Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Χρήστης:Horizons14/πρόχειρο»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
μ
{{Πληροφορίες προσώπου}}
 
Ο '''Γκούσταβ Μέιρινκ''' ([[Γερμανική γλώσσα|Γερμανικά]]: Gustav Meyrink, 19 Ιανουαρίου 1868 - 4 Δεκεμβρίου 1932), λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Γκούσταβ Μέιερ, ήταν [[Αυστρία|Αυστριακός]] συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, δραματουργός, μεταφραστής και τραπεζίτης, γνωστός για το μυθιστόρημά του ''Γκόλεμ''. Αναφέρεται ως «ο πιο αξιόλογος γερμανόφωνος συγγραφέας στοντης τομέα[[Λογοτεχνία τηςτου φανταστικού|λογοτεχνίας υπερφυσικήςτου φαντασίαςφανταστικού]]». <ref>Frenschkowski, M. (2005). "Meyrink, Gustav". In Joshi, S. T.; Dziemianowicz, S. R. (eds.). ''Supernatural Literature of the World: An Encyclopedia''. Westport, CT: Greenwood Press. pp. 803–805. ISBN <bdi>0-313-32777-7</bdi>.</ref>
 
== Βιογραφία ==
 
=== Πράγα ===
[[Αρχείο:Gustav Meyrink 3.png|αριστερά|μικρογραφία|Ο Γκούσταβ Μέιρινκ, 1886]]
Ο Μέιρινκ έζησε στην Πράγα για είκοσι χρόνια και την έχει απεικονίσει πολλές φορές στα έργα του. Το 1889, μαζί με τον ανιψιό του ποιητή Κρίστιαν Μόργκενστερν, ίδρυσαν τραπεζική εταιρεία, με την επωνυμία Meier & Morgenstern.
 
Στην Πράγα συνέβη ένα γεγονός που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη ζωή του. Ο Μέιρινκ το περιέγραψε στο αυτοβιογραφικό διήγημα "The Pilot". Στις 14 Αυγούστου 1892, την Παραμονή της [[Κοίμηση της Θεοτόκου|Κοίμησης της Θεοτόκου]], ο Μέιρινκ , είκοσι τεσσάρων ετών, φέρεται να στέκεται στο τραπέζι του με ένα όπλο στο κεφάλι του, αποφασισμένος να αυτοκτονήσει. Εκείνη τη στιγμή άκουσε έναν παράξενο ήχο γρατσουνίσματος και το χέρι κάποιου έβαλε ένα μικρό φυλλάδιο κάτω από την πόρτα του. Το φυλλάδιο είχε τίτλο ''[[Μεταθανάτια ζωή]]''. Ο Μέιρινκ εξεπλάγη από αυτή τη δραματική σύμπτωση και άρχισε να μελετά τη βιβλιογραφία του αποκρυφισμού. Μελέτησε θεοσοφία, Καμπάλα, Χριστιανική Σοφιολογία και Ανατολικό μυστικισμό. Μέχρι το θάνατό του, ο έκανε γιόγκα και άλλες απόκρυφες ασκήσεις. Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών και πρακτικών βρίσκονται στα έργα του, τα οποία σχεδόν πάντα ασχολούνται με διάφορες αποκρυφιστικές παραδόσεις.
 
Εκείνη την εποχή ο Μέιρινκ ήταν επίσης μέλος του [[Ερμητικό Τάγμα της Χρυσής Αυγής|Ερμητικού Τάγματος της Χρυσής Αυγής]] στο Λονδίνο, όπως προκύπτει από την αλληλογραφία του. Ήταν επίσης μέλος της Θεοσοφικής Εταιρείας, αλλά μόνο προσωρινά.
 
=== Δημοσιότητα ===
Το 1915 ο Μέιρινκ δημοσίευσε το πρώτο του και πιο διάσημο από τα μυθιστορήματά του, το ''Γκόλεμ''. Το μυθιστόρημα είχε τεράστια επιτυχία, με πολλές επανεκδόσεις και δύο μεταφορές στον κινηματογράφο. Το 1916, δημοσίευσε μια συλλογή από διηγήματα και το δεύτερο μυθιστόρημά του, ''Το πράσινο πρόσωπο'', με κυκλοφορία 40.000 αντιγράφων, έναντι 100.000 του Γκόλεμ. Τον επόμενο χρόνο, έγραψε το τρίτο μυθιστόρημά του, ''Βαλπούργεια Νύχτα''. Η επιτυχία αυτών των έργων κατέταξε τον Μέιρινκ ως έναν από τους τρεις κύριους γερμανόφωνους συγγραφείς υπερφυσικής μυθοπλασίας (μαζί με τους Χανς Χάιντς Έβερς και Καρλ Χανς Στρομπλ).
Το 1915 δημοσιεύτηκε το πρώτο και πιο διάσημο από τα μυθιστορήματα του Μέιρινκ, The Golem, αν και τα προσχέδια του χρονολογούνται από το 1908. Το μυθιστόρημα βασίζεται στον εβραϊκό μύθο για έναν Ραβίνο που έκανε τα προς το ζην γνωστό ως golem (גולם) από τον πηλό και το έγραψαν με ένα καμπαλιστικό ξόρκι, αν και αυτοί οι θρύλοι δεν έχουν καμία σχέση με την πλοκή της ιστορίας. Ο πρωταρχικός χαρακτήρας είναι ο Athanasius Pernath, ένας σύγχρονος χειρουργός από την Πράγα. Εναπόκειται στον αναγνώστη να αποφασίσει εάν ο Pernath απλώς γράφει τις παραισθήσεις του ή σταδιακά γίνεται πραγματικός παίκτης γκολφ. Ο Frenschkowski περιγράφει τον Γκόλεμο ως «μια βαθιά μυημένη ιστορία και μια αστική φαντασία». [1] Το μυθιστόρημα ήταν μια μεγάλη εμπορική επιτυχία. Το 1916 κυκλοφόρησε μια ακόμη συλλογή διηγήσεων, Bats, και σύντομα κυκλοφόρησε ένα δεύτερο μυθιστόρημα, The Green Face. Την επόμενη χρονιά γράφτηκε το τρίτο μυθιστόρημά του, το Walpurgis Night. Η επιτυχία αυτών των έργων προκάλεσε τον Meyrink να καταταχθεί ως ένας από τους τρεις κύριους γερμανόφωνους συγγραφείς υπερφυσικών μυθοπλασιών (μαζί με τους Hanns Heinz Ewers και Karl Hans Strobl). [4]
 
