Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Φρειδερίκος Α΄ της Αυστρίας»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
{{χωρίς παραπομπές|14|02|2020}}
 
{{Infobox Royalty
|υπογραφή =
}}
Ο '''Φρειδερίκος Α΄ ο ωραίος''' (γερμ.[[Γερμανική γλώσσα]] : ''"Friedrich III der Schöne"'', [[1289]] - [[13 Ιανουαρίου]] [[1330]]) από τον [[Οίκος των Αψβούργων|Οίκο των Αψβούργων]], ήταν δούκας της Αυστρίας & Στυρίας ([[1308]] - [[1330]]) και διεκδικητής/συμβασιλιάς της Γερμανίας ([[1314]] - [[1330]]).
 
==Βιογραφία==
 
===Νεανικά έτη===
Γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν δευτερότοκος γιος του [[Αλβέρτος Α΄ της Γερμανίας|Αλβέρτου Α΄]] δούκα της Αυστρίας και της [[Ελισάβετ της Καρινθίας, βασίλισσα της Γερμανίας|Ελισάβετ των Γκορίτσια]], κόρης του [[Μάινχαρτ της Καρινθίας|Μάινχαρντ]] δούκα της Καρινθίας. Όταν ο πρωτότοκος αδελφός του [[Ροδόλφος Α΄ της Βοημίας|Ροδόλφος Γ΄]] του έγινε δούκας της Αυστρίας, ο Φρειδερίκος ήταν βοηθός του. Το 1307 απεβίωσε ο Ροδόλφος Γ΄ και το επόμενο έτος δολοφονήθηκε ο πατέρας του· τον τελευταίο διαδέχθηκε στο δουκάτο ως Φρειδερίκος Α΄.
 
Γεννήθηκε στη [[Βιέννη]] και ήταν δευτερότοκος γιος του [[Αλβέρτος Α΄ της Γερμανίας|Αλβέρτου Α΄, δούκα της Αυστρίας]] και της [[Ελισάβετ της Καρινθίας, βασίλισσα της Γερμανίας|Ελισάβετ των Γκορίτσια]] κόρης του [[Μάινχαρτ της Καρινθίας]]. Ο παππούς του από πατέρα ήταν ο πρώτος βασιλιάς από τον Οίκο των Αψβούργων [[Ροδόλφος Α΄ της Γερμανίας]].<ref>https://books.google.gr/books?id=0F8aDgAAQBAJ&pg=PA256&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false</ref> Την εποχή που ήταν ακόμα ανήλικος ο ίδιος και ο μεγαλύτερος αδελφός του [[Ροδόλφος Α΄ της Βοημίας]] πήραν αντίστοιχα από τον πατέρα τους το [[Αρχιδουκάτο της Αυστρίας]] και της Στυρίας (1298). Με τον πρόωρο θάνατο του Ροδόλφου Α΄ (1307) και την δολοφονία του πατέρα τους (1308) κυβέρνησε τα αρχιδουκάτα της Αυστρίας και της Στυρίας για λογαριασμό του ίδιου και των μικρότερων αδελφών του. Δεν κληρονόμησε τον βασιλικό τίτλο που κατείχαν ο πατέρας και ο παππούς του, ο [[Ερρίκος Ζ΄ του Λουξεμβούργου]] ψηφίστηκε νέος βασιλιάς με έξι από τους επτά ψήφους υπό τις οδηγίες του [[Πρίγκιπας-εκλέκτορας|Εκλέκτορα]] Πέτρου του Άσπελτ, εχθρού του Αλβέρτου Α΄. Ο Φρειδερίκος αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το Γερμανικό στέμμα, σε αντάλλαγμα ο βασιλιάς Ερρίκος επιβεβαίωσε τα δώρα του.<ref>https://www.britannica.com/biography/Frederick-III-king-of-Germany</ref>
===Δούκας της Αυστρίας===
Στις εκλογές για το Γερμανό βασιλιά, διάδοχο του πατέρα του, δεν εκλέχθηκε, διότι έξι από τους επτά εκλέκτορες προτίμησαν τον [[Ερρίκος Ζ΄ του Λουξεμβούργου|Ερρίκο Ζ΄]]. Το 1310 απεβίωσε ο [[Στέφανος Α΄ της Βαυαρίας]] και την εκπαίδευση των δύο γιων του, 5 και 3 ετών, ανέθεσαν οι ευγενείς της Κάτω Βαυαρίας στον Φρειδερίκο (ήταν με αυτά 2ος εξάδελφος). Τότε ο Φρειδερίκος το θεώρησε ευκαιρία να επεκτείνει τις κτήσεις του και κατέλαβε την Κάτω Βαυαρία. Όμως ο εξάδελφος του Στεφάνου Α΄, [[Λουδοβίκος Δ΄ της Βαυαρίας]] τον νίκησε το 1313 στη μάχη του Γκάμελσντορφ.
 
