitouxronou.gr.σε [https://web.archive.org/web/20171015084957/https://www.mixanitouxronou.gr/o-romekos-stratos-antegrapse-tous-archeous-%CE%84ellines-ke-egine-anikitos-gia-pollous-eones-o-ipnos-en-ora-ipiresias-timorountan-me-thanato/κρίσιμές Αρχειοθετήθηκε]εποχές, 15/10/2017.όπως Ανακτήθηκεπχ 31/12/2018.</ref>μετά Πάντωςτην ηήττα διάρκειατου τηςρωμαϊκού θητείας διέφερεστρατού από εποχήτον σεΑρμίνιο εποχή.το Τα9 πρώταμ.Χ. χρόνιαστον τηςΤευτοβούργειο δημιουργίαςδρυμό, των λεγεώνων ο λεγεωνάριος ήταν απλός πολίτης που υπηρετούσε όσο χρειαζότανστρατολογήθηκαν και μετάδούλοι επέστρεφεακόμη στις πολιτικές ασχολίες τουλεγεώνες. Από τον 1ο αιώνα και μετάΤότε, ηόμως στρατιωτικήήταν υπηρεσίαφυσικά γίνεταιαναγκαίο επαγγελματική.να Ηαπελευθερωθούν θητείαπροηγουμένως ήτανκαι αρχικάνα 12λάβουν χρόνια,τη αργότεραρωμαϊκή γίνεταιπολιτεία. 20Το καιίδιο κάποτεσυνέβαινε έφτασεγια τατους 25 χρόνιαξένους.<ref name=":0" />
 
Βασικά, διατηρήθηκε η γενική υποχρέωση των Ρωμαίων πολιτών να υπηρετούν στον στρατό. Βαθμιαία όμως ατόνησε, αφότου ο Μάριος στο τέλος του 2ου αι. π.Χ. στρατολόγησε για πρώτη φορά σε μεγάλη έκταση απόρους (proletarii) για τους πολέμους του στην Αφρική εναντίον του βασιλέως της Νουμιδίας Ιουγούρθα και εναντίον των γερμανικών φύλων των Κίμβρων και των Τευτόνων. Πραγματικά, με αυτόν τον τρόπο ανατράπηκε ολοκληρωτικά σχεδόν η παραδοσιακή θεμελιώδης αρχή, να χρησιμοποιούνται στον στρατό ως στρατιώτες μόνο άτομα που διέθεταν συγκεκριμένο ελάχιστο όριο περιουσίας, και στρατολογούνταν πια προπάντων εθελοντές, οι οποίοι προέρχονταν από τη μάζα των εξαθλιωμένων γεωργών και απόρων πόλεων. Μόνο σε περιόδους ανάγκης γινόταν χρήση, ακόμη και κατά την αυτοκρατορική περίοδο, της υποχρεωτικής στρατολογίας (dilectus).
 
Επειδή οι λεγεωνάριοι έπρεπε να είναι Ρωμαίοι πολίτες, ήταν αναπόφευκτο να προσελκύονται και να στρατολογούνται αρχικά στην Ιταλία, τον πυρήνα της αυτοκρατορίας, όπου κατοικούσε κατά κύριο λόγο η μάζα των Ρωμαίων πολιτών. Αυτό συνέβαινε σε μεγάλη έκταση ακόμη και επί Αυγούστου και Τιβερίου, τουλάχιστον για τις λεγεώνες που βρίσκονταν στο δυτικό τμήμα του κράτους ή και στη χερσόνησο του Αίμου, μολονότι από τότε ήδη μαρτυρούνται σε επιγραφές αρκετοί στρατιώτες, που κατάγονταν προπάντων από τη Ναρβωνησία (δηλαδή τη σημερινή Προβηγκία της Γαλλίας) και από τη Ν.Ισπανία. Στις ανατολικές επαρχίες, βέβαια, και προπάντων στην Αίγυπτο, σημαντικό μέρος των νεοσύλλεκτων στρατολογούνταν ήδη τότε από την περιοχή όπου στάθμευσαν οι λεγεώνες. Και παλαιότερα οι δολοφόνοι του Καίσαρος και ο Μάρκος Αντώνιος είχαν στρατολογήσει στις λεγεώνες τους κατοίκους των ανατολικών επαρχιών. Είναι μάλιστα πολύ πιθανόν ότι οι νέοι αυτοί στρατιώτες δεν ήταν πάντοτε Ρωμαίοι πολίτες κατά τη στρατολόγησή τους. Σε περίπτωση που είχαν νομικό καθεστώς ξένου τους παραχωρούνταν η ρωμαϊκή πολιτεία πριν την ένταξή τους στο στράτευμα. Συχνά, όμως συνέβαινε να συμπληρώνονται οι λεγεώνες με αποστολές αντρών από τη Δύση.
 
