Ελεύθερος Τύπος (εφημερίδα): Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Ετικέτες: Αναιρέθηκε Οπτική επεξεργασία αφαιρέθηκαν παραπομπές μεγάλη προσθήκη
== 3η και 4η περίοδος (1983-σήμερα) ==
 
=== '''Το πρώτο φύλλο, η άνοδος, η πτώση και η γέννηση από τις στάχτες (1983-1989)''' ===
Από δε τον Απρίλιο 1983 άρχισε για τρίτη φορά η επανέκδοσή της ως απογευματινή ημερήσια εφημερίδα με εκδότη τον [[Άρης Βουδούρης|Άρη Βουδούρη]] και διευθυντή τον Ν. Κυριαζίδη. Από τότε η εφημερίδα κυκλοφορούσε αδιάλειπτα μέχρι τον [[Ιούνιος|Ιούνιο]] του [[2009]]. Ήταν η δεύτερη ελληνική εφημερίδα που τυπώθηκε σε μικρό '''(ταμπλόιντ)''' σχήμα, μετά το [[Έθνος (εφημερίδα)|Έθνος]] στις αρχές της [[δεκαετία 1980|δεκαετίας του 1980]]. Ο Άρης Βουδούρης, ένας δραστήριος επιχειρηματίας και πρώην συνεταίρος του Σωκράτη Κόκκαλη, αποφάσισε να συνεχίσει την έκδοση μια παλιάς αριστερής εφημερίδας. Έτσι μαζί με την σύζυγό του, Λίλιαν αποφάσισαν να μπουν στο χώρο των εκδοτών. Οργάνωσαν την εφημερίδα από την αρχή, με τα δικά της κτίρια, πιεστήρια και όλες τις απαιτούμενες εγκαταστάσεις. Είναι γνωστό, ότι μεγάλο μέρος των στελεχών της νέας εφημερίδας προερχόταν από την εφημερίδα «Απογευματινή».
 
Άλλο ένα μεγάλο θέμα που κάλυψε ο Ελεύθερος Τύπος ήταν εκείνο με τα «πάμπερς» και παρουσίασε στο ειδικό δικαστήριο τα δύο επώνυμα κουτιά με τον δικαστικό του συντάκτη, Χρήστο Κυρίτση. Δεν έλειψαν βέβαια και οι σκληροί χαρακτηρισμοί. Το καλοκαίρι του 1989, ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν δίστασε να αποκαλέσει την εφημερίδα του Βουδούρη, «πατσαβούρα»! Όμως, αδιαμφισβήτητα, εκείνη η περίοδος θα ήταν η καλύτερη του Ελεύθερου Τύπου σε ολόκληρο τον βίο του.
 
=== '''Τέλος εποχής (1989-1990)''' ===
Μεγάλο χτύπημα για τον Άρη Βουδούρη αποτέλεσε χωρίς αμφιβολία, ο ξαφνικός θάνατος της γυναίκας του Λίλιαν, που εκτός από σύντροφος της ζωής του, ήταν και η ψυχή της εφημερίδας. Η απώλεια έφερε εμφανή προβλήματα στην συμπεριφορά του Βουδούρη. Άλλαξε αρκετά, αργούσε να πάει στην εφημερίδα, έγινε οξύθυμος και τσακωνόταν πολλές φορές με τα στελέχη, που κάποτε του είχαν στήσει από την αρχή την εφημερίδα.
 
Αυτό θύμιζε την εποχή των συγκρούσεων με τον Πασαλάρη. Τώρα, όμως, δεν υπήρχε μέλλον για αποκατάσταση σχέσεων ή για λήψη νέων αποφάσεων. Ένα μεσημέρι, ο Άρης Βουδούρης, ενώ οδηγούσε προς την εφημερίδα, σκοτώθηκε και ο Ελεύθερος Τύπος, έμεινε ολοκληρωτικά ορφανός. Αυτό ήταν το τέλος μιας πολυτάραχης εποχής, με έντονα συναισθήματα, συγκινήσεις, δόξα, μεγάλες επιτυχίες, αποτυχίες και συγκρούσεις.
 
