Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Γιολάντα της Λωρραίνης, κόμισσα του Βωντεμόν»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
{{πηγές|02|02|2016}}
{{πληροφορίες προσώπου}}
Η '''Γιολάντα του Ανζού''' ή '''Γιολάντα του Μπαρ''' ([[Γαλλική γλώσσα]] : ''Yolande d'Anjou'', [[2 Νοεμβρίου]] [[1428]] - [[23 Μαρτίου]] [[1483]]) δούκισσα της Λωρραίνης ([[1473]]) και του Μπαρ ([[1480]]) ήταν κόρη του [[Ρενέ Α΄ της Νάπολης|Ρενέ Α΄ του Ανζού]] και της [[Ισαβέλλα της Λωρραίνης|Ισαβέλλας δούκισσας της Λωραίνης,Λωρραίνης.]]<ref>Kekewich 2008, σ. 14</ref> Η Γιολάντα λόγω των πολλών της τίτλων ήταν γνωστή ως '''Γιολάντα της Λωρραίνης''' και '''Γιολάντα του Ανζού.''', Ηπαραχώρησε νεώτερητις αδελφήπεριοχές τηςκαι Μαργαρίτατους τουτίτλους Ανζούτης ήτανστον σύζυγοςσύζυγο τουκαι βασιλιάτον της Αγγλίας [[Ερρίκος ΣΤ΄γιο της Αγγλίας|Ερρίκου ΣΤ΄]]. ΠαντρεύτηκεΗ (1445)νεότερη τον ξάδελφοαδελφή της [[Φρειδερίκος Β΄Μαργαρίτα του ΒωντεμόνΑνζού (1429-1482)|ΦρειδερίκοΜαργαρίτα Β΄του της ΛωρραίνηςΑνζού]] '''κόμηήταν σύζυγος του Βωντεμόν''' στο Νανσύ ως αποτέλεσμαβασιλιά της διαμάχηςΑγγλίας που[[Ερρίκος είχε ξεσπάσει ανάμεσα στον πατέραΣΤ΄ της καιΑγγλίας|Ερρίκου τον πεθερό της [[Αντώνιος του Βωντεμόν|ΑντώνιοΣΤ΄]] για την διαδοχή του δουκάτου της Λωρραίνης. Με τον γάμο λυνόταν οριστικά το πρόβλημα της διαδοχής αφού το δουκάτο θα το κληρονομούσε ο μεγαλύτερος γιος της.
 
Ο Χένρικ Χέρτς έγραψε τον 19ο αιώνα ένα έργο που συσχετιζόταν με τα νεανικά χρόνια της κόρης του βασιλιά Ρενέ, την παρουσίαζε σαν μια όμορφη τυφλή πριγκίπισσα που ζούσε σε έναν παραδεισένιο κήπο. Το έργο ενέπνευσε τον [[Πιοτρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι]] για να γράψει την όπερα ''"Γιολάντα"'', δεν υπάρχει ωστόσο καμιά ένδειξη ότη ήταν τυφλή.
Παιδιά τους ήταν:
Παντρεύτηκε (1445) τον ξάδελφο της [[Φρειδερίκος Β΄ του Βωντεμόν|Φρειδερίκο Β΄ της Λωρραίνης]] '''κόμη του Βωντεμόν''' στο [[Νανσύ]] ως αποτέλεσμα της διαμάχης που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στον πατέρα της και τον πεθερό της [[Αντώνιος του Βωντεμόν|Αντώνιο]] για την διαδοχή του δουκάτου της Λωρραίνης.<ref>Kekewich 2008, σ. 14</ref> Με τον γάμο λυνόταν οριστικά το πρόβλημα της διαδοχής αφού το δουκάτο θα το κληρονομούσε ο μεγαλύτερος γιος της. Παιδιά τους ήταν:
* [[Ρενέ Β΄ της Λωρραίνης]]
* Ιωάννα (1458 - 1480), παντρεύτηκε (1474) τον Κάρολο Δ΄ του Ανζού
* Μαργαρίτα (1463 - 1521)
 
*[[Ρενέ Β΄ της Λωρραίνης]], δούκας της Λωρραίνης, παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την [[Φιλίππη του Γκέλντερς]] (1 Σεπτεμβρίου 1485)
{{επέκταση}}
* [[Ρενέ Β΄Νικόλαος της Λωρραίνης]], πέθανε το 1476
*Πέτρος της Λωρραίνης, πέθανε το 1451
* Ιωάννα της Λωρραίνης (1458 - 1480), παντρεύτηκε (1474) τον [[Κάρολος Δ΄ του Ανζού|Κάρολο Δ΄ του Ανζού]].<ref>Potter 1995, σ. 374</ref>
*Γιολάντα της Λωρραίνης, σύζυγος της ο [[Γουλιέλμος Β΄ λαντγράβος της Έσσης]].
*[[Μαργαρίτα της Λωρραίνης, δούκισσα του Αλανσόν]], σύζυγος της ο [[Ρενέ του Αλανσόν]]
 