Ο αριθμός των λεγεώνων κυμαινόταν διαρκώς κατά τη διάρκεια της ελεύθερης πολιτείας. Ανάλογα με τις στρατιωτικές ανάγκες στρατολογούνταν περισσότερα ή λιγότερα στρατεύματα, ο αριθμός των οποίων μετά τον θάνατο του Καίσαρος, κατά τη διάρκεια του των πολέμων εναντίον των δολοφόνων του και μεταξύ Οκταβιανού και Μάρκου Αντώνιου, είχε ασυνήθιστα αυξηθεί σε 55τουλάχιστον μονάδες.
 
Για να στρατολογηθεί κάποιος έπρεπε να περάσει το 17ο έτος και υπηρετούσε μέχρι το 46ο έτος.<ref>«[http://www.geetha.mil.gr/media/Thesmika_Keimena/GES/kanonismoi/3.%20SK%20900-21%20H%20ISTORIA%20TOY%20PEZIKOY.pdf#page=35 Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΕΖΙΚΟΥ - 6.ΡΩΜΑΪΚΟ ΠΕΖΙΚΟ]», ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ, ΑΘΗΝΑ, ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014, σελ. 25. [https://web.archive.org/web/20181231050447/http://www.geetha.mil.gr/media/Thesmika_Keimena/GES/kanonismoi/3.%20SK%20900-21%20H%20ISTORIA%20TOY%20PEZIKOY.pdf Αρχειοθετήθηκε] 31/12/2018. Ανακτήθηκε 31/12/2018.</ref><ref>«[https://www.mixanitouxronou.gr/o-romekos-stratos-antegrapse-tous-archeous-%CE%84ellines-ke-egine-anikitos-gia-pollous-eones-o-ipnos-en-ora-ipiresias-timorountan-me-thanato/ Ο ρωμαϊκός στρατός ...]» από mixanitouxronou.gr. [https://web.archive.org/web/20171015084957/https://www.mixanitouxronou.gr/o-romekos-stratos-antegrapse-tous-archeous-%CE%84ellines-ke-egine-anikitos-gia-pollous-eones-o-ipnos-en-ora-ipiresias-timorountan-me-thanato/ Αρχειοθετήθηκε] 15/10/2017. Ανακτήθηκε 31/12/2018.</ref> Πάντως η διάρκεια της θητείας διέφερε από εποχή σε εποχή. Τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας των λεγεώνων ο λεγεωνάριος ήταν απλός πολίτης που υπηρετούσε όσο χρειαζόταν και μετά επέστρεφε στις πολιτικές ασχολίες του. Από τον 1ο αιώνα και μετά, η στρατιωτική υπηρεσία γίνεται επαγγελματική. Η θητεία ήταν αρχικά 12 χρόνια, αργότερα γίνεται 20 και κάποτε έφτασε τα 25 χρόνια.<ref name=":0" /> Και τότε όμως δεν απολύονταν οι παλαίμαχοι (veterani), αλλά έπρεπε να παραμείνουν τέσσερα ως πέντε χρόνια ακόμη στον στρατό, απαλλαγμένοι βέβαια πια από την καθημερινή βαριά υπηρεσία.
 