=== '''Τα καινούργια πρόσωπα, τα νέα δεδομένα και η πτώση της κυκλοφορίας (1990-2006)''' ===
Το δημοσιογραφικό κομμάτι της διοίκησης του Ελεύθερου Τύπου, ανέλαβαν μέσα από συνοπτικές διαδικασίες, ο Δημήτρης Ρίζος, ο Γιώργος Κύρτσος, ο Γιάννης Ταμπάκης, ο Ευάγγελος Μυγδάλης, και ο Χρήστος Μουλίνος, ενώ το υπόλοιπο «σώμα» της εφημερίδας πέρασε στο ίδρυμα Λίλιαν Βουδούρη. Ο πρόεδρος του ιδρύματος ήταν πολιτικό πρόσωπο, το οποίο είχε ορίσει η Ρηγίλλης. Ήταν, πλέον, προφανές, πως ο Ελεύθερος Τύπος είχε χάσει την παλιά «αρχοντιά» του.
 
Από το καλοκαίρι του 2002 και έπειτα δεν υπάρχουν αξιόλογες λεπτομέρειες, ενέργειες, ή αποτελέσματα. Η μετά-Κύρτσου εποχή σηματοδοτείται με την ολική κατάρρευση του Ελεύθερου Τύπου και την πλήρη αποδιοργάνωση.
 
=== '''Το ζεύγος Αγγελοπούλου, οι ριζικές αλλαγές και το τέλος του Ελεύθερου Τύπου (2006-2009)''' ===
Η τελευταία πράξη σε αυτή την πολυτάραχη πορεία, έρχεται να γραφτεί από την Γιάννα Αγγελοπούλου, το 2006. Η εφημερίδα που έμοιαζε πια να αργοπεθαίνει, πήρε μια μικρή παράταση ζωής. Μια παράταση που τελικά, αν και ελπιδοφόρα στην αρχή, θα κρατούσε μόλις τρία χρόνια. Η εφημερίδα ενισχύθηκε χρηματικά, άλλαξε ξανά και ξανά διευθυντές, συντάκτες, χαρτί. Η συνεχής εναλλαγή προσώπων αποδείχτηκε αυτοκαταστροφική.
 
Εκείνο το διάστημα τα στελέχη της εφημερίδας κλήθηκαν να συνεργαστούν με τους Ισπανούς και την εταιρεία Innovation. Αυτή η συνεργασία θα άλλαζε τον Ελεύθερο Τύπο εντελώς, με την ελπίδα ότι η αλλαγή αυτή θα φέρει επιτέλους την ανάκαμψη. Τα σχέδια ναυάγησαν. Τα χειρότερα ήρθαν με την οικονομική κρίση. Οι υπόλοιπες επιχειρηματικές δραστηριότητες του Θεόδωρου Αγγελόπουλου δέχθηκαν σημαντικό πλήγμα από τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση. Οι παροχές σταμάτησαν και η ζημία στην εφημερίδα, ανήλθε κάπου στα 60 εκατομμύρια ευρώ μέσα σε δύο χρόνια (2007-2009). Αυτό ήταν.<ref>{{Cite web|url=https://www.all4fun.gr/portal/afierwmata/988-eleytheros-typos-ena-megalo-afieroma-stin-gennisi-tin-poreia-kai-to-aprosmeno-telos-tou.html|title=Ελεύθερος Τύπος: Ένα μεγάλο αφιέρωμα στην γέννηση, την πορεία και το απρόσμενο τέλος του...|last=Αρώνη|first=Έλενα|website=www.all4fun.gr|language=el-gr|accessdate=2021-07-28}}</ref>
 
=== Η επιστροφή του Ελεύθερου Τύπου στα περίπτερα (Νοέμβριος 2009-σήμερα) ===
Στις 10 Σεπτεμβρίου 2009, έγινε γνωστό πως άλλαξε επίσημα ιδιοκτήτες ο ''Ελεύθερος Τύπος''. Οι τίτλοι της καθημερινής εφημερίδας, της κυριακάτικης έκδοσης ''(Ελεύθερος Τύπος, Τύπος της Κυριακής)'' και της διαδικτυακής πύλης της εφημερίδας περιήλθαν στην κυριότητα των Δ. Μπενέκου - Αλ. Σκαναβή. Τα έσοδα από την πώληση των τίτλων διανεμήθηκαν από την οικογένεια Αγγελόπουλου στους πρώην εργαζόμενους του εκδοτικού συγκροτήματος<ref>{{cite web|url=https://www.capital.gr/epixeiriseis/810401/poulithike-kai-episima-o-eleutheros-tupos|title=Πουλήθηκε και επίσημα ο Ελεύθερος Τύπος|date=2009-