Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ολιβιέ Μεσιάν»

μ
μ.επιμέλεια
(→‎Εξωτερικοί σύνδεσμοι: Μεταφορά σε "Σημειώσεις ιστορικού")
μ (μ.επιμέλεια)
 
{{χωρίς παραπομπές|15|11|2015}}
{{πληροφορίες προσώπου}}
Ο '''Ολιβιέ Μεσιάν'''<ref>Γιάννης Βασιλειάδης, «Μουσικά Πορτρέτα» Εκδ. Καστανιώτης, Αθήνα 1994, σελ. 374 ISBN 960-03-1068-8</ref><ref>Περιοδικό «Πολύτονον» τεύχος 57, Μάρτιος-Απρίλιος 2013, σελ. 15 ISSN 2241-0007</ref>(''Olivier Messiaen'', [[Αβινιόν]], [[10 Δεκεμβρίου]] [[1908]] - [[Κλισύ-λα-Γκαρέν]], [[27 Απριλίου]] [[1992]]) ήταν Γάλλος συνθέτης, οργανίστας και ορνιθολόγος. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συνθέτες του 20ού αιώνα, που επηρέασε πλήθος συνθετών της νεότερης γενιάς. Υπήρξε μία από τις ηγετικές μορφές του μουσικού κινήματος «Νέα Γαλλία». Η μουσική του χαρακτηρίζεται από πολυρρυθμία (το ενδιαφέρον του για τον [[ρυθμός|ρυθμό]] στην Αρχαία Ελλάδα και την Αρχαία Ινδία ήταν μεγάλο), ενώ από [[αρμονία (μουσική)|αρμονική]] και [[μελωδία|μελωδική]] άποψη βασίζεται σε [[τρόπος (μουσική)|τρόπους]]. Πολλά έργα του αντικατοπτρίζουν την πίστη στο Θεό, καθώς ο ίδιος υπήρξε βαθιά θρησκευόμενος ως προς τον [[Ρωμαιοκαθολικισμός|Ρωμαιοκαθολικισμό]], ενώ φέρεται να δέχθηκε έντονη επιρροή των [[Κλωντ Ντεμπυσσύ]] και [[Ιγκόρ Στραβίνσκι]].
 
Ο '''Ολιβιέ Μεσιάν'''<ref>Γιάννης Βασιλειάδης, «Μουσικά Πορτρέτα» Εκδ. Καστανιώτης, Αθήνα 1994, σελ. 374 ISBN 960-03-1068-8</ref><ref>Περιοδικό «Πολύτονον» τεύχος 57, Μάρτιος-Απρίλιος 2013, σελ. 15 ISSN 2241-0007</ref>(''Olivier Messiaen'', [[Αβινιόν]], [[10 Δεκεμβρίου]] [[1908]] - [[Κλισύ-λα-Γκαρέν]], [[27 Απριλίου]] [[1992]]) ήταν Γάλλος συνθέτης, οργανίστας και ορνιθολόγος. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συνθέτες του 20ού αιώνα, που επηρέασε πλήθος συνθετών της νεότερης γενιάς. Υπήρξε μία από τις ηγετικές μορφές του μουσικού κινήματος «Νέα Γαλλία». Η μουσική του χαρακτηρίζεται από πολυρρυθμία (το ενδιαφέρον του για τον [[ρυθμός|ρυθμό]] στην Αρχαία Ελλάδα και την Αρχαία Ινδία ήταν μεγάλο), ενώ από [[αρμονία (μουσική)|αρμονική]] και [[μελωδία|μελωδική]] άποψη βασίζεται σε [[τρόπος (μουσική)|τρόπους]]. Πολλά έργα του αντικατοπτρίζουν την πίστη στο Θεό, καθώς ο ίδιος υπήρξε βαθιά θρησκευόμενος ως προς τον [[Ρωμαιοκαθολικισμός|Ρωμαιοκαθολικισμό]], ενώ φέρεται να δέχθηκε έντονη επιρροή των [[Κλωντ Ντεμπυσσύ]] και [[Ιγκόρ Στραβίνσκι]].
 