ΣτιςΑρχικά εκλογέςείχε γιακαλές τοσχέσεις Γερμανόμε βασιλιά,τον διάδοχοξάδελφο του πατέραΛουδοβίκο του,Δ΄ δεντης εκλέχθηκε,Βαυαρίας διότιαλλά έξι από τους επτά εκλέκτορες προτίμησαν τον [[Ερρίκος Ζ΄ του Λουξεμβούργου|Ερρίκο Ζ΄]]. Τοτο 1310 απεβίωσε ο [[Στέφανος Α΄ της Βαυαρίας]] και την εκπαίδευση των δύο γιων του, 5 και 3 ετών, ανέθεσαν οι ευγενείς της Κάτω Βαυαρίας στον Φρειδερίκο (ήταν με αυτά 2ος εξάδελφος). Τότε ο Φρειδερίκος το θεώρησε ευκαιρία να επεκτείνει τις κτήσεις του και κατέλαβε την Κάτω Βαυαρία. Όμως ο εξάδελφος του Στεφάνου Α΄, [[Λουδοβίκος Δ΄ της Βαυαρίας]] τον νίκησε τοστην μάχη του Γκάμελσντορφ (9 Νοεμβρίου 1313), στηαναγκάστηκε μάχηνα τουαπαρνηθεί Γκάμελσντορφτον τίτλο.<ref>https://books.google.gr/books?id=0F8aDgAAQBAJ&pg=PA256&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false</ref><ref>https://gw.geneanet.org/hwember1?lang=de&n=von+osterreich&oc=6&p=friedrich</ref>
[[File:Frederick III the Fair.jpg|right|thumb|200px|Φρειδερίκος ο ωραίος των Αψβούργων, Α΄ της Αυστρίας, Γ΄ της Γερμανίας]]
 
===Οι διπλές εκλογές του 1314===
Ο Ερρίκος Ζ΄ απεβίωσε το 1313 και το επόμενο έτος έγιναν εκλογές για τον διάδοχό του. Υποψήφιοι ήταν ο Φρειδερίκος και ο [[Ιωάννης της Βοημίας]]. Στη θέση του εκλέκτορα της Βοημίας θα ψήφιζε ο προηγούμενος βασιλιάς της [[Ερρίκος της Βοημίας]]. Ο Ιωάννης αποσύρθηκε υπέρ του νέου υποψήφιου Λουδοβίκου Ζ΄. Στις εκλογές, τέσσερις από τους επτά εκλέκτορες προτίμησαν τον Φρειδερίκο, που έγινε βασιλιάς της Γερμανίας ως Φρειδερίκος Γ΄. Όμως ο Ερρίκος δεν έπρεπε να ψηφίσει, έτσι την άλλη ημέρα έγιναν πάλι εκλογές, με εκλέκτορα της Βοημίας τον Ιωάννη. Εν τω μεταξύ ο Λουδοβίκος Δ΄ πρότεινε στον [[Ιωάννης Β΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ|Ιωάννη Β΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ]] να ψηφίσει αντί του εξαδέλφου του [[Ροδόλφος Α΄ της Σαξονίας-Βίττενμπερκ|Ροδόλφου Α΄ της Σαξονίας-Βίττενμπερκ]]. Το αποτέλεσμα ήταν πέντε εκλέκτορες υπέρ του Λουδοβίκου Δ΄, ο οποίος έσπευσε να στεφθεί στο Άαχεν από τον εκλέκτορα του Μάιντς, που προκάλεσε την 2η εκλογή. Ο Λουδοβίκος Δ΄ είχε εκμεταλλευτεί τη φιλοδοξία του Ιωάννη Β΄, διότι ο νόμιμος εκλέκτορας της Σαξονίας ήταν ο Ροδόλφος Α΄, πράγμα που οριστικοποιήθηκε το 1338 και το 1356. Έτσι ο Φρειδερίκος αμφισβήτησε τη 2η εκλογή και στέφθηκε στη Βόννη από τον εκλέκτορα της Κολωνίας. Αιματηρός πόλεμος ξέσπασε και στο τέλος ο Φρειδερίκος ηττήθηκε το 1322 στη μάχη του Μύλντορφ του Άμπφινγκ Χετ, όπου αιχμαλωτίστηκαν 1.300 ευγενείς και ο αρχιεπίσκοπος του Ζάλτσμπουργκ.
 
