Ανάκτορο Πέτερχοφ: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

αντικατάσταση km2 με τ.χλμ.
μΧωρίς σύνοψη επεξεργασίας
(αντικατάσταση km2 με τ.χλμ.)
{{Πληροφορίες κτιρίου}}
 
Το '''Πέτερχοφ''' (Петерго́ф, Πετεργκόφ, από το γερμανικό Peterhof, «Αυλή του Πέτρου») είναι το βασιλικό ανάκτορο, που οικοδομήθηκε από τον [[Τσάρος|τσάρο]] της [[Ρωσία|Ρωσίας]]ς [[Πέτρος Α΄ της Ρωσίας (ο Μέγας)|Πέτρο Α΄ τον Μεγάλο]] (1672 - 1725), ως θερινή κατοικία του, στο προάστιο Πέτερχοφ, 30 [[Χιλιόμετρο|kmχλμ.]] δυτικά της [[Αγία Πετρούπολη|Αγίας Πετρούπολης]]. Επονομάστηκε «Ρωσικές [[Βερσαλλίες (παλάτι)|Βερσαλλίες]]» και αποτελεί τμήμα του ευρωπαϊκού οράματος του Μεγάλου Πέτρου.
 
==Ιστορία κατασκευής==
 
Το [[1702]] ο Μέγας Πέτρος ίδρυσε την Αγία Πετρούπολη και το [[1712]] μετέφερε εκεί την πρωτεύουσά του. Μετά την ίδρυση της νέας πρωτεύουσας, ο Μέγας Πέτρος αποφάσισε να οικοδομήσει ένα μεγαλοπρεπές ανάκτορο στα περίχωρα της νέας πόλης, εφάμιλλο των ηγεμόνων της δυτικής [[Ευρώπη|Ευρώπης]]ς και κατά το πρότυπο του [[Βερσαλλίες (παλάτι)|ανακτόρου των Βερσαλλιών]], που ο ίδιος είχε επισκεφθεί σε ταξίδι του στη [[Γαλλία]] το [[1717]].
 
Στο πλαίσιο της πολιτικής του εξευρωπαϊσμού της Ρωσίας, ο Μέγας Πέτρος προσκάλεσε στην Αγία Πετρούπολη τους πιο διάσημους καλλιτέχνες της εποχής του από τη δυτική Ευρώπη. Οι εργασίες ανοικοδόμησης του ανακτόρου άρχισαν το [[1714]], υπό την καθοδήγηση του Μεγάλου Πέτρου. Το Πέτερχοφ εγκαινιάστηκε επισήμως το [[1723]].
 
[[Αρχείο:PETERHOF_Palace.JPG|left|thumb|250px|Άγαλμα στην πρόσοψη του Πέτερχοφ]]
Το ανάκτορο έχει θέα προς τον «Μεγάλο Καταρράκτη» (''Grand Cascade''), το φανταστικό αυτό αριστούργημα του ανακτορικού συμπλέγματος, που προσδίδει στο Πέτερχοφ μοναδικό χαρακτήρα. Κοσμείται με 64 κρήνες, 142 [[συντριβάνι|συντριβάνια]]α και 37 επιχρυσωμένα [[άγαλμα|αγάλματα]] που συμβολίζουν θαλασσινές θεότητες και ρωσικά [[ποτάμι|ποτάμια]]α, με αναβαθμίδες που κατεβαίνουν από το Μεγάλο Ανάκτορο μέχρι το «Ναυτικό Κανάλι», που το χρησιμοποιούσαν οι τσάροι για να μεταφέρονται από το ανάκτορο στον [[Φινλανδικός κόλπος|Φιννικό Κόλπο]] και πιο πέρα στην ανοικτή [[θάλασσα]]. Ο Μεγάλος Καταρράκτης (1715 - 1724) συμβολίζει τη [[Μάχη της Πολτάβα|νίκη της Ρωσίας επί των Σουηδών στην Πολτάβα]] το 1709.
 
Η κομψή πρόσοψη του ανακτόρου σε [[χρώμα]] [[κίτρινο]], με τις λευκές παραστάδες στα παράθυρα, βλέπει προς το Ναυτικό Κανάλι, που καταλήγει στον Κόλπο της Φινλανδίας.
 
Το Πέτερχοφ, όπως υπάρχει σήμερα, είναι έργο του Ιταλού αρχιτέκτονα [[Μπαρτολομέο Ραστρέλι]] (''Bartolomeo Rastrelli''), ο οποίος από το [[1745]] ως το [[1755]], κατά τη διάρκεια της βασιλείας της κόρης του Μεγάλου Πέτρου, της τσαρίνας Ελισάβετ Α'Α΄, πρόσθεσε στο ανάκτορο δεύτερο όροφο και δυο πτέρυγες με περίπτερα στις άκρες του. Το ένα περίπτερο προς τα ανατολικά είναι το παρεκκλήσιο του ανακτόρου με πέντε «κρεμμυδόσχημους» χρυσούς θόλους. Στα δυτικά είναι το μπαρόκ περίπτερο του Αυτοκρατορικού Αετού, ονομαζόμενο έτσι από τον επίχρυσο δικέφαλο αετό που στεφανώνει το τρούλο του, έμβλημα της ρωσικής αυτοκρατορίας.
 
==Τα βασιλικά διαμερίσματα==
Στο Πέτερχοφ είναι οι κρήνες του που προσδίδουν στο ανακτορικό συγκρότημα το μοναδικό χαρακτήρα του. Τροφοδοτούνται με νερό που μεταφέρεται από υπόγειες πηγές από απόσταση 22 χιλιομέτρων. Αποτελεί ύψιστο επίτευγμα [[Υδραυλική|υδραυλικής]].
 
Στην πίσω μεριά του ανακτόρου βρίσκεται ο «Άνω Κήπος», σε γαλλικό ρυθμό, με κρήνες, αγάλματα και παρτέρια, στο κέντρο του οποίου υψώνεται η μεγαλοπρεπής «Κρήνη του Ποσειδώνα», τριγυρισμένη με [[νύμφη|νύμφες]], θαλάσσια άλογα, ερωτιδείς πάνω σε [[δελφίνι|δελφίνια]] και θαλασσινούς δράκοντες. Αγοράστηκε το [[1799]] στη [[Νυρεμβέργη]] από τον τσάρο [[Παύλος Α'Α΄ της Ρωσίας|Παύλο τον Α'Α΄]]. Περίφημη είναι και η κρήνη με το άγαλμα του «Σαμψών με το λιοντάρι», έργο του Ρώσου γλύπτη [[Μιχαήλ Κοζλόφσκι]] (''Mikhail Kozlovski''), το οποίο αναπαριστά τον [[Σαμψών]] - Ρωσία και το [[Λιοντάρι]] - [[Σουηδία]] και συμβολίζει τον θρίαμβο του Μεγάλου Πέτρου επί των Σουηδών.
 
Άλλες κρήνες στο «Κάτω Πάρκο», όπου βρίσκεται το Ναυτικό Κανάλι, είναι οι δίδυμες κρήνες της Εύας και του Αδάμ, που παραγγέλθηκαν από το Μεγάλο Πέτρο το 1718 και συμβολίζουν τον επίγειο παράδεισο που δημιούργησε ο τσάρος στο Πέτερχοφ. Η Κρήνη της Πυραμίδας (1720), με περισσότερους από 500 πίδακες νερού, συμβολίζει τη νίκη της Ρωσίας επί της Σουηδίας στην Πολτάβα.