Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Ετικέτες: Οπτική επεξεργασία Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
Η '''Κατοχή της Ελλάδας''' κατά τη διάρκεια του [[Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος|Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου]] ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1941 και υπήρξε αποτέλεσμα της [[Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα|γερμανικής εισβολής]]. Η κατοχή τερματίστηκε με την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από την Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1944. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στην [[Κρήτη]] ή σε άλλα νησιά, γερμανικές φρουρές παρέμειναν μέχρι το Μάιο και τον Ιούνιο του 1945.
 
Η [[Ελληνοϊταλικός πόλεμος (1940-1941)|Φασιστική Ιταλία επιτέθηκε στην Ελλάδα]] τον Οκτώβριο του 1940, αλλά ηττήθηκε και οπισθοχώρησε, υπό την πίεση του ελληνικού στρατού, στο εσωτερικό της Αλβανίας. Ακολούθησε, τον Απρίλιο του 1941, η [[Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα|γερμανική εισβολή]]. Μέχρι τα τέλη Μαΐου του 1941 οι Γερμανοί είχαν υποτάξει το σύνολο της χώρας. Οι ίδιοι διατήρησαν υπό τον έλεγχο τους τις σημαντικότερες στρατηγικά περιοχές της Ελλάδας, μεταξύ των οποίων την [[Αθήνα]] και τη [[Θεσσαλονίκη]], ενώ η υπόλοιπη χώρα μοιράστηκε σε ζώνες ελέγχου των συμμαχικών προς τη Γερμανία χωρών, της [[Ιταλία]]ς και της [[Βουλγαρία]]ς. Παράλληλα, τοποθετήθηκε στην Ελλάδα κατοχική κυβέρνηση, που συγκροτήθηκε από Έλληνες συνεργάτες των Γερμανών.
 
Η κατοχή επέφερε τεράστια δεινά στον ελληνικό λαό και προκάλεσε ανυπολόγιστες καταστροφές. Οι ανθρώπινες απώλειες της Ελλάδας κατά τη διάρκεια του [[Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος|Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου]] υπολογίζονται μεταξύ 300.000 και 770.000 αμάχων και 20.000 έως 35.000 στρατιωτών. Ανυπολόγιστες υπήρξαν και οι υλικές καταστροφές, που οδήγησαν σε πλήρη κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας.<ref>Δείτε επίσης: [[:en:World War II casualties]]</ref><ref>{{cite web |url=http://library.antibaro.gr/text/History/1940/Mavri_Vivlos_Katochis.pdf |title=Council for Reparations from Germany, '&#39;Black Book of the Occupation'&#39;(In Greek and German) Athens 2006 p. 1018-1019 |format=PDF |date= |accessdate=2011-06-15 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20110721075719/http://library.antibaro.gr/text/History/1940/Mavri_Vivlos_Katochis.pdf |archivedate=2011-07-21 |url-status=dead }}</ref><ref>Gregory, Frumkin. ''Population Changes in Europe Since 1939'', Geneva 1951. pp. 89-91</ref>
 
Την ίδια στιγμή, αναπτύχθηκε η ελληνική [[Εθνική Αντίσταση|αντίσταση]], που υπήρξε η πιο δραστήρια στα κατεχόμενα κράτη της Ευρώπης{{πηγή}}, πλην της [[Σερβία|Γιουγκοσλαβίας]].
Οι αντιστασιακές ομάδες πραγματοποίησαν επιχειρήσεις κατά των δυνάμεων κατοχής και των [[Τάγματα Ασφαλείας|ταγμάτων ασφαλείας]] και ανέπτυξαν δίκτυο κατασκόπων. Από τα τέλη του 1943 άρχισαν να συγκρούονται μεταξύ τους. Όταν η Ελλάδα απελευθερώθηκε, τον Οκτώβριο του 1944, υπήρχε κλίμα ακραίας πολιτικής πόλωσης που σύντομα οδήγησε στο ξέσπασμα του [[Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος 1946-1949|εμφυλίου]].
Η κρίση που ακολούθησε, με το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου, έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς συνεργάτες των Ναζί όχι μόνο να ξεφύγουν από την τιμωρία, αλλά και να αποτελέσουν τελικά την άρχουσα τάξη της μεταπολεμικής Ελλάδας.<ref>Γιάννης Κάτρης, Η γέννηση του νεοφασισμού στην Ελλάδα (1971)</ref><ref>Ανδρέας Παπανδρέου, Η Δημοκρατία στο Απόσπασμα (Καρανάσης, 1974)</ref>
 
==Πτώση της Ελλάδας==
6.577

επεξεργασίες