Ο Ερρίκος Ζ΄ στέφτηκε αυτοκράτορας από τον πάπα [[Πάπας Κλήμης Ε΄|Κλήμη Ε΄]] (29 Ιουνίου 1312) αλλά πέθανε την επόμενη χρονιά. Ο γιος του [[Ιωάννης της Βοημίας]] φαινόταν πανίσχυρος ανάμεσα στους εκλέκτορες, ο Φρειδερίκος ωστόσο ήταν ξανά υποψήφιος και ο Ιωάννης κατέφυγε στον Λουδοβίκο Δ΄ της Βαυαρίας. Σε σύνοδο που συνεκλήθη στην [[Φραγκφούρτη]] (19 Οκτωβρίου 1314) ο Φρειδερίκος δέχτηκε τέσσερις από τις επτά ψήφους. Οι τέσσερις που ψήφισαν υπέρ του Φρειδερίκου ήταν ο αρχιεπίσκοπος Ερρίκος Β΄ της Κολωνίας, ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκου Δ΄ [[Ροδόλφος Α΄ της Βαυαρίας]] που δεν ήθελε να υποστηρίξει τον μικρότερο αδελφό του, ο έκπτωτος βασιλιάς [[Ερρίκος της Βοημίας]] και ο δούκας [[Ροδόλφος Α΄ της Σαξονίας-Βίτενμπεργκ]]. Το αποτέλεσμα αμφισβητήθηκε λόγω της νομιμότητας πολλών από τους εκλέκτορες που ψήφισαν υπέρ του Φρειδερίκου, την επόμενη μέρα έγιναν ξανά εκλογές. Νέος βασιλιάς εξελέγη ο Λουδοβίκος Δ΄ με πέντε ψήφους από τους επτά, τον ψήφισαν ο αρχιεπίσκοπος Πέτρος του Άσπελτ αρχιεπίσκοπος του Μάιντς που είχε την πρωτοβουλία των επαναληπτικών εκλογών, ο αρχιεπίσκοπος [[Βαλδουίνος του Λουξεμβούργου]], ο μαργράβος [[Βάλντεμαρ του Βρανδεμβούργου-Στένταλ]], ο δούκας [[Ιωάννης Β΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ]] και ο βασιλιάς [[Ιωάννης της Βοημίας]]. Είναι σαφές ότι τουλάχιστον τρεις από τους πέντε εκλέκτορες του Λουδοβίκου αμφισβιτήθηκαν.<ref>Walter Friedensburg (1877). Ludwig IV. der Baier und Friedrich von Oesterreich: von dem Vertrage zu Trausnitz bis zur Zusammenkunft in Innsbruck ; 1325 - 1326</ref>
===Η συμφιλίωση===
Ο Λουδοβίκος Δ΄ κράτησε τον Φρειδερίκο στο κάστρο Τράουζνιτς του Άνω Παλατινάτου, αλλά η συνέχιση του πολέμου από τον αδελφό του Φρειδερίκου [[Λεοπόλδος Α΄ της Αυστρίας|Λεοπόλδο Α΄]], η αποχώρηση του Ιωάννη της Βοημίας από τη συμμαχία και η απαγόρευση του [[Πάπας Ιωάννης ΚΒ΄|Πάπα Ιωάννη ΚΒ΄]] έφεραν, έπειτα από τρία έτη, την ελευθέρωση του Φρειδερίκου. Στη συνθήκη του Τράουζνιτς το 1325 ο Φρειδερίκος αναγνώρισε τον Λουδοβίκο Δ΄ ως βασιλιά και ορκίστηκε να πείσει και τα αδέλφια του σε αυτό, αλλιώς να επιστρέψει στην αιχμαλωσία. Ο Λεοπόλδος Α΄ όμως επέμενε στον ένοπλο αγώνα, αλλά ο Φρειδερίκος, αν και ο πάπας τον απάλλαξε από τον όρκο, προτίμησε να γυρίσει στο Τράουζνιτς. Ο Λουδοβίκος Δ΄ ήταν εξάδελφος του Φρειδερίκου και είχε ανατραφεί στην Αυλή της Βιέννης, όπου είχαν γίνει φίλοι. Τώρα εντυπωσιάστηκε με την ευγενική κίνηση του Φρειδερίκου και ανανέωσε τη νεανική φιλία τους. Του πρότεινε να κυβερνήσουν από κοινού. Ο Λουδοβίκος Δ΄ στέφθηκε στη Ρώμη και ο Φρειδερίκος, όταν το 1326 απεβίωσε ο Λεοπόλδος Α΄, αποσύρθηκε στην Αυστρία.
 
