Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Στεργιουίτης»

μ
βελτίωση εμφάνισης
μ (βελτίωση εμφάνισης)
{{Πληροφορίες ορυκτού
|Όνομα = ΣτεργιουΐτηςΣτεργιουίτης
|Εικόνα = [[Αρχείο:Stergiouite.jpg|320px]]
|Λεζάντα = ΣτεργιουΐτηςΣτεργιουίτης. Προέλευση:[[Ορυχεία της Πλάκας |(«Φιλόνι 80») Λαυρεωτικής]], Ορυχεία Πλάκας [[ΛαύριοΛαυρεωτική|Λαυρεωτικής]], [[Ελλάδα]]
|Κατηγορία = Αρσενικικά
|Χημικός τύπος = CaZn<sub>2</sub>(AsO<sub>4</sub>)<sub>2 </sub>· 4H <sub>2</sub>O
|Πυκνότητα = 3,18 gr/cm<sup>3</sup>
|Χρώμα = ΑγχρωμοΆγχρωμο ως υπόλευκο
|Σύστημα κρυστάλλωσης = Μονοκλινές
|Κρύσταλλοι = Συμπλέγματα λεπτών πλακιδόμορφων κρυστάλλων
|Σχισμός =
|Θραύση =
|Λάμψη = Μαργαριτώδη λάμψηΜαργαριτώδης
|Γραμμή κόνεως = Λευκή
|Διαφάνεια = Διαφανής
|Παρατηρήσεις = Δεν φθορίζει
|Ανευρίσκεται = Στα ορυχεία της Πλάκας («Φιλόνι 80») στο [[Λαύριο]]
|Παραλλαγές =
}}
}}Ο '''Στεργιουΐτηςστεργιουίτης''' ([[αγγλικά]]: Stergiouitestergiouite) είναι υπεργενετικό ένυδρο αρσενικικό ορυκτό του [[ασβέστιο|ασβεστίου]] και του [[ψευδάργυρος|ψευδαργύρου με νερό]].
 
Το ορυκτό εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 2018 από τον ορυκτολόγο Μπράνκο Ρίεκ στο μεταλλείο της Πλάκας («Φιλόνι 80») της Λαυρεωτικής<ref>{{cite journal |author1-last=Rieck |author1-first=B. |author2-last=Giester |author2-first=G. |author3-last=Lengauer |author3-first=C. |author4-last=Topa |author4-first=D |year=2019 |title=IMA Commission on New Minerals, Nomenclature and Classification (CNMNC) Newsletter 47: New minerals and nomenclature modifications approved in 2018 and 2019 |journal=European Journal of Mineralogy |volume=31 |pages=199-204 |url=https://pubs.geoscienceworld.org/eurjmin/article/31/1/197/568608/IMA-Commission-on-New-Minerals-Nomenclature-and |accessdate=2021-01-31}}</ref><ref>{{cite journal|author1-first=B. |author1-last=Rieck |author2-first=G. |author2-last=Giester |author3-last=Lengauer |author3-first=L.C. |author4-last=Chanmuang N. |author4-first=C. |author5-last=Topa |author5-first=D. |title=Stergiouite, CaZn<sub>2</sub>(AsO<sub>4)</sub><sub>2</sub>·4H</sub>2</sub>O – A new mineral from the Lavrion Mining District, Greece |journal=Mineralogy and Petrology |volume=114 |year=2020 |pages=319-327 |url=https://link.springer.com/article/10.1007/s00710-020-00702-2 |accessdate=2021-01-31}}</ref>.
Το ορυκτό εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 2018 από τον Ορυκτολόγο Ερευνητή [https://www.mindat.org/user-21446.html Dr. Branko Rieck] στο μεταλλείο της Πλάκας («Φιλόνι 80») Λαυρεωτικής που περιλαμβάνεται στα [[Μεταλλεία Λαυρίου]].
 
Ο Στεργιουΐτηςστεργιουΐτης σχηματίζεται με υπεργενετικές διαδικασίες αποαπό [[σφαλερίτης|σφαλερίτη]] και αυτοφυές [[αρσενικό]], σε πολυμεταλλικά υδροθερμικά κοιτάσματα πλούσια σε Ψευδάργυρο[[ψευδάργυρος|ψευδάργυρο]] και Αρσενικό[[αρσενικό]] και τη διάλυση του περιβάλλοντος Ασβεστίτη[[ασβεστίτης|ασβεστίτη]].
 