== Πρώιμα χρόνια ==
Ο Μεσιάν γεννήθηκε στις [[10 Δεκεμβρίου]] του 1908 στην [[Αβινιόν]] της Γαλλίας από εύπορους καθολικούς γονείς. Ο πατέρας του ήταν καθηγητής αγγλικής και η μητέρα του ποιήτρια. Με το ξέσπασμα του [[Α' Π.Π.]] μετακόμισε με τη μητέρα του και τον αδελφό του στη [[Γκρενόμπλ]] μέχρι που τελείωσε ο πόλεμος (1918) οπότε, όταν επέστρεψε και ο πατέρας του, γύρισαν στη γενέτειρά του, όπου παρακολούθησε μαθήματα μουσικής.
 
== Μουσική εκπαίδευση ==
Η μουσική εκπαίδευση του Μεσιάν άρχισε στο [[Ωδείο των Παρισίων]] (Consevatoire de Paris), από την ηλικία των 11 ετών. Εκεί διδάχτηκεδιδάχθηκε, μεταξύ άλλων, από τους [[Πωλ Ντυκά]] (Paul Dukas), [[Μωρίς Εμμανουέλ]], [[Σαρλ-Μαρί Βιντόρ]] και [[Μαρσέλ Ντυπρέ]] όπου και σημειώνει εξαιρετική πρόοδο. Το 1926 κερδίζει το πρώτο βραβείο σε αντίστιξη και φούγκα και το επόμενο έτος επίσης το πρώτο βραβείο σε συνοδεία πιάνου. Το 1928 κερδίζει επίσης βραβείο επί της ιστορίας της μουσικής. Τον ίδιο χρόνο ασχολείται έντονα με την αρχαία ελληνική μουσική σε εκπληκτικούς αυτοσχεδιασμούς, ενώ παράλληλα σπουδάζει όργανο υπό τον Μαρσέ Ντυπρέ στην Αγία Τριάδα του Παρισιού. Έτσι το 1930 κερδίζει το πρώτο βραβείο σύνθεσης, ενώ από το επόμενο έτος το 1931 διορίστηκε μόνιμος οργανίστας της Εκκλησίας της Αγίας Τριάδος στο Παρίσι (Église de la Sainte-Trinité), θέση την οποία και κράτησε μέχρι τοτον θάνατό του.
 
==Σταδιοδρομία==
== Καριέρα ==
Τη δεκαετία του 1930 δίδαξε στην περίφημη Schola Cantorum (Ωδική Σχολή) στο Παρίσι, ενώ το φθινόπωρο του 1940 κρατείτο αιχμάλωτος πολέμου της [[Ναζιστική Γερμανία|ναζιστικής Γερμανίας]]. Κατά τη διάρκεια της κράτησής του έγραψε το "Κουαρτέτο για το τέλος του χρόνου" για τα τέσσερα μουσικά όργανα που ήταν διαθέσιμα στη φυλακή. Το κομμάτι - για βιολί, κλαρινέτο, βιολοντσέλο και πιάνο - πρωτοπαίχτηκε από τον ίδιο τον Μεσιάν και τους συγκρατούμενούς του σε συναυλία της φυλακής, με τους κρατούμενους και τους φύλακες ως κοινό. Μετά την αποφυλάκισή του το 1941 διορίστηκε καθηγητής αρμονίας, ενώ το 1966 ανέλαβε την τάξη σύνθεσης στο Ωδείο των Παρισίων, θέσεις που διατήρησε μέχρι την συνταξιοδότησή του το 1978. Φημισμένοι του μαθητές υπήρξαν οι [[Ιάννης Ξενάκης]], [[Πιέρ Μπουλέζ]], ο [[Καρλχάιντς Στοκχάουζεν]] και η Υβόν Λοριό (Yvonne Loriod), η οποία υπήρξε και δεύτερη σύζυγός του.
 
Η ακαδημαϊκή αναζήτηση των συνθετικών τεχνικών του (έγραψε δύο διατριβές, η δεύτερη δημοσιεύτηκε μετά θάνατον) περιορίστηκε σε έργα οργανικής μουσικής και καθώς ήταν και ο ίδιος αυθεντία στην μουσική ανάλυση, θεωρούσε πως η ανάπτυξη και η μελέτη των τεχνικών πρέπει να λειτουργεί στα πλαίσια της διανόησης, της αισθητικής και του συναισθήματος. Κατά τον ίδιο, μια μουσική σύνθεση πρέπει να κρίνεται σε σχέση με τα ακόλουθα τρία κριτήρια: να είναι ενδιαφέρουσα, ευχάριστη και συγκινητική για τον ακροατή.
 