Ο Λουδοβίκος Δ΄ εκμεταλλεύτηκε την σύγκρουση για τον θρόνο την Βοημίας και την αντιπαλότητα στους Σαξονικούς αυτοκρατορικούς εκλέκτορες ανάμεσα στα [[Οίκος των Ασκάνια|Ασκανικά δουκάτα]] της Σαξονίας-Βίτενμπεργκ και της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ. Ο Ερρίκος της Βοημίας που είχε επίσης ψηφίσει στην πρώτη ψηφοφορία υπέρ του Φρειδερίκου ήταν έκπτωτος από το 1310, έπρεπε να αντικατασταθεί από τον νόμιμο βασιλιά Ιωάννη της Βοημίας που ήταν υπέρ του Λουδοβίκου Δ΄. Ο Ιωάννης Β΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ κατόρθωσε να επικρατήσει στον ξάδελφο του Ροδόλφος Α΄ της Σαξονίας-Βίτενμπεργκ στην ''"Διακήρυξη του Ράνσεν"'' (1338) και στον ''"Χρυσό Ταύρο του 1356"'' που καθόρισαν τους δούκες της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ ως εκλογείς.<ref>https://gw.geneanet.org/hwember1?lang=de&n=von+osterreich&oc=6&p=friedrich</ref><ref>Jens Wittig. "Der Weg zum Vertrag über das Doppelkönigtum - Die Auseinandersetzung zwischen Ludwig dem Bayern und Friedrich dem Schönen in den Jahren 1314 bis 1325"</ref>
Απεβίωσε το 1330 στο κάστρο Γκούτενσταϊν στην περιοχή Βιένερβαλντ και τάφηκε στο Καρθουσιανό Μάουερμπαχ, που είχε ιδρύσει. Όταν το 1782 έκλεισε η μονή, το λείψανό του μεταφέρθηκε στην δουκική κρύπτη του Αγ. Στεφάνου της Βιέννης. Τον διαδέχθηκαν οι νεότεροι αδελφοί του [[Αλβέρτος Β΄ της Αυστρίας|Αλβέρτος Β΄]] και [[Όθων της Αυστρίας|Όθων]]. Πέρασε περισσότερο από έναν αιώνα για να επανεκλεγεί ένας Αψβούργος ως βασιλιάς της Γερμανίας: το 1438 ο [[Αλβέρτος Β΄ της Γερμανίας|Αλβέρτος Β΄]] έγινε βασιλιάς της και από τότε έμεινε το αξίωμα κληρονομικό στους Αψβούργους.
Ο Λουδοβίκος Δ΄ στέφτηκε αμέσως βασιλιάς στον [[Καθεδρικός Ναός του Άαχεν|Καθεδρικό Ναό του Άαχεν]] από τον αρχιεπίσκοπο Πέτρο του Άσπελτ, σε απάντηση ο Φρειδερίκος έσπευσε στην [[Βόννη]] και στέφτηκε από τον αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας. Αιματηρός πόλεμος ξέσπασε αφού και οι δυο άντρες απαιτούσαν τον αυτοκρατορικό τίτλο για τον εαυτό τους. Ο Φρειδερίκος που στέφτηκε σε λάθος τοποθεσία συμμάχησε με την [[Παλαιά Ελβετική Συνομοσπονδία]] στις πατρικές περιοχές των Αψβούργων στην Σουηβία αλλά γνώρισαν μια πρώτη σοβαρή ήττα στην ''"μάχη του Μόρκαρτεν"'' (1315). Ο Φρειδερίκος δεν κατάφερε ποτέ να ανακτήσει τα εδάφη του, τον υποστήριζε με ισχυρές δυνάμεις ο μικρότερος αδελφός του [[Λεοπόλδος Α΄ της Αυστρίας]]. Ο στρατός του Φρειδερίκου δέχτηκε ωστόσο την τελική συντριπτική ήττα στο Άμπφινγκ Χετ κοντά στο Μύλντορφ (28 Σεπτεμβρίου 1322), ο ίδιος μαζί με 1.300 ευγενείς από την [[Αυστρία]] και ο σύμμαχος του αρχιεπίσκοπος του Ζάλτσμπουργκ αιχμαλωτίστηκαν.<ref>https://books.google.gr/books?id=0F8aDgAAQBAJ&pg=PA256&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false</ref>
 