Τα πρώτα χρόνια του [[Ρωμαϊκό Βασίλειο|Ρωμαϊκού Βασιλείου]] η "λεγεώνα" ίσως σήμαινε το σύνολο του ρωμαϊκού στρατού, αλλά οι πηγές αυτής της περιόδου είναι λίγες και αναξιόπιστες. Η επακόλουθη οργάνωση των λεγεώνων διέφερε πολύ με την πάροδο του χρόνου, αλλά οι λεγεώνες αποτελούνταν συνήθως από περίπου 5.000 άνδρες. Στα τέλη της [[Ρωμαϊκή Δημοκρατία|δημοκρατικής περιόδου]] και για μεγάλο διάστημα της [[Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία|αυτοκρατορικής]] (περίπου από το [[100 π.Χ.]]), η λεγεώνα χωριζόταν σε δέκα [[Κοόρτις|κοόρτεις]].
Η λεγεώνα στελεχωνόταν ειδικά από Ρωμαίους πολίτες. Συγκροτούνταν από 30 τάγματα και κάθε τάγμα είχε 2 εκατονταρχίες. Συνολικά η λεγεώνα είχε 60 εκατονταρχίες. Στον καιρό της [[δημοκρατία|δημοκρατίας]] τη λεγεώνα διοικούσε δήμαρχος ή προσωρινός λεγάτος. Τη διοίκηση του πεζικού είχαν οι [[Χιλίαρχος (Ρώμη)|χιλίαρχοι]] (6 χιλίαρχοι ενώ υπήρχαν και 60 [[εκατόνταρχος|εκατόνταρχοι]]). Στο ιππικό δεν ασκούσε ένας τη διοίκηση, διαιρούνταν σε [[ίλη|ίλες]] που καθεμιά είχε 3 δεκαρχίες. Επικεφαλής κάθε δεκαρχίας τοποθετούνταν ο [[δέκαρχος]]. Υπάρχουν αρκετές ενδείξεις για την συμβολή της Κλασσικής Ελληνικής φάλαγγας καθώς και της Μακεδονικής φάλαγγας ως προτύπου στην οργάνωση και σχεδιασμό της Ρωμαϊκής λεγεώνας της Δημοκρατικής περιόδου<ref>Manousos Kambouris - Spyros Bakas, Greco-Macedonian influences in the manipular Legion system, ARCHAEOLOGY AND SCIENCE11 2015, Belgrade 2016, pp 145-154, ISSN 1452-7448, https://www.academia.edu/31286327/Greco-Macedonian_influences_in_the_manipular_Legion_system</ref>.
 
Προκειμένου η διοίκηση να γίνει περισσότερο αποτελεσματική, οι εκατονταρχίες αντικαταστάθηκαν από τάγματα 200 ανδρών. Ο Μάριος αντικατέστησε τα τάγματα με τις [[κοόρτις|κοόρτεις]]. Δέκα κοόρτεις, τακτικές μονάδες, αποτελούσαν μια λεγεώνα. Η κάθε μία από αυτές διαιρούνταν σε 6 εκατονταρχίες (centuriae), καθώς και το ιππικό της λεγεώνος, το οποίο όπως δεν είχε ουσιαστικά μάχιμη αξία. Από τους πολέμους με τους [[Σαμνίτες]] κι έπειτα ο ρωμαϊκός στρατός αποτελούνταν από 4 λεγεώνες. Στη στρατιωτική της ακμή η [[Ρωμαϊκή αυτοκρατορία]] επί [[Τραϊανός|Τραϊανού]] διέθετε 55 λεγεώνες.
 
Η λειτουργία μιας λεγεώνος ως στρατιωτικού σώματος εξαρτιόταν ουσιαστικά από τη διοίκησή της, δηλαδή από το σώμα των αξιωματικών και υπαξιωματικών, το οποίο ως προς την ουσιώδη δομή του κληροδοτήθηκε από την ελεύθερη πολιτεία. Τη γενική διοίκηση ασκούσε ένας "ταξιάρχης" (legatus), η επιλογή του οποίου δεν γινόταν με βάση τα ειδικά του προσόντα, αλλά κυρίως την ιδιότητά του ως μέλους της συγκλητικής τάξεως. Προερχόταν συνεπώς, από την ιθύνουσα πολιτικά και κοινωνικά τάξη του κράτους. Η διοίκηση της λεγεώνος δεν αποτελούσε παρά μία βαθμίδα στην κλίμακα της σταδιοδρομίας του και την διατηρούσε συνήθως το πολύ για δύο ως τρία χρόνια. <ref>{{Cite book|title=Ιστορία του Ελληνικού Έθνους|first=Ελληνισμός και Ρώμη|last=Τόμος ΣΤ|publisher=Εκδοτική Αθηνών|isbn=|year=1976|location=Αθήνα|page=62|quote=}}</ref>
 
== Δείτε επίσης ==
2

επεξεργασίες