Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Διόνυσος»

400 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 4 μήνες
καμία σύνοψη επεξεργασίας
(Εισαγωγή εικόνας λεζάντα)
Ετικέτες: Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό Αναιρέθηκε
{{άλλεςχρήσεις}}{{πληροφορίες προσώπου
| όνομα = Θεός Διονύσος
| εικόνα = [[FileFileφφργγ ηυδτδητ τρίτη ρτυηυρτηβτρρητυυρητρυητ ερυη υηρτ ηρ υυηρ ευρύ ρυ ηυ και υ υρυ υυ το υη ηυ υη το τη υ και πολλά υ ητ υτ έτη. πριν ρηυηρυρυ τη υ ητ υυυ υ υ υυτ το τη τυ το υ το υ υυτ υ υυτ υ υυτ τ υυ η ηυ η υυη ηυη ηυ υ ητ υτ η:Dionysos Louvre Ma87 n2.jpg|260px|Γλυπτό του 2ου αι. μ.Χ.. Βρέθηκε στην Ιταλία. Τα χέρια και τα πόδια συμπληρώθηκαν τον 18ο αι.]]
| ημερομηνία γέννησης =
| τόπος γέννησης =
 
O θεός '''Διόνυσος''' ή '''Βάκχος''' είναι μία μυθική θεότητα της [[Αρχαία Ελλάδα|Αρχαίας Ελλάδας]], γνωστός ως ο [[θεός]] του κρασιού και του γλεντιού.
 
== Ετυμολογία του ονόματος Διόνυσος ==
Ο '''Διόνυσος''', επίσης ''Διώνυσος'', γιος του θεού [[Δίας (μυθολογία)|Δία]], ανήκει στις ελάσσονες πλην όμως σημαντικές [[θεός|θεότητες]] του [[ελληνική μυθολογία|αρχαιοελληνικού πανθέου]], καθώς η λατρεία του επηρέασε σημαντικά τα [[θρησκεία|θρησκευτικά]] δρώμενα της [[Αρχαία Ελλάδα|ελλαδικής επικράτειας]]. Παρόλο που δεν είναι ολύμπιος θεός και ο [[Όμηρος]] δείχνει να τον αγνοεί<ref>Παρόλο που η πρώτη φιλολογική μαρτυρία για τον Διόνυσο προέρχεται από τον Όμηρο, η μοναδικότητα του αποσπάσματος οδηγεί τους φιλόλογους στην υποψία ότι είναι μία μεταγενέστερη πρόσθεση τοπικής προέλευσης. Βλ. ''[[Ιλιάδα]]'' Ζ' 129.</ref>, ήδη από τον [[6ος αιώνας π.Χ.|6ο π.Χ. αι.]], αναπαρίσταται μαζί με τους Ολυμπίους, αν και εμφανίζεται σχετικά απόμακρος<ref>Βερολίνο, Cat. 1704 ''Mon. d. Inst.'' τομ. ix DI. LV. Β. Χέλμπιχ (W. Helbig), 1873. Αναφέρεται στο [[Τζέιν Έλεν Χάρισον|Harrisson J. E.]] 2003, ''Προλεγόμενα στη μελέτη της ελληνικής θρησκείας: Ο θεός Διόνυσος'', Ιάμβλιχος, Αθήνα, 141, σημ. 2</ref>. Ενίοτε απεικονίζεται να κάθεται δεξιά του πατρός του στα ολύμπια δώματα. Ο Διόνυσος ως [[μυθολογία|μυθολογική]] οντότητα «δεν είναι μήτε παιδί ούτε άντρας, αλλά αιώνιος έφηβος, καταλαμβάνοντας μια θέση ανάμεσα στα δύο»<ref>Segal, Charles, 1982, 12.</ref>. Με αυτή τη μορφή, αντιπροσωπεύει «το πνεύμα της ενέργειας και της μεταμορφωτικής δύναμης του παιχνιδιού»<ref>Segal, Charles, 1982, 343.</ref> γεμάτο πονηριά, εξαπάτηση και στρατηγικές που υποδεικνύουν είτε τη θεϊκή σοφία ή το αρχέτυπο του Κατεργάρη, παρόν σε όλες σχεδόν τις μυθολογίες του κόσμου.
Ανώνυμος χρήστης