Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ρωσοτουρκικός Πόλεμος (1828-1829)»

μ
Αδριανούπολη αντί για Ανδριανούπολη, Σηλυβρία αντί για Συλημβρία, Βουρβόνων αντί για Βουρβούνων, κάποια κόμματα.
μ (Αδριανούπολη αντί για Ανδριανούπολη, Σηλυβρία αντί για Συλημβρία, Βουρβόνων αντί για Βουρβούνων, κάποια κόμματα.)
 
| εικόνα= [[Αρχείο:January Suchodolski - Akhaltsikhe siege.jpg|300px|]]
| λεζάντα= Η [[μάχη του Αχαλτσίχε]] (1828), [[Γιανουάρι Σουχοντόλσκι]]
|έναρξη=| χρονολογία= 1828-1829
|τερματισμός=| τόπος= [[Βαλκανική]], [[Καύκασος]]
| έκβαση= Νίκη των Ρώσων, συνθήκη της ΑνδριανούποληςΑδριανούπολης
| μαχόμενος2={{flagicon|Ρωσία}} [[Ρωσική Αυτοκρατορία]]<br />390.000<br />Υποστηριζόμενοι από:<br />:[[Αρχείο:Pavillon royal de France.svg|24px]] [[Βασίλειο της Γαλλίας]] <small>(Περίοδος παλινόρθωσης ΒουρβούνωνΒουρβόνων)</small><br />[[Αρχείο:Flag of the United Kingdom (1801).png|24px]] [[Ηνωμένο Βασίλειο]]<br />[[Αρχείο:Flag of Greece (1822-1978).svg|24px]] [[Α΄ Ελληνική Δημοκρατία]]
| μαχόμενος1= {{flagicon|Τουρκία}} [[Οθωμανική Αυτοκρατορία]]<br />160.000
|πλευρά2=| αρχηγός2= {{flagicon|Ρωσία}} [[Νικόλαος Α΄ της Ρωσίας|Νικόλαος Α΄]]<br /> {{flagicon|Ρωσία}} [[Πίτερ Βίτγκενσταΐν]]|πλευρά1=| αρχηγός1= {{flagicon|Τουρκία}} [[Μαχμούτ Β']]
}}
Ο '''Ρωσο-τουρκικός πόλεμος 1828-1829''', γνωστός στην [[Ελλάδα]] (κυρίως στο Βόρειο [[Νομός Έβρου|Έβρο]]) ως '''''"Πρώτη Ρωσία"'''''<ref>[http://rodosto.blogspot.gr/2011/01/2000-400-613.html Rodosto, Κείμενα και μελέτες γιά τον Ανατολικό Ελληνισμό, Δημήτριος Α. Μαυρίδης, Βιβλιοκρισία: ''Θράκη, το σταυροδρόμι των Ελλήνων'']</ref> πυροδοτήθηκε από την [[ελληνική επανάσταση]] και ξέσπασε με την οργή του σουλτάνου για τη ρωσική συμμετοχή στη [[ναυμαχία του Ναυαρίνου]] κλείνοντας τα [[Δαρδανέλια]] για τα ρωσικά πλοία και ανακαλώντας τη [[Σύμβαση Άκκερμαν|σύμβαση του Άκκερμαν]] του [[1826]].
 
