Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Όλγα των Ελλήνων»

εξελληνισμός παραπομπών
(→‎Εικόνες: Αφαίρεσα αρκετές εικόνες καθώς υπήρχε υπερβολικός αριθμός από αυτές (κράτησα κυριως αυτές που είχαν λεζάντα και καλύπτουν όλη τη ζωή της). Λίγες μπορούν να μεταφερθούν στο κυρίως λήμμα. Πιστεύω πως ολοκληρη η υπόλοιπη gallery πρέπει να διαγραφεί.)
(εξελληνισμός παραπομπών)
Η '''Όλγα Κωνσταντίνοβνα της Ρωσίας''' ([[ρώσικα]]:''Ольга Константиновна Романова'') (3 Σεπτεμβρίου 1851, [[Αγία Πετρούπολη]], [[Ρωσική Αυτοκρατορία]] - 18 Ιουνίου 1926, [[Ρώμη]], [[Ιταλία]]) ήταν μεγάλη δούκισσα της [[Ρωσική Αυτοκρατορία|Ρωσίας]] και μέσω του γάμου της με τον βασιλιά [[Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας|Γεώργιο Α΄ της Ελλάδας]], έγινε [[Κατάλογος Βασιλισσών της Ελλάδας|βασίλισσα των Ελλήνων]] (μεταξύ του 1867 και του 1913) και πριγκίπισσα της [[Δανία]]ς. Διετέλεσε [[Κατάλογος αντιβασιλέων της Ελλάδας|Αντιβασίλισσα]] της Ελλάδας (από τις 18 Νοεμβρίου έως τις 11 Δεκεμβρίου 1920).
 
Xαρακτηρίστηκε ως φυσιογνωμία [[Απολυταρχία|απολυταρχικής]] νοοτροπίας και αντισυνταγματικών πεποιθήσεων.<ref>[https://doi.org/10.4000/monderusse.9019 Greek Perceptions of the Russian Revolution of 1905 “Russia overcoming Russia”, Ada Dialla, pσ. 463-476]</ref><ref name="efsyn">[https://www.efsyn.gr/ellada/koinonia/81243_gkazose-o-mpoytaris-gia-agalma-tis-basilissas-olgas 03.09.2016, Εφημερίδα των Συντακτών, ''«Γκάζωσε» ο Μπουτάρης για το άγαλμα της βασίλισσας Ολγας'']</ref> Το όνομά της συνδέθηκε επίσης με τη σοβαρή και τελικώς πολύνεκρη πολιτική κρίση των ''[[Ευαγγελικά|Ευαγγελικών]]'' και τη δίωξη του ποιητή [[Γεώργιος Σουρής|Γεωργίου Σουρή]].<ref>«Τα πενήντα χρόνια της ζωής μου» - Απομνημονεύματα, Πρίγκιπας Νικόλαος της Ελλάδος, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ, σελ. 58, ISBN 139786188390188</ref><ref>[http://www.epoxi.gr/scriptum91.htm Μ. Γκιόλια: Το νεοελληνικό θέατρο στο Αγρίνιο, ΕΠΟΧΗ]</ref><ref>Iu.Ia. Solov´ev, Vospominaniia diplomata, 1893-1922, Moscow : Izdatel´stvo sotsial´no-ekonomicheskoi literatury, 1959, ppσσ. 137-138.</ref>
 