Όταν πέθανε πρόωρα ο ανεψιός της [[Νικόλαος Α΄ του Ανζού]] (1473) κληρονόμησε το [[Δουκάτο της Λωρραίνης]], πέρασε αμέσως στα χέρια του μεγαλύτερου γιου της Ρενέ Β΄, το ίδιο έγινε με το Δουκάτο του Μπαρ όταν πέθανε ο πατέρας της (1480). Πέθανε στα γενέθλια της αδελφής της Μαργαρίτας (23 Μαρτίου 1483) που είχε πεθάνει το προηγούμενο καλοκαίρι, ήταν 54 ετών.
{{Ενσωμάτωση κειμένου|en|Yolande, Duchess of Lorraine}}
 
==Θρύλοι==
{{authority control}}
 
Ο διάσημος Δανός ποιητής Χένρικ Χέρτς έγραψε ένα δράμα σχετικά με την κόρη του βασιλιά Ρενέ (1845), περιγράφεται σαν μια πανέμορφη 16χρονη πριγκίπισσα που ζούσε σε έναν παραδεισένιο κήπο. Είχε μείνει τυφλή από ένα παιδικό ατύχημα αλλά οι αυλικοί της έπρεπε να το κρατήσουν μυστικό, ένας Μαυριτανός γιατρός είχε αναλάβει να αποκαταστήσει σταδιακά την όραση της. Ο κόμης του Βοντεμόν έφτασε με στόχο τον γάμο που είχε τακτοποιηθεί αλλά την μισούσε, την συνάντησε κατά τύχη στον κήπο που ζούσε χωρίς να γνωρίζει ποια είναι και την ερωτεύτηκε. Ο κόμης ανακάλυψε ότι είναι τυφλή της το είπε αλλά δεν μπόρεσε να το καταλάβει, ο γιατρός κατάφερε τελικά να την θεραπεύσει. Η παρουσίαση της Γιολάντας σαν μια πανέμορφη κοπέλα έγινε εξαιρετικά δημοφιλής, το έργο του Χένρικ Χέρτς μεταφράστηκε σε αμέτρητες γλώσσες. Η Ρωσική μετάφραση του Φιόντορ Μίλλερ χρησιμοποιήθηκε σαν υλικό για τον Ρώσο ποιητή Βλάντιμιρ Ζότοφ και έγινε η βάση για την όπερα Γιολάντα του Τσαϊκόφσκι, η πρεμιέρα του έργου έγινε στην [[Αγία Πετρούπολη]] (18 Δεκεμβρίου 1892).<ref>Wheeler, Victor (2011). "Dicapo Opera – Tchaikovsky's Iolanta"</ref> Το αυθεντικό Δανέζικο όνομα ''"Γιολάντα"'' παρουσιάζεται στην Αγγλική μετάφραση του Τέοντορ Μάρτιν. Σε βουβό φιλμ με πρωτοβουλία της Αγγλικής ''"Τανχάουζερ Κόμπανυ"'' (1913) τον ρόλο της Γιολάντας ενσάρκωνε η ηθοποιός Μωντ Φίλι.<ref>https://www.thanhouser.org/</ref> Αργότερα την υπόθεση αντέγραψε Γερμανικό έργο με τίτλο ''"Το φώς της αγάπης"''. Στο ψευτοιστορικό βιβλίο ''"Το Άγιο Αίμα και το Άγιο Δισκοπότηρο"'' παρουσιάζεται σαν 10ος ''"Μεγάλος Δάσκαλος της Αδελφότητας της Συών"'', διαδέχθηκε τον πατέρα της Ρενέ, η υπόθεση στηρίχτηκε σε έγγραφα που δημιουργήθηκαν το 1967.
 
==Παραπομπές==
 
<references />
 
==Πηγές==
 
*Kekewich, Margaret L. (2008). The Good King: René of Anjou and Fifteenth Century Europe. Palgrave Macmillan.
*Potter, David (1995). A History of France, 1460-1560: The Emergence of a Nation State. St. Martin's Press.
 
{{authorityAuthority control}}
 
{{Ενσωμάτωση κειμένου|en|Yolande, Duchess of Lorraine}}
 
[[Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά]]
19.223

επεξεργασίες