===Η συμφιλίωση===
Η ευγένεια της επιστροφής στην αιχμαλωσία ενέπνευσε το ποίημα ''Γερμανική πίστη (υπακοή)'' του [[Φρίντριχ Σίλερ|Σίλερ]] και την τραγωδία ''Λουδοβίκος της Βαυαρίας'' του [[Λουδοβίκος Ούλαντ|Ούλαντ]].
 
[[File:Frederick III the Fair.jpg|right|thumb|200px|Φρειδερίκος ο ωραίος των Αψβούργων, Α΄ της Αυστρίας, Γ΄ της Γερμανίας]]
Ο Λουδοβίκος Δ΄ κράτησε τον Φρειδερίκο στο κάστρο Τράουζνιτς του Άνω Παλατινάτου, αλλά η συνέχιση του πολέμου από τον αδελφό του Φρειδερίκου [[Λεοπόλδος Α΄ της Αυστρίας|Λεοπόλδο Α΄]], η αποχώρηση του Ιωάννη της Βοημίας από τη συμμαχία και η απαγόρευση του [[Πάπας Ιωάννης ΚΒ΄|Πάπα Ιωάννη ΚΒ΄]] έφεραν, έπειτα από τρία έτη, την ελευθέρωση του Φρειδερίκου. Στη συνθήκη''"Συνθήκη του Τράουζνιτς"'' το(13 Μαρτίου 1325) ο Φρειδερίκος αναγνώρισε τον Λουδοβίκο Δ΄ ως βασιλιά και ορκίστηκε να πείσει και τα αδέλφια του σε αυτό, αλλιώς να επιστρέψει στην αιχμαλωσία. Ο Λεοπόλδος Α΄ όμως επέμενε στον ένοπλο αγώνα, αλλά ο Φρειδερίκος, αν και ο πάπας τον απάλλαξε από τον όρκο, προτίμησε να γυρίσει στο Τράουζνιτς. Ο Λουδοβίκος Δ΄ ήταν εξάδελφος του Φρειδερίκου και είχε ανατραφεί στην Αυλή της Βιέννης, όπου είχαν γίνει φίλοι. Τώρα εντυπωσιάστηκε με την ευγενική κίνηση του Φρειδερίκου και ανανέωσε τη νεανική φιλία τους., Τουτου πρότεινε να κυβερνήσουν από κοινού. Ο πάπας και οι εκλέκτορες συμφώνησαν με την ''"Συνθήκη του Ουλμ"'' (7 Ιανουαρίου 1326) σύμφωνα με την οποία ο Φρειδερίκος θα κυβερνούσε την [[Γερμανία]] ως βασιλιάς, ο Λουδοβίκος Δ΄ στέφθηκεστέφτηκε στηαυτοκράτορας Ρώμηαπό καιτον ''"λαό της Ρώμης"'' υπό τον Σκιάρα Κολόννα (1328).<ref>https://www.britannica.com/biography/Frederick-III-king-of-Germany</ref><ref>Jens Wittig. "Der Weg zum Vertrag über das Doppelkönigtum - Die Auseinandersetzung zwischen Ludwig dem Bayern und Friedrich dem Schönen in den Jahren 1314 bis 1325"</ref> Με τον θάνατο του Λεοπόλδου (1326) ο Φρειδερίκος παραιτήθηκε από την κυβέρνηση της Γερμανίας, ότανεπέστρεψε τονα 1326κυβερνήσει απεβίωσεμόνο οτην ΛεοπόλδοςΑυστρία Α΄και την Στυρία. Απεβίωσε (13 Ιανουαρίου 1330) στο κάστρο Γκούτενσταϊν στην περιοχή Βιένερβαλντ και τάφηκε στο Καρθουσιανό Μάουερμπαχ, αποσύρθηκεπου είχε ιδρύσει. Όταν το 1782 έκλεισε η μονή, το λείψανό του μεταφέρθηκε στην Αυστρίαδουκική κρύπτη του Αγ. Στεφάνου της Βιέννης. Πολλοί νεότεροι ποιητές εμπνεύστηκαν από την τραγωδία της αιχμαλωσίας του, ο [[Φρίντριχ Σίλερ]] έγραψε το έργο ''"Γερμανική πίστη (υπακοή)"'' και ο [[Λουδοβίκος Ούλαντ]] την τραγωδία ''"Λουδοβίκος ο Βαυαρός"''.<ref>https://books.google.gr/books?id=0F8aDgAAQBAJ&pg=PA256&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false</ref><ref>Jens Wittig. "Der Weg zum Vertrag über das Doppelkönigtum - Die Auseinandersetzung zwischen Ludwig dem Bayern und Friedrich dem Schönen in den Jahren 1314 bis 1325"</ref>
 