== Πρώτα χρόνια ==
Γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου 1851 στο Παλάτι του Παβλόφσκ στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, ένα από τα πολλά παλάτια ιδιοκτησίας του πατέρα της. Η Όλγα Κωνσταντίνοβνα ήταν κόρη του [[Κωνσταντίνος Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας|Κωνσταντίνου Νικολάγιεβιτς]] Μεγάλου Δούκα της Ρωσίας και της Μεγάλης Δούκισσας [[Αλεξάνδρα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ|Αλεξάνδρας των Βέττιν]], κόρης του [[Ιωσήφ της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ|Ιωσήφ]] δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ και ανήκαν στον [[Οίκος των Ρομάνοφ|Οίκο των Ρομάνοφ]]<ref>Ricardo Mateos Sainz de Medrano, ''opό. citπ.'', pσ. 69-70.</ref>.
Πέρασε μια πολυτελή παιδική ηλικία μεγαλώνοντας μεταξύ της Αγίας Πετρούπολης και της [[Κριμαία]]ς.<ref name="Mateos69">Ricardo Mateos Sainz de Medrano, ''La Familia de la Reina Sofίa, La Dinastίa griega, la Casa de Hannover y los reales primos de Europa'', La Esfera de los Libros, Madrid, 2004, pσ. 69.</ref>. Ο πατέρας της ήταν από τους σημαντικότερους συμβούλους του Τσάρου [[Αλέξανδρος Β΄ της Ρωσίας|Αλεξάνδρου Β΄ της Ρωσίας]].<ref name="JVD26">John Van der Kiste, ''The Romanovs 1818-1958'', Sutton publishing, 1998, pσ. 26.</ref>
 
Παιδί, η Όλγα περιγραφόταν ως κορίτσι απλό στους τρόπους του, με παχουλό πλατύ πρόσωπο και μεγάλα γαλάζια μάτια<ref name="King36">Greg King et& Penny Wilson, ''Gilded Prism, The Konstantinovichi Grand Dukes and the Last Years of the Romanov Dynasty'', Eurohistory, 2006, pσ. 36</ref>. Σε αντίθεση με τη μικρότερη αδελφή της, τη Μεγάλη Δούκισσα [[Βέρα Κωνσταντίνοβνα της Ρωσίας|Βέρα Κωνσταντίνοβνα]]<ref>Greg King et& Penny Wilson, '' opό. citπ.'', pσ. 37-38.</ref>, διέθετε ήρεμο χαρακτήρα, ωστόσο, ταυτόχρονα ήταν πολύ επιφυλακτική και με απουσία κοινωνικοποίησης. Έτσι υπάρχουν αναφορές για περιστατικά, όπου όταν οι δάσκαλοί της τής έκαναν ερωτήσεις κατά τη διάρκεια των μαθημάτων, εκείνη, συχνά ξέσπαγε σε κλάματα και έφευγε τρέχοντας από την αίθουσα μαθημάτων της<ref name="King36"/>. Η Όλγα είχε ιδιαιτέρως στενή σχέση με τον πατέρα της<ref group=N>Μία απόδειξη για την στενή μεταξύ τους σχέση, που είχαν η Όλγα και ο Μέγας Δούκας [[Κωνσταντίνος Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας|Κωνσταντίνου Νικολάγιεβιτς]], ήταν το γεγονός ότι, αφότου έγινε βασίλισσα, υποδέχθηκε στην Αθήνα μία εκ των νόθων κορών του πατέρα της, την Μαρία Κοντορούσσο, την οποία και έκανε μία εκ των [[κυρία της συνοδείας|κυριών της συνοδείας]] της. Greg King et& Penny Wilson, ''Gilded Prism, The Konstantinovichi Grand Dukes and the Last Years of the Romanov Dynasty'', Eurohistory, 2006, pσ. 39.</ref> και τον μεγαλύτερο αδελφό της<ref>Greg King et Penny Wilson, '' opό. citπ.'', pσ. 55.</ref>. Μετά την εξορία του Μεγάλου Δούκα [[Νικόλαος Κωνσταντίνοβιτς της Ρωσίας|Νικολάου Κωνσταντίνοβιτς]] στην [[Τασκένδη]], η Όλγα ήταν ένα από τα λιγοστά μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας, που διατήρησε επαφή μαζί του<ref>Greg King et Penny Wilson, '' opο. citπ.'', pσ. 109-110.</ref>.
 