Τον Ιούνιο του [[1828]] οι κύριες ρωσικές δυνάμεις με επικεφαλής τον αυτοκράτορα [[Νικόλαος Α΄ της Ρωσίας|Νικόλαο Α΄]]{{cref|α}} διέσχισαν τον [[Δούναβης|Δούναβη]] και προωθήθηκαν στην [[Δοβρουτσά]].
Στη συνέχεια οι Ρώσοι πολιόρκησαν τρεις βασικές ακροπόλεις το [[Σούμεν]], τη [[Βάρνα]] και τη [[Σηλυμβρία|Σηλυβρία]] με τη βοήθεια του στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Η πολιορκία του Σούμεν αποδείχθηκε πολύ πιο προβληματική, καθώς η ισχυρή τουρκική δύναμη 40.000 ανδρών ήταν υπέρτερη των ρωσικών δυνάμεων. Επιπλέον οι Τούρκοι πέτυχαν να περιορίσουν τους Ρώσους από τις προμήθειές τους. Η έλλειψη τροφίμων και η αύξηση των ασθενειών είχαν προκαλέσει περισσότερους θανάτους από ότιό,τι οι εχθροπραξίες και καθώς πλησίαζε ο χειμώνας ο ρωσικός στρατός αναγκάστηκε να αφήσει το Σούμεν και να οχυρωθεί στην [[Βεσσαραβία]]. Στις 7 Μαΐου 60.000 στρατιώτες με επικεφαλής τον στρατάρχη Ντιέμπιτς (Diebitsch) διέσχισε τοτον Δούναβη και ξαναπολιόρκησε την ΣηλυμβρίαΣηλυβρία. Μέσα σε μερικές εβδομάδες η [[Σηλυμβρία|Σηλυβρία]] έπεσε στα χέρια των Ρώσων (19 Ιουνίου). Μέχρι τις 28 Αυγούστου ο ρωσικός στρατός είχε προσεγγίσει σε απόσταση 68 χιλιομέτρων την Κωνσταντινούπολη, προκαλώντας πανικό στους δρόμους της πρωτεύουσας και διαπράττοντας μεγάλη λεηλασία και καταστροφές στην πορεία του.<ref>Adolfos Slade, Αρχεία ταξιδιού στην Τουρκία, Ελλάδα και Μαύρη θάλασσα, σ. 59,1833</ref>
 
== Επίλογος ==
[[File:Kars 1828.jpg|thumb|left|210px|Η πολιορκία του [[Καρς]] ]]
 
Ο Σουλτάνος ​​δεν είχε άλλη επιλογή από το να διαμηνύσει για την ειρήνη, η οποία συνήφθη στηστην Αδριανούπολη στις 14 Σεπτεμβρίου 1829. Η [[Συνθήκη της Αδριανούπολης]] έδωσε στη Ρωσία το μεγαλύτερο μέρος της ανατολικής ακτής της Μαύρης Θάλασσας και τις εκβολές του Δούναβη. Η [[Τουρκία]] αναγνώρισε ρωσική κυριαρχία της [[Γεωργία]]ς και τμήματα της σημερινής [[Αρμενία]]ς, ενώ στη [[Σερβία]] παραχωρήθηκειπαραχωρήθηκε αυτονομία και η Ρωσία είχε τη δυνατότητα να καταλάβει τη [[Μολδαβία]] και τη [[Βλαχία]] (εγγυάται την ευημερία τους, και την πλήρη «ελευθερία του εμπορίου») μέχρις ότου η Τουρκία καταβάλει τις πολεμικές αποζημιώσεις. Η Μολδαβία και τηη Βλαχία παρέμειναν υπό ρωσικόρωσική επικυριαρχία μέχρι το τέλος του [[Κριμαϊκός πόλεμος|Κριμαϊκού πολέμου]].
 
Με τη συνθήκη της ΑνδριανούποληςΑδριανούπολης αναγνωρίστηκε επίσης η ελληνική ανεξαρτησία απ' την Οθωμανική αυτοκρατορία. Χρόνια αργότερα (1853) ο [[Φρίντριχ Ένγκελς]] έγραψε σε άρθρο στη New York Tribune: "...ποιός έλυσε τελικά την έκβαση του αγώνα κατά την εξέγερση των Ελλήνων?; Δεν ήταν ούτε η εξέγερση του Αλή Πασά, ούτε η μάχη στο Ναυαρίνο, ούτε ο γαλλικός στρατός στο Μοριά, ούτε τα συνέδρια και τα πρωτόκολαπρωτόκολλα του Λονδίνου. Αλλά ήταν ο Ντιέμπιτς που εισέβαλε μέσω των Βαλκανίων στην πεδιάδα του Έβρου."<ref>[https://www.istorikathemata.com/2019/10/200.html?m=1 Μάρξ για Ρωσοτουρκικό]</ref>
 
== Σημειώσεις ==
79

επεξεργασίες