Τα κομμάτια για πιάνο αποτελούν μεγάλο μέρος του συνολικού του έργου. Αν και ικανός πιανίστας ο ίδιος, αναμφίβολα είχε τη συμβολή της Υβόν Λοριό, η οποία με την απαράμιλλη τεχνική της κατάφερε να αποδώσει περίτεχνους ρυθμούς και τους συνδυασμούς τους. Από το έργο "Visions de l'Amen" κι έπειτα, τα πιανιστικά του έργα πρέπει να απευθυνόταν σ' αυτή· ο ίδιος είχε δηλώσει πως η Υβόν Λοριό ''«καταφέρνει να παίξει τα πάντα, γι' αυτό και μπορώ να μου επιτρέπω τις πιο ακραίες εκκεντρικότητες"».
 
===Η επίδραση της δυτικής μουσικής===
Η εξέλιξη της μοντέρνας μουσικής στη Γαλλία επέδρασε σημαντικά στον Μεσιάν, και πιο χαρακτηριστικά, η μουσική του [[Κλωντ Ντεμπυσσύ]] με τη χρήση της '''ολο-τονικής''' κλίμακας (κλίμακα που συντίθεται μόνο με διαστήματα τόνου· στην ορολογία του Μεσιάν αποτελεί τον Α΄ Τρόπο). Ο Μεσιάν δεν χρησιμοποίησε την ολο-τονική κλίμακα παρά ελάχιστα, διότι "«μετά τον Ντεμπυσσύ και τον [[Πωλ Ντυκά]] δεν υπήρχε κάτι να προσθέσει"», ωστόσο όλοι οι τρόποι που χρησιμοποίησε είναι συμμετρικοί.
 
Ο θαυμασμός του για τον [[Ιγκόρ Στραβίνσκι]] ήταν μεγάλος, κυρίως όσον αφορά τη διαχείριση του ρυθμού και των ηχοχρωμάτων στα πρώιμα έργα του, όπως η "Ιεροτελεστία της Άνοιξης". Με τη λαμπρότητά τους, τα ορχηστρικά έργα του [[Εϊτόρ Βίλλα-Λόμπος]], ο οποίος τη δεκαετία του 1920 ζούσε στο Παρίσι δίνοντας συναυλίες, αποτέλεσαν άλλη μια πηγή έμπνευσης, καθώς επίσης και η μουσική του [[Μοντέστ Μουσόργκσκι]]. Επί του πιανιστικού ρεπερτορίου, ο Μεσιάν ξεχώριζε τον [[Ζαν-Φιλίπ Ραμώ]], τον [[Ντομένικο Σκαρλάττι]], τον [[Σοπέν]] και τον Ντεμπυσσύ, καθώς και τον Ισπανό [[Ισαάκ Αλμπένιθ]].
 
==Εργογραφία==
 
===Σόλο όργανα===
* Préludes (''Πρελούδια''), για πιάνο (1928–29)
* Petites esquisses d'oiseaux (''Μικρά σκίτσα πουλιών''), για πιάνο (1985)
 
===Μουσική Δωματίουδωματίου===
* Thème et variations, (''Θέμα και παραλλαγές''), για βιολί και πιάνο (1932)
* Quatuor pour la fin du temps (''Κουαρτέτο για το τέλος του χρόνου''), για βιολί, βιολοντσέλο, κλαρινέτο και πιάνο (1940–41)
===Όπερες===
* Saint-François d'Assise (''Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης''), όπερα (1975–1983)
 
 
==Παραπομπές==
{{commonscat|Olivier Messiaen}}
* https://web.archive.org/web/20070220062516/http://www.oliviermessiaen.net/
 
 
{{Βραβείο Erasmus}}
{{Authority control}}
 
 
{{DEFAULTSORT:Μεσιαν, Ολιβιε}}
 
[[Κατηγορία:Γάλλοι μουσικοί]]
[[Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες]]
[[Κατηγορία:Κλασικοί συνθέτες του 20ου20ού αιώνα]]
[[Κατηγορία:Παραλήπτες του βραβείου Erasmus]]
30.795

επεξεργασίες