Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ενρίκο Φέρμι»

μ
προσθήκη περιεχομένου και κατηγορίας
μ (προσθήκη περιεχομένου και κατηγορίας)
 
{{Πηγές|10|05|2010}}{{πληροφορίες προσώπου|noref=true}}Ο '''Ενρίκο Φέρμι''' (''Enrico Fermi'', [[29 Σεπτεμβρίου]] [[1901]] – [[28 Νοεμβρίου]] [[1954]]) ήταν [[Ιταλοί|Ιταλός]] [[φυσικός]], ο οποίος τιμήθηκε το [[1938]] με το [[Βραβεία Νόμπελ Φυσικής|βραβείο Νόμπελ Φυσικής]].
 
Ο Φέρμι μελέτησε τα [[Υποατομικάυποατομικά σωματίδια|σωμάτια των ατόμων]] και ανακάλυψεανέπτυξε ένατη ακόμη[[Στατιστική σωμάτιοΦέρμι-Ντιράκ]], την οποία ακολουθούν τα σωματίδια που αποκλήθηκαν από το οποίοεπώνυμό ονομάστηκετου [[φερμιόνιοφερμιόνια]] και αποτελούν τη συνηθισμένη ύλη του Σύμπαντος. Επίσης, διατύπωσε τη θεωρία της ραδιενέργειας β. Το 1942 κατασκεύασε τον πρώτο ατομικό αντιδραστήρα, στο Σικάγο των Η.Π.Α., Εκείμε την οποία πέτυχε την πρώτη τεχνητή αλυσιδωτή [[πυρηνική αντίδραση]]. Κατόπιν συμμετέσχε και στην κατασκευή της [[Aτομική βόμβα|ατομικής βόμβας]], μαζί με πολλούς άλλους διάσημους φυσικούς της εποχής του.
 
Ο Φέρμι συμμετείχε και στην κατασκευή της [[ατομική βόμβα|ατομικής βόμβας]] μαζί με πολλούς διάσημους φυσικούς της εποχής του.
 
==Βιογραφία==
Ο Ενρίκο Φέρμι γεννήθηκε στη [[Ρώμη]] και ήταν το τρίτο παιδί του Αλμπέρτο Φέρμι, τμηματάρχη του Υπουργείου Σιδηροδρόμων, και της δασκάλας Ίντα ντε Γκάττις (''Ida de Gattis'').{{sfn|Segrè|1970|pp=3-4, 8}}{{sfn|Amaldi|2001|p=23}} Η αδελφή του Μαρία ήταν δύο χρόνια μεγαλύτερη του Ενρίκο, ενώ ο αδελφός του Τζούλιο ένα έτος μεγαλύτερός του. Ο Ενρίκο σπούδασε στο πανεπιστήμιοΠανεπιστήμιο της [[Πίζα]]ς. Το 1924 έγινε υφηγητής της φυσικής στο πανεπιστήμιο της [[Φλωρεντία]]ς. Έκανε στατιστικές έρευνες γύρω από τη συμπεριφορά των αερίων. Μαζί με τον Άγγλο φυσικό [[Πωλ Ντιράκ]] (Paul Dirac) ανέπτυξε τη στατιστική Φέρμι - Ντιράκ, που έχει επίσης εφαρμογή στα [[Ηλεκτρόνιο|ηλεκτρόνια]] και στα [[Πρωτόνιο|πρωτόνια]], που γενικότερα λέγονται φερμιόνια.
 
==Σταδιοδρομία στην Ιταλία==
Το 1926 ο Φέρμι έγινε καθηγητής της φυσικής στο πανεπιστήμιο της Ρώμης. Ασχολήθηκε με την πυρηνική φυσική και διατύπωσε τη θεωρία για την εξήγηση της [[Διάσπαση βήτα|ακτινοβολίας β]] από ραδιενεργά σώματα. Αργότερα ασχολήθηκε με τις [[Πυρηνική αντίδραση|πυρηνικές αντιδράσεις]] νετρονίων - ύλης και κατάφερε να δημιουργήσει τεχνητά ραδιενεργά ισότοπα. Λίγο αργότερα πειραματίστηκε με τα βραδέα νετρόνια και τις αντιδράσεις που προκαλούν στο [[ουράνιο]]. Για τις εργασίες του αυτές τιμήθηκε το 1938 με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής. Αργότερα εγκαταστάθηκε στις [[ΗΠΑ]], όπου διορίστηκε καθηγητής στο [[πανεπιστήμιο Κολούμπια]] στο ινστιτούτο πυρηνικών ερευνών του [[Σικάγο|Σικάγου]], που σήμερα φέρει το όνομά του. Ασχολήθηκε με την παραγωγή ενέργειας από τη [[Πυρηνική σχάση|σχάση]] του ουρανίου. Σε συνεργασία με άλλους επιστήμονες κατόρθωσε να δημιουργήσει το 1942 τον πρώτο [[Πυρηνικός αντιδραστήρας|πυρηνικό αντιδραστήρα]]. Ο τρόπος διάταξης του ουρανίου στην κορυφή του αντιδραστήρα ονομάστηκε στήλη Φέρμι. Ερεύνησε επίσης την περίθλαση των νετρονίων, τις ιδιότητες των [[Κοσμικές ακτίνες|κοσμικών ακτίνων]] και των [[Μεσόνιο|μεσονίων]]. Έργα του είναι: Εισαγωγή στην ατομική φυσική (1928), Μόρια και κρύσταλλοι (1934), Θερμοδυναμική (1937), Στοιχειώδη σωματίδια (1951) κ.ά.
 
 
==Παραπομπές==
==Πηγή==
<references/>
*Alberto Macchiavello: «Η πρώτη διάσπασις του ατόμου έγινε στην Ιταλία», Ιστορία Εικονογραφημένη,τχ.56 (Φεβρουάριος 1973), σελ.60-65
 
==Πηγές==
==Δείτε επίσης==
* Alberto Macchiavello: «Η πρώτη διάσπασις του ατόμου έγινε στην Ιταλία», ''Ιστορία Εικονογραφημένη'',τχ τεύχ. 56 (Φεβρουάριος 1973), σελσσ. 60-65
* [[Παράδοξο του Φέρμι]]
 
{{Βραβευμένοι με Νόμπελ φυσικής 1926-1950}}
{{Authority control}}
{{Portal bar|Βιογραφίες|Φυσική}}
 
{{φυσικός-επέκταση}}
 
 
{{DEFAULTSORT:Φερμι, Ενρικο}}
 
[[Κατηγορία:Ιταλοί φυσικοί]]
[[Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί]]
[[Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες]]
[[Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής]]
[[Κατηγορία:Ιταλοί Νομπελίστες]]
[[Κατηγορία:Αγνωστικιστές]]
[[Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα]]
31.039

επεξεργασίες