Το 1862, ο Μέγας Δούκας Κωνσταντίνος Νικολάγιεβιτς ορίστηκε από τον αδελφό του ως [[αντιβασιλέας]] της [[Βασίλειο του Κογκρέσου|Πολωνίας]]. Μετά το [[Συνέδριο της Βιέννης]], η χώρα βρισκόταν χωρισμένη μεταξύ της [[Βασίλειο της Πρωσίας|Πρωσίας]], της [[Αυστριακή Αυτοκρατορία|Αυστρίας]] και της [[Ρωσική Αυτοκρατορία|Ρωσίας]]. Η τελευταία, που κατείχε και το μεγαλύτερό της τμήμα, είδε την εξουσία της να τίθεται υπό αμφισβήτηση από τους Πολωνούς εθνικιστές. Καθώς ο Κωνσταντίνος Νικολάγιεβιτς είχε φιλελεύθερη προσωπικότητα, ο Αλέξανδρος Β΄ τον θεώρησε ικανό να καταφέρει να γίνει αγαπητός από τους Πολωνούς. Ως εκ τούτου, ο Μέγας Δούκας εγκαταστάθηκε στη [[Βαρσοβία]] με τη σύζυγο και τα παιδιά του. Ωστόσο, η διαμονή των Κωνσταντίνοβιτς στην Πολωνία ήταν δύσκολη και ο Μέγας Δούκας υπήρξε θύμα απόπειρας δολοφονίας την επομένη, μόλις, της άφιξής του στην πρωτεύουσα. Τελικώς, η [[Πολωνική εξέγερση του 1861/1864|εξέγερση των Πολωνών]] τον Ιανουάριο του 1863 και η ριζοσπαστικοποίηση των αυτονομιστών οδήγησαν τον Τσάρο στο να ανακαλέσει τον αδελφό του στην Αγία Πετρούπολη τον Αύγουστο. Την περίοδο των γεγονότων αυτών, η Όλγα ήταν ηλικίας περίπου έντεκα ετών και η δύσκολη αυτή εμπειρία τη σημάδεψε βαθιά<ref>Greg King et& Penny Wilson, '' op. citο.π.'', pσ. 34-36.</ref><ref name="Christmas81">Walter Christmas, ''King George of Greece'', MacBride, Naste & Company, New York, 1914, pσ. 81.</ref>.
 
== Γάμος με τον Γεώργιο Α΄==
{{See also|Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας}}
[[File:Georges I, roi des Hellènes.jpg|thumb|Γεώργιος και Όλγα]]
Η Μεγάλη Δούκισσα Όλγα συνάντησε για πρώτη φορά τον μέλλοντα σύζυγό της, βασιλιά [[Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας|Γεώργιο Α΄ της Ελλάδος]], τον Σεπτέμβριο του 1863. Ο τελευταίος, είχε έρθει να επισκεφθεί τον [[τσάρος|τσάρο]] [[Αλέξανδρος Β΄ της Ρωσίας|Αλέξανδρο Β΄]] στην [[Αγία Πετρούπολη]], προκειμένου να τον ευχαριστήσει για την υποστήριξη, που του είχε παράσχει με την ευκαιρία της εκλογής του ως Βασιλιά των Ελλήνων. Ο νεαρός μονάρχης εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να συναντήσει τον Μέγα Δούκα Κωνσταντίνο και την οικογένειά του, στο [[Παλάτι του Παβλόφσκ]]. Ωστόσο, η παραμονή του Γεωργίου Α΄ στη Ρωσία δεν διήρκεσε παρά μόνο έξι ημέρες και η Όλγα, η οποία ήταν τότε μόλις δώδεκα ετών, δεν φαινόταν να έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον μονάρχη<ref name="Christmas81"/><ref>John Van der Kiste, ''Kings of the Hellenes. The Greek Kings 1863-1974'', Sutton publishing, 1999, pσ. 14 et, 25.</ref>.
 
