Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Όθων Λίμαν φον Σάντερς»

(προσθήκη παραπομπής)
 
Ο Λίμαν φον Σάντερς όταν ανέλαβε την αρχιστρατηγία του οθωμανικού στρατού είχε πολύ λίγο χρονικό διάστημα για την ανασυγκρότησή του. Παρά ταύτα βασίστηκε σε δύο σημαντικές παραμέτρους αφενός στη 5η Στρατιά που συγκροτούνταν από 84.000 καλά εκπαιδευμένους στρατιώτες χωρισμένους σε 5 μεραρχίες και αφετέρου την ασυγχώρητα στα στρατιωτικά δεδομένα λανθασμένη στρατηγική των συμμάχων, τόσο κατά ξηρά όσο και κατά θάλασσα, από την οποία και αποδείχθηκε η κακή ηγεσία τους.
 
Στις [[23 Απριλίου]] ξεκίνησε η [[εκστρατεία των Δαρδανελίων]]. Μία από τις αποφάσεις του Λίμαν ήταν αφενός η προώθηση και τοποθέτηση του '''Μουσταφά Κεμάλ'' (του γνωστού αργότερα με το παρωνύμιο [[Κεμάλ Ατατούρκ|Ατατίουρκ]]), διοικητή του 19ου συντάγματος κατά της γραμμής μετώπου του εκστρατευτικού σώματος των Αυστραλο-Νεοζηλανδών όπου καθηλώνοντάς τους για πέντε μήνες επέφερε τελικά [[πύρρειος νίκη|πύρρειο νίκη]], αλλά και επιτυγχάνοντας στο διάστημα αυτό (Απρίλιος – Νοέμβριος 1915) την πλήρη εκκένωση της περιοχής, που περιλαμβάνονταν και εκτοπισμοί Ελλήνων και Αρμενίων. Παρά την τότε μεγάλη καταστροφή των συμμάχων, προσπάθησε η Αγγλία μια ακόμη επιχείρηση απόβασης στον [[Όρμος Σουβλά|όρμο Σουβλάς]] (Κουτσούκ Αναφάρτ), στις [[6 Αυγούστου]] του [[1915]] που όμως και αυτή υπήρξε ανεπιτυχής και ολέθρια.
 
Εκτός όμως του [[Εκστρατεία της Καλλίπολης|Μετώπου των Δαρδανελίων]] η Οθωμανική Αυτοκρατορία αντιμετώπιζε την ίδια περίοδο, ακόμα άλλα δύο μέτωπα το [[Εκστρατεία του Καυκάσου|Μέτωπο του Καυκάσου]] και το [[Μέτωπο της Μεσοποταμίας]] και ιδιαίτερα της Παλαιστίνης. Έτσι οΟ Λίμαν στράφηκε στο Μέτωπομέτωπο της Παλαιστίνης. Πριν όμως μεταβεί εκεί οργάνωσε την από θαλάσσης άμυνα της Μικράς Ασίας. Μεταξύ των μέτρων που έλαβε τότε ήταν και η διαταγή εκκένωσης (εκτοπισμού) παράλιων περιοχών από τους Έλληνες με σημαντικότερη την [[εκκένωση των Κυδωνιών (1917)]], (του [[Αϊβαλί]]), που παρά τις διαμαρτυρίες των εκεί Ελλήνων επιτετραμμένων (πρέσβεων, οργανώσεων κ.λπ.), καμία αντίδραση δεν υπήρξε εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης, που μόνο κατ΄ ευφημισμό και εσωτερική κατανάλωση αυτοαποκαλούνταν «Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης».
 
Μετά την ολοκλήρωση της εφαρμογής των σχεδίων άμυνας των μικρασιατικών ακτών ο Λίμαν ανέλαβε το 1918, τελευταίο έτος του πολέμου, τη διοίκηση του τουρκικού μετώπου της Παλαιστίνης περιοριζόμενος μόνο σε αμυντική διάταξη, αναμένοντας την βρετανική επίθεση. Τελικά αυτή η επίθεση, που εκδηλώθηκε εσκεμμένα με μεγάλη καθυστέρηση, και τελούσε υπό τον στρατηγό Αλλέντυ, υπήρξε τόσο αιφνίδια και ορμητική με συνέπεια να επέλθει τεράστιο ρήγμα του μετώπου με επακόλουθο μεγάλη καταστροφή του τουρκικού στρατού και σύλληψη πολυαρίθμων αιχμαλώτων μεταξύ των οποίων και ο στρατηγός Λίμαν ο οποίος μεταφέρθηκε στις φυλακές της [[Μάλτα]]ς.
 
Μετά το τέλος του πολέμου, τον Φεβρουάριο του [[1919]] και ενώ κρατούνταν με προορισμόσκοπό να δικαστεί για εγκλήματα πολέμου<ref>Φύλλο εφημερίδας "Έθνος" της [[15 Φεβρουαρίου]] 1919, σελ. 1: "Ο Σάνδερς εις τον Μούδρον"</ref>, έξι μήνες μετά, λόγω μη έγερσης αξιώσεων εκ μέρους και της ελληνικής κυβέρνησης, αφέθηκε ελεύθερος, παραιτούμενος τον ίδιο χρόνο από τον γερμανικό στρατό.
 
Το 1927 δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του που συνέγραψε την περίοδο της αιχμαλωσίας του στη Μάλτα. Δύο χρόνια αργότερα, πέθανε στο [[Μόναχο]], στις [[22 Αυγούστου]] [[1929]], σε ηλικία 74 ετών.
31.895

επεξεργασίες