Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Λευτέρης Παπαδόπουλος»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Ετικέτες: Οπτική επεξεργασία Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
{{πηγές|22|07|2016}}
{{πληροφορίες προσώπου}}
Ο '''Λευτέρης Παπαδόπουλος''' (γενν. [[14 Νοεμβρίου]] [[1935]]) είναι [[Έλληνες|Έλληνας]] [[δημοσιογράφος]], [[στιχουργός]] και [[ποιητής]] [[Μικρά Ασία|μικρασιατικής]] καταγωγής.
 
==Βιογραφία==
Γεννήθηκε στην [[Αθήνα]] στις 14 Νοεμβρίου του 1935, στην περιοχή της [[Πλατεία Βικτωρίας (Αθήνα)|πλατείαςΠλατείας Βικτωρίας]]. <ref>{{Cite web|url=https://www.lifo.gr/proswpa/athenians/o-athinaios-tis-ebdomadas-leyteris-papadopoylos|title=Ο Αθηναίος της Εβδομάδας: Λευτέρης Παπαδόπουλος|ημερομηνία=2013-04-17|website=www.lifo.gr|language=el|accessdate=2021-07-16}}</ref> Οι γονείς του ήταν πρόσφυγες, από την [[Προύσα]] στα βορειοδυτικά της [[Μικρά Ασία|Μικράς Ασίας]] ο πατέρας του και από το [[Νοβοροσίσκ]] της [[Ρωσία]]ς στις βορειοανατολικές ακτές του [[Μαύρη Θάλασσα|Εύξεινου Πόντου]] η μητέρα του. Πέρασε πολύ δύσκολα παιδικά χρόνια. Σπούδασε [[νομική]] στο [[Πανεπιστήμιο Αθηνών]]. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως [[δημοσιογράφος]] και από το 1959 εως το 2012 συνεργάστηκε ανελλιπώς με την εφημερίδα ''[[Τα Νέα]]''. Έχει γράψει τα βιβλία: «Επαρχίες της Αθήνας», «Η Τουρκία χωρίς φερετζέ», «Οι παλιοί συμμαθητές», «Ζω από περιέργεια», «Όλα είναι ένα ψέμα», «[[Μάνος Λοΐζος]]», «Εν αρχή ην ο [[Καζαντζίδης]]», «Είναι γλεντζές, πίνει γάλα», «Δώδεκα πόντους και μισό», «Να συλληφθεί το ντουμάνι», «Μάγκες πιάστε τα γιοφύρια» καθώς και τη μετάφραση του ''[[Άσμα Ασμάτων|Άσματος ασμάτων]]''. Είναι παντρεμένος με τη σκηνοθέτιδα [[Ράια Μουζενίδου]] και έχει γράψει μαζί της τα θεατρικά έργα «Εν βρασμώ ψυχής» και «Ο γολγοθάς μιας ορφανής ανύπαντρης μητέρας» ([[σάτιρα]]). Έχει γράψει και παρουσιάσει αναρίθμητες [[Τηλεόραση|τηλεοπτικές]] εκπομπές, και συνεργάστηκε ως στιχουργός σε δεκάδες ταινίες και [[μιούζικαλ]]. Ανάμεσά τους: «Γλυκιά Ίρμα» με την [[Έλλη Λαμπέτη]], «Εύθυμη χήρα» με την [[Αλίκη Βουγιουκλάκη]], «Άννυ», «[[Ο Δρόμος (άλμπουμ)|Ο Δρόμος]]» και πολλά άλλα. Κυκλοφορούν τρία βιβλία με τραγούδια του: «Τα τραγούδια γράφουν την ιστορία τους», «Εκατό ανέκδοτα τραγούδια» και «Τα τραγούδια μου». Είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών ([[ΕΣΗΕΑ]]), της [[Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων|Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων]] και διατέλεσε πρόεδρος της [[Εταιρεία Μουσικοσυνθετών Ελλάδος|Εταιρείας Μουσικοσυνθετών Ελλάδος]]. Ανέλαβε δημοσιογραφικές αποστολές στην [[Αμερική]], τη [[Ρωσία]], την [[Ευρώπη]], την [[Ασία]] και την [[Αφρική]]. Έχει τιμηθεί με ''Βραβείο δημοσιογραφικού διαγωνισμού ΕΣΑΤ'' (1965), το ''Βραβείο Μπότση'' (1995), το ''Βραβείο Παυσανία'' (2009). Η ΕΣΗΕΑ τον τίμησε επίσης για την προσφορά του, απονέμοντάς του το ανώτατο βραβείο της «ΞΕΝΟΦΩΝ» (2009). Έχει βραβευθεί από τον [[Δήμος Αθηναίων|δήμο Αθηναίων]] δύο φορές και είναι επίτιμος δημότης του δήμου [[Δήμος Πατρέων|Πατρέων]] και [[Δήμος Μήθυμνας|Μήθυμνας]]. Έχει γράψει περί τα 1.200 τραγούδια με τους πιο σημαντικούς Έλληνες συνθέτες και τραγουδιστές. Έχει μεταφράσει ποίηση του [[Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα]], του [[Πάμπλο Νερούδα]] και του [[Ναζίμ Χικμέτ]]. Ο δίσκος του ''[[Ο Δρόμος (άλμπουμ)|Ο Δρόμος]]'', με αντίτυπα άνω του 1.000.000, κατέχει το ελληνικό ρεκόρ πωλήσεων. Έχει δύο παιδιά, τον Νότη (δημοσιογράφο) και την Υακίνθη (ηθοποιό), και τρία εγγόνια, τη Μαρία-Νεφέλη, τον Λευτέρη και τη Μυρτώ. Είναι γνωστός οπαδός της [[Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπόλεως|Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως]] (ΑΕΚ).
 
==Εργογραφία==
2.266

επεξεργασίες