Το 1867, οι δύο νέοι συναντήθηκαν εκ νέου στην Αγία Πετρούπολη, όταν ο βασιλιάς των Ελλήνων, όντας καλεσμένος για διάστημα αρκετών μηνών από τον Αλέξανδρο Β΄, πραγματοποίησε επίσκεψη στην αδελφή του, την [[τσάρεβνα]] [[Μαρία Φιόντοροβνα (Δάγμαρ της Δανίας)|Μαρία Φιοντόροβνα]], καθώς και τον σύζυγό της, τον [[τσάρεβιτς]] [[Αλέξανδρος Γ΄ της Ρωσίας|Αλέξανδρο (Γ΄)]]<ref name="Mateos69"/><ref>John Van der Kiste, ''opό. citπ.'', pσ. 24-25.</ref>. Εκείνη την περίοδο, ο Γεώργιος Α΄ ήταν αποφασισμένος να βρει σύζυγο και η ιδέα ενός γάμου με μια Ρωσίδα Μεγάλη Δούκισσα, γεννημένη [[Ορθοδοξία|Ορθόδοξη]], δεν του ήταν αδιάφορη<ref>John Van der Kiste, ''opό. citπ.'', pσ. 24.</ref>. Στο [[Μαρμάρινο Παλάτι (Αγία Πετρούπολη)|Μαρμάρινο Παλάτι]] και το Παβλόφσκ, ο Γεώργιος γνωρίστηκε, λοιπόν, με την Όλγα.<ref group="N">Μετέπειτα η Όλγα διηγούνταν συχνά την γνωριμία της με τον Γεώργιο στα παιδιά της. Τότε, διευκρίνιζε πάντοτε: «Ερωτεύτηκα τον άνθρωπο, όχι τον βασιλιά.» Grand Duchess George of Russia, ''A Romanov Diary'', Atlantic International Publications, 1988, pσ. 1.</ref> Ωστόσο, η ιδέα του να εγκαταλείψει τη Ρωσία φαίνεται να την ανησυχούσε ιδιαιτέρως και φέρεται να πέρασε νύχτες ολόκληρες να κλαίει στο δωμάτιό της, στη διάρκεια των αρραβώνων της.
 
Ο γάμος Γεωργίου και Όλγας έγινε στην Αγία Πετρούπολη στις 27 Οκτωβρίου 1867.<ref>Αρχικά έχοντας την υποστήριξη της αδελφής του, ο Γεώργιος Α΄ ζήτησε το χέρι της Όλγας από τους γονείς της. Ωστόσο, εμπρός στο ενδεχόμενο αυτού του γάμου, ο Κωνσταντίνος Νικολάγιεβιτς παρουσιάστηκε αρχικά επιφυλακτικός. Έχοντας ιδιαίτερα στενή σχέση με την κόρη του, ο Μέγας Δούκας θεωρούσε ότι, σε ηλικία δεκαπέντε ετών, ήταν ακόμη ιδιαιτέρως νέα για να νυμφευθεί. Ταυτόχρονα, ανησυχούσε για την μεγάλη απόσταση που χώριζε την [[Ελλάδα]] από τη [[Ρωσία]]. Από την πλευρά της, η Μεγάλη Δούκισσα Αλεξάνδρα αποδείχθηκε πολύ πιο ενθουσιώδης σε αυτό το ενδεχόμενο από τον σύζυγό της και, όταν ορισμένα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας της υπενθύμισαν την εξαιρετικά νεαρή ηλικία της κόρης της, εκείνη τους απαντούσε ότι δεν θα παρέμενε για πάντα τόσο νεαρή</ref><ref name="JVD25">John Van der Kiste, ''opό. citπ.'', pσ. 25.</ref><ref>Greg King et& Penny Wilson, '' opό. citπ.'', pσ. 37.</ref><ref>Τελικά αποφασίστηκε ότι ο γάμος της Όλγας και του Γεωργίου θα λάμβανε χώρα όταν η Μεγάλη Δούκισσα θα έφτανε τα δέκατα έκτα γενέθλιά της. Έως τότε, η νεαρή κοπέλα θα συνέχιζε τις προσπάθειές της με στόχο τη βελτίωση της εκπαίδευσής της, ενώ αποφασίστηκε ότι θα συνέχιζε τις σπουδές της έως την ημέρα του γάμου της.</ref><ref>Greg King et& Penny Wilson, '' opό. citπ.'', pσ. 37.</ref>
 
