Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Φίλιππος του Ντρε»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
 
Ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος σύντομα έγινε ένας από τους μεγαλύτερους εχθρούς του, γιατί ο Φίλιππος διέδωσε την φήμη ότι ο Ριχάρδος ήταν ένας από τους υπεύθυνους για τον θάνατο του Κορράδου του Μομφερρατικού.<ref>Bradbury 1998, σ. 94</ref><ref>Runciman 1999b, σσ. 64-65</ref> Στην συνέχεια, πήγε στην [[Αυστρία]] όπου ο Ριχάρδος ήταν αιχμάλωτος, με σκοπό να καταφέρει την συνέχιση της αιχμαλωσίας του.<ref>Bradbury 1998, σσ. 122, 201</ref> O Φίλιππος παρότρυνε τους απαγωγείς του Ριχάρδου να του συμπεριφέρονται άσχημα, αυτό τους έκανε τόσο θανάσιμους εχθρούς που ο Ριχάρδος τον αποκαλούσε ''"ληστή και εμπρηστή"''.<ref>Phillips 2004, σ. 9</ref> Συνελήφθη από δυνάμεις των [[Ανδεγαυοί|Ανδεγαυών]] (1197) και ο Ριχάρδος αρνήθηκε δύο φορές να τον απελευθερώσει (1197, 1199).<ref>Gillingham 1989, σ. 268</ref><ref>Gillingham 1989, σ. 274</ref><ref>Bradbury 1998, σ. 125</ref>
 
Το μίσος του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου απέναντι του ήταν τόσο μεγάλο, ώστε όταν ο Πέτρος της Καπούης ζήτησε από τον Ριχάρδο να απελευθερώσει τον Φίλιππο, ο Ριχάρδος απείλησε να τον [[ευνουχισμός|ευνουχίσει]].<ref>Phillips 2004, σ. 9</ref> Ο [[Πάπας Κελεστίνος Γ΄]] αντιπαθούσε επίσης τον Φίλιππο, περιορίστηκε στην [[Ρουέν]] και μετά από μιά απόπειρα απόδρασης μετακινήθηκε στην Σινόν. Απελευθερώθηκε μόνο μετά τον θάνατο του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου όταν ο μικρότερος αδελφός και διάδοχος του [[Ιωάννης της Αγγλίας]] συμφώνησε να τον ανταλλάξει με τον αιχμάλωτο επίσκοπο του Καμπραί (1200).<ref>Bradbury 1998, σσ. 122-123</ref><ref>Bradbury 1998, σ. 133</ref> Στράφηκε εναντίον των [[Καθαρισμός|Καθαρών]] στην νότια Γαλλία, με τον Ρενώ επίσκοπο του Σαρτρ πήγε να υποστηρίξει τον [[Σίμων Ε΄ του Μονφόρ]]. Στην [[Γαλλία]] ο ξάδελφός του Φίλιππος Αύγουστος τον υποστήριξε στη διαμάχη του με τον Ρενώ ντε Νταμαρτέν που είχε συμμαχήσει με τον Ιωάννη τον Ακτήμονα (1212), ενώ αργότερα συμμετείχε (1214) σαν στρατιώτης στον θρίαμβο στη [[μάχη του Μπουβίν]] εναντίον των [[Άγγλοι|Άγγλων]].<ref>Bradbury 1998, σ. 291</ref><ref>Bradbury 1998, σ. 301</ref> Στην διάρκεια της μάχης έριξε στην παγίδα και μπόρεσε να αιχμαλωτίσει τον Γουλιέλμο τον Μακρόξιφο, κόμη του Σόλσμπερι.<ref>Bradbury 1998, σ. 307</ref> Την ίδια χρονιά ίδρυσε το ''"Αβαείο του Πέντεμοντ"'' μια [[Τάγμα των Κιστερκιανών|Κιστερκιανή]] μονή που οι μετέπειτα κατασκευές υπάρχουν στο [[Παρίσι]] μέχρι και σήμερα.
 
==Παραπομπές==
6.027

επεξεργασίες