Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Διώξεις κατά Χριστιανών έως τον 4ο αιώνα»

μ
(Προσθήκη 2 βιβλίων για Επαληθευσιμότητα) #IABot (v2.0.7) (GreenC bot)
Tο 41 μ.Χ., όταν [[Ηρώδης Αγρίππας Α΄|ο Αγρίππας A']],  έλαβε τον τίτλο του ''Βασιλιά των Ιουδαίων'',  συνέχισε τις διώξεις κατά τις οποίες ο Απόστολος Ιάκωβος έχασε τη ζωή του, ο Πέτρος μόλις κατάφερε να γλυτώσει και οι υπόλοιποι των αποστόλων διασκορπίστηκαν. Μετά το θάνατο του Αγρίππα, ακολούθησε  ρωμαϊκή διοίκηση και τηρήθηκε μια ουδετερότητα, έως ότου ο έπαρχος (προκουράτωρ)  Festus πέθανε και ο αρχιερέας Άννας II εκμεταλλεύτηκε το κενό εξουσίας για να επιτεθεί στην Εκκλησία και να εκτελεστεί ο [[Ιάκωβος ο Αδελφόθεος]], τότε ηγέτης των Χριστιανών της Ιερουσαλήμ. Η Καινή Διαθήκη αναφέρει ότι [[Απόστολος Παύλος]] φυλακίστηκε επανειλημμένα από τις Ρωμαϊκές αρχές, λιθοβολήθηκε από τους Φαρισαίους και αφέθηκε ημιθανής σε μία περίπτωση, και τελικά οδηγήθηκε ως κρατούμενος στη Ρώμη. Ο [[Απόστολος Πέτρος]] και άλλοι πρώτοι Χριστιανοί  επίσης, φυλακίστηκαν, ξυλοκοπήθηκαν και κακοποιήθηκαν. Η [[Πρώτος Ιουδαϊκός Πόλεμος|μεγάλη Εβραϊκή εξέγερση]], με αφορμή τη θανάτωση 3.000 Εβραίων από τους Ρωμαίους, οδήγησε στην καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ., στο τέλος του Δεύτερου Ναού και την  αποδυνάμωση των Εβραίων διωκτών. Σύμφωνα με μια παλιά παράδοση της Εκκλησίας, η οποία  επί το πλείστον αμφισβητείται από τους ιστορικούς, η πρώτη Χριστιανική κοινότητα είχε προηγουμένως φύγει από την Ιερουσαλήμ προς την ήδη ειρηνική περιοχή της [[Πέλλα Δεκαπόλεως|Πέλλας της Δεκαπόλεως]].
 
Η [[Καινή Διαθήκη]], και ιδιαίτερα το [[Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον|Ευαγγέλιο του Ιωάννη]], παραδοσιακά ερμηνεύεται ότι περιέχει μαρτυρίες για την απόρριψη του Ιησού από τους Φαρισαίους και κατηγορίες για ευθύνη των Φαρισαίων για τη σταύρωσή του.  Κατά άλλη ερμηνεία, η πολεμική ρητορική ήταν μέρος της αντιπαράθεσης μεταξύ διαφορετικών σχολών της εποχής και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται κυριολεκτικά, όπως συνέβη  αιώνες αργότερα και οδήγησε στον της Χριστιανικό [[αντισημιτισμός|αντισημιτισμό]].<ref>Johnson, Luke T. "The New Testament's Anti-Jewish Slander and the Conventions of Ancient Polemic." Journal of Biblical Literature 108.3 (1989): 419-441</ref>
 
Ο Walter Laqueur υποστηρίζει ότι η εχθρότητα μεταξύ Χριστιανών και Εβραίων εκτείνεται σε πολλές γενεές.  Τον 4ο αιώνα, [[Ιωάννης ο Χρυσόστομος|ο Ιωάννης Χρυσόστομος]] πίστευε ότι οι Φαρισαίοι μόνο, και όχι οι Ρωμαίοι, ήταν υπεύθυνοι για το φόνο του Ιησού. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Laqueur: "Η απαλλαγή του [[Πόντιος Πιλάτος|Πιλάτου]] από την ενοχή μπορεί να συνδέεται με τις ιεραποστολικές  δραστηριότητες του πρώιμου Χριστιανισμού στη Ρώμη και την επιθυμία να μην  ανταγωνιστούν αυτούς που ήθελαν να προσηλυτίσουν."<ref>Walter Laqueur (2006): ''The Changing Face of Antisemitism: From Ancient Times to the Present Day'', Oxford University Press. ISBN&nbsp;0-19-530429-2. p.46-48</ref>
99

επεξεργασίες