==Οικογένεια==
 
Το 1315 νυμφεύτηκε την [[Ισαβέλλα της Αραγωνίας, βασίλισσα της Γερμανίας|Ισαβέλλα του Οίκου της Βερκελώνης]], κόρη του [[Ιάκωβος Β΄ της Αραγωνίας|Ιακώβου Β΄]] της Αραγωνίας]]. Η Ισαβέλλα ήταν φιλόδοξη και με τεράστια προίκα., Είχαναπέκτησαν μόνο κόρες, ο μοναδικός τους γιος πέθανε σε ηλικία 6 ετών (1322) τέκνα:<ref>https://books.google.gr/books?id=0F8aDgAAQBAJ&pg=PA256&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false</ref>
* Ελισάβετ 1317-1336, απεβίωσε 19 ετών.
 
* [[Άννα της Αυστρίας, δούκισσα της Βαυαρίας|Άννα]] 1318-1343, παντρεύτηκε πρώτα τον [[Ερρίκος ΙΕ΄ της Βαυαρίας|Ερρίκο ΙΕ΄]] δούκα της Βαυαρίας και έπειτα τον Ιωάννη-Ερρίκο Δ΄ κόμη της Γκορίτσια.
* Ελισάβετ 1317-1336, απεβίωσε 19 ετών.
* [[Άννα της Αυστρίας, δούκισσα της Βαυαρίας|Άννα]] 1318-1343, παντρεύτηκε πρώτα τον [[Ερρίκος ΙΕ΄ της Βαυαρίας|Ερρίκο ΙΕ΄]], δούκα της Βαυαρίας]] και έπειτα τον Ιωάννη-Ερρίκο Δ΄ κόμη της Γκορίτσια.
 
Τον Φρειδερίκο Α΄ διαδέχθηκαν στην Αυστρία και την Στυρία αντίστοιχα οι μικρότεροι αδελφοί του [[Αλβέρτος Β΄ της Αυστρίας]] και [[Όθων της Αυστρίας]]. Πέρασε πάνω από έναν αιώνα για να κερδίσει ο Οίκος των Αψβούργων το βασιλικό στέμμα, το πέτυχε ο δισέγγονος του Αλβέρτου Β΄ [[Αλβέρτος Β΄ της Γερμανίας]] (1438).<ref>https://books.google.gr/books?id=0F8aDgAAQBAJ&pg=PA256&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false</ref>
 
==Παραπομπές==
 
<references />
 
==Πηγές==
 
*Matthias Becher; Harald Wolter-von dem Knesebeck (2017). Die Königserhebung Friedrichs des Schönen im Jahr 1314: Krönung, Krieg und Kompromiss
*Jens Wittig. "Der Weg zum Vertrag über das Doppelkönigtum - Die Auseinandersetzung zwischen Ludwig dem Bayern und Friedrich dem Schönen in den Jahren 1314 bis 1325"
*Walter Friedensburg (1877). Ludwig IV. der Baier und Friedrich von Oesterreich: von dem Vertrage zu Trausnitz bis zur Zusammenkunft in Innsbruck ; 1325 - 1326
 
==Εξωτερικοί σύνδεσμοι==
 
* {{Cite EB1911|wstitle=Frederick III. of Germany |short=x}}
 
{{Authority control}}
 
{{ενσωμάτωση κειμένου|en|Frederick the Fair}}
 
{{s-start}}
{{S-aft|μετά=[[Λουδοβίκος Δ΄ της Βαυαρίας|Λουδοβίκος Δ΄]]|ως=μόνος βασιλιάς}}
{{s-end}}
 
{{Authority control}}
 
{{ενσωμάτωση κειμένου|en|Frederick the Fair}}
 
[[Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων]]
19.223

επεξεργασίες