Στη Λαυρεωτική αναφέρεταιβρίσκεται στα ορυχεία της Πλάκας Λαυρεωτικής (βλ. [[Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου|Typeσχετικό Localityκατάλογο]]), μαζί με [[δολομίτης|δολομίτη ]], [[γαληνίτης|γαληνίτη ]], [[σφαλερίτης|σφαλερίτη ]], αυτοφυές [[αρσενικό]] και [[θείο ]], [[φαρμακολίτης|φαρμακολίτη ]], [[κοτιγγίτης|κοτιγγίτη ]], [[πικροφαρμακολίτης|πικροφαρμακολίτη]] και [[χορνεσίτης|χορνεσίτη]]. Δεν έχουν αναφερθεί εμφανίσεις του ορυκτού σε άλλα σημεία του πλανήτη.
 
ΔομείταιΗ δομή σετου έχει τη συμπλέγματαμορφή λεπτωνλεπτών πλακιδόμορφων κρυστάλλων. Tα περισσότερα ατομικαπλακίδια πλακιδιαέχουν τωνπάχος κρυσταλλωνμικρότερο ειναι μικροτερα τωναπό 2 μm. ΕιναιΕίναι άγχρωμο ωςέως υπόλευκο, με μαργαριτώδη λάμψη και λευκή γραμμή κόνεως. Το ορυκτό δεν έχει μελετηθεί ακόμη πλήρως ως προς τις οπτικές του ιδιότητες και οι έρευνες σε αυτό το πεδίο συνεχίζονται.
 
ΟφείλειΗ ονομασία του προέρχεται από το όνομάόνομα του στον[[Ελλάδα|Έλληνα]] Ελληνασυλλέκτη Συλλέκτηορυκτών Ορυκτών κικαι ερευνητή ΒασιληΒασίλη Στεργίου (1958 -γεν. 1958), σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στην Ορυκτολογία[[ορυκτολογία]] των Κοιτασμάτωνκοιτασμάτων της Λαυρεωτικής. Το όνομα εγκρίθηκε από τηντη ΙΜΑΔιεθνή Ορυκτολογική Ένωση (International Mineralogical Association) το 2019.
Δεν έχουν αναφερθεί εμφανίσεις του ορυκτού σε άλλα σημεία του πλανήτη. Το ορυκτό δεν έχει μελετηθεί ακόμη πλήρως ως προς τις οπτικές του ιδιότητες και οι έρευνες σε αυτό το πεδίο συνεχίζονται.
 
== Παραπομπές ==
Οφείλει το όνομά του στον Ελληνα Συλλέκτη Ορυκτών κι ερευνητή Βασιλη Στεργίου (1958 - ), σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στην Ορυκτολογία των Κοιτασμάτων της Λαυρεωτικής.Το όνομα εγκρίθηκε από την ΙΜΑ το 2019.
<references />
 
== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
== Πηγές ==
 
* Rieck, B., Giester, G., Lengauer, C. and Topa, D. (2019) IMA 2018-051a. CNMNC Newsletter No. 47, February 2019, page 203; European Journal of Mineralogy, 31: 199–204
*Rieck, B., Giester, G., Lengauer, L.C., Chanmuang, C., Topa, D. (2020): Stergiouite, CaZn2(AsO4)2·4H2O – a new mineral from the Lavrion Mining District, Greece. Mineralogy and Petrology: 114 ([https://link.springer.com/article/10.1007/s00710-020-00702-2#auth-1 online]).
*[http://www.mineralienatlas.de/lexikon/index.php/MineralData?mineral=Stergiouite Mineralien Atlas]
*[https://www.mindat.org/min-53372.html Mindat.org]
 
== Δείτε επίσης ==
 
* [[Κατάλογος ορυκτών]]
* [[Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου]]
 
== Παραπομπές ==
<references />
 
{{Ορυκτά Λαυρίου}}
 
{{DEFAULTSORT:Αττικαιτηςστεργιουιτης}}
[[Κατηγορία:Ορυκτά του αρσενικού|Αττικαιτης]]
[[Κατηγορία:Ορυκτά του ασβεστίου]]
[[Κατηγορία:Ορυκτά του αργιλίου]]
474

επεξεργασίες