Ο Μέιρινκ αντιτάχθηκε στον [[Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος|Α' Παγκόσμιο Πόλεμο]], ογεγονός οποίοςπου τον έκανεέφερε νααντιμέτωπο καταγγελθεί από τουςμε Γερμανούς εθνικιστές. οΟ Γερμανός δημοσιογράφος "Völkisch"Άλμπετ Albert ZimmermannΤσίμερμαν (1873-1933) περιέγραψε τον MeyrinkΜέιρινκ ως "«έναν από τους πιο έξυπνους και πιο επικίνδυνους αντιπάλους του γερμανικού εθνικιστικού ιδεώδους. Θα επηρεάσει - και θα διαφθείρει - χιλιάδες και χιλιάδες, όπως έκανε και η Heine".ο [5[Χάινριχ Χάινε] [6]». Το 1916, ο''Η Desπαράξενη deutschenσάλπιγγα Spießersτου WunderhornΓερμανού μικροαστού'' απαγορεύτηκε στην Αυστρία. [5]
 
Μέχρι το 1920 τα οικονομικά του βελτιώθηκαν και αγόρασε μια βίλα στο Στάρνμπεργκ. Εκεί έζησε με την οικογένειά του για τα επόμενα οκτώ χρόνια και έγραψε δύο ακόμη έργαμυθιστορήματα: - ''Ο λευκός Δομινικανός'' και το μακρύτεροτελευταίο μυθιστόρηματου τωνέργο, Λευκώνμε Δομινικανώνεπίκεντρο καιτον τουαλχημιστή Meyrink[[Τζων TheΝτη]], Angel''Ο ofΆγγελος theαπό Westτο δυτικό παράθυρο'', το Window1927. [6]
 
Το 1927 ο Μέιρινκ μεταστράφηκε επίσημα στον [[Βουδισμός|Βουδισμό]] [[Μαχαγιάνα]].
== Φήμη ==
Ο Frenschkowski σημειώνει "όπως εκείνοι των περισσότερων Γερμανών και Αυστριακών φανταστικών συγγραφέων, τα βιβλία του απαγορεύτηκαν κατά τη ναζιστική εποχή". [1] Αργότερα, η δουλειά του Meyrink αναβίωσε. Ο Meyrink συζητήθηκε σε μια ειδική έκδοση του γαλλικού περιοδικού L'Herne (1976), [1] και το έργο του μεταφράστηκε στα γαλλικά, ρωσικά, ολλανδικά και αγγλικά. [1]
 
== Επιλεκτική βιβλιογραφία ==
 
=== Διηγήματα ===
 
* 1903: ''Der heisse Soldat und andere Geschichten'', ''Ο καυτός στρατιώτης και άλλες ιστορίες''
* 1904: ''Orchideen. Sonderbare Geschichten, Ορχιδέες. Παράξενες ιστορίες''
* 1907: ''Das Wachsfigurenkabinett. Sonderbare Geschichten, Το εργαστήριο των κέρινων ομοιωμάτων''
* 1913: ''Des deutschen Spießers Wunderhorn'', ''Η παράξενη σάλπιγγα του Γερμανού μικροαστού'' (3 τόμοι)
* 1916: ''Fledermäuse, Νυχτερίδες''
* 1923: ''An der Grenze des Jenseits, Στα όρια του υπερπέραν''
* 1925: ''Goldmachergeschichten'', ''Ιστορίες του χρυσοχόου''
 
=== Μυθιστορήματα ===
 
* 1915: ''Der Golem, Γκόλεμ''
* 1916: ''Das grüne Gesicht'', ''Το πράσινο πρόσωπο''
* 1917: ''Walpurgisnacht. Phantastischer Roman,'' ''Βαλπούργεια Νύχτα''
* 1921: ''Der weiße Dominikaner. Aus dem Tagebuch eines Unsichtbaren, Ο λευκός Δομινικανός''
* 1927: ''Der Engel vom westlichen Fenster, Ο Άγγελος από το δυτικό παράθυρο''
 
== Παραπομπές ==
6.046

επεξεργασίες