== Ευαγγελικά ==
 
== Τελευταία χρόνια σε Ην.Βασίλειο και Ιταλία==
Η ήττα της Ελλάδας απέναντι στις δυνάμεις του [[Μουσταφά Κεμάλ]] και η επακόλουθη [[Μικρασιατική Καταστροφή]] με ευθύνη του Βασιλιά το 1922, κατέστησε τη βασιλική οικογένεια έκπτωτη το 1924. Έτσι αποκαταστάθηκε η Δημοκρατία στην Ελλάδα και ακολούθησε η δήμευση της βασιλικής περιουσίας. Ωστόσο, το νέο καθεστώς χορήγησε σύνταξη αποκλειστικά στη βασίλισσα Όλγα. Επίσης, τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, επετράπη στην Ιουλία Καρόλου να επιστρέψει στην Όλγα τα κοσμήματά της, που βρίσκονταν σε ξύλινο κιβώτιο στη θυρίδα 117 του θησαυροφυλακίου της [[Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος|Εθνικής Τράπεζας]].<ref>{{Cite web |url=http://www.eirinika.gr/article/152006/i-syllogi-kosmimaton-tis-vasilikis-oikogeneias-tis-ellados-apo-tis-pio-ploysies |title=Αρχειοθετημένο αντίγραφο |accessdate=2017-04-10 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20161102224641/http://www.eirinika.gr/article/152006/i-syllogi-kosmimaton-tis-vasilikis-oikogeneias-tis-ellados-apo-tis-pio-ploysies |archivedate=2016-11-02 |url-status=dead }}</ref> H περιουσία της περιλάμβανε κοσμήματα που, όπως αναφέρθηκε στους [[The Times|Times]], ήταν αξίας 100.000 [[Λίρα Αγγλίας|λιρών Αγγλίας]] (που ιοδυναμούν με 5.400.000 λίρες Αγλίας το 2016) τα οποία κληρονόμησαν οι βασιλικοί της απόγονοι.<ref>[The Times (London), Tuesday 22 June 1926, pσ. 15.]</ref>
 
Η Όλγα ακολούθησε την έκπτωτη βασιλική οικογένεια εκτός Ελλάδας. Έτσι, τα επόμενα έτη διέμενε φιλοξενούμενη άλλοτε από τον [[Γεώργιος Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου|βασιλιά Γεώργιο Ε΄]] στα [[Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ]] και στο [[Κάστρο του Ουίντσορ]], άλλοτε στο [[Σάντριγχαμ]] με την κουνιάδα της [[Αλεξάνδρα της Δανίας|βασίλισσα Αλεξάνδρα]], άλλοτε στο Ξενοδοχείο ''Regent's Park'', όπου είχε νοικιάσει διαμέρισμα η κόρη της [[Πριγκίπισσα Μαρία της Ελλάδας|πριγκίπισσα Μαρία]] και άλλοτε στο ''Σπένσερ Χάουζ'' στο [[Λονδίνο]] ή στη Βίλα Αναστασία στη Ρώμη, που ανήκε στον πρίγκιπα Χριστόφορο και τη σύζυγό του, [[Πριγκίπισσα Αναστασία της Ελλάδας και της Δανίας|πριγκίπισσα Αναστασία]].<ref>http://www.royalchronicles.gr/olgagreece/</ref>
22.309

επεξεργασίες