Λόγοι και αμαρτήματα: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
==Πλοκή==
Ένας ψυχικά ασθενής ποιητής, έχοντας στο πλευρό του μια θρησκόληπτη νοσοκόμα, προδιαγράφει το τέλος του, δημιουργώντας την πνευματική του διαθήκη. Αρνούμενος τον υλικό κόσμο, «στήνει» με τη φαντασία του και τη βοήθεια της νοσοκόμας, ένα έργο για το θείο δράμα στο οποίο συγκεντρώνει μαύρους μετανάστες για να παίξουν, ενώ παράλληλα σε ένα σπα ένας χρηματιστής ομολογεί τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα του. Πρόκειται για μια ποιητική ταινία με την οποία ο σκηνοθέτης κάνει ένα τραγικό σχόλιο για το σημερινό υλικό πολιτισμό.
 
Για την ταινία ο Δημήτρης Κολιοδήμος στον κατάλογο του Φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έγραφε το Νοέμβριο 2004 :
==Κριτικές==
{{απόσπασμα|''Η πρωτότυπη ιδέα να δοθούν οι τελευταίες στιγμές του Ιησού σαν μια αφρικανική παγανιστική τελετή μαύρων μεταναστών, απογειώνει ποιητικά την ταινία, ενώ τα κεφάλαια των αμαρτημάτων αποτελούν ένα ντελικάτο ειρωνικό σχόλιο στην επιθυμία του πλουτισμού, αφού ο χρηματιστής γίνεται θύμα του κόσμου τον οποίο υπηρετεί. ''}} Ενώ, η Βούλα Παλαιολόγου , στο περιοδικό “Ως3″ τον Νοέμβριο του 2004 έγραφε:
Ο Χρήστος Μήτσης γράφει για την ταινία το 2005 {{απόσπασμα|''Ένας ετοιμοθάνατος ποιητής αναπαριστά με τη φαντασία του το θείο δράμα, ερμηνευμένο από μαύρους λαθρομετανάστες. Παράλληλα, μέσα σ' ένα spa, "στήνει" το τέλος ενός άπληστου χρηματιστή.''}}<ref>{{https://www.athinorama.gr/cinema/movie/logoi_kai_amartimata-1008188.html Athinorama}}</ref>
{{απόσπασμα|''Ο Βασίλης Μαζωμένος χρησιμοποιώντας μικτές τεχνικές ή παίζοντας με φόρμες και εκφραστικά μέσα, σκηνοθετεί ταινίες ντοκιμαντέρ, animation ή μυθοπλασίες με πειραματικές προσεγγίσεις στον ποιητικό ρεαλισμό, στο δοκιμιακό ή φανταστικό κινηματογράφο, κ.ά. Η αναπαράσταση του Θείου Δράματος που επινοεί ένας μισότρελος ποιητής (με έναν μαύρο μετανάστη να υποδύεται το Χριστό) στη νέα ταινία του «Λόγοι και Αμαρτήματα», είναι ένα ακόμα δείγμα της avant guard αισθητικής του πρότασης.''}}
Για την ταινίαΕνώ ο Δημήτρης Κολιοδήμος στον κατάλογο του Φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έγραφε το Νοέμβριο 2004 :
{{απόσπασμα|''Η πρωτότυπη ιδέα να δοθούν οι τελευταίες στιγμές του Ιησού σαν μια αφρικανική παγανιστική τελετή μαύρων μεταναστών, απογειώνει ποιητικά την ταινία, ενώ τα κεφάλαια των αμαρτημάτων αποτελούν ένα ντελικάτο ειρωνικό σχόλιο στην επιθυμία του πλουτισμού, αφού ο χρηματιστής γίνεται θύμα του κόσμου τον οποίο υπηρετεί. ''}} Ενώ, η Βούλα Παλαιολόγου , στο περιοδικό “Ως3″ τον Νοέμβριο του 2004 έγραφε: .
 
[[File:Words and sins , by Vassilis Mazomenos.jpg|thumb|left|Scene from the film "words and sins" , by Vassilis Mazomenos.]]
105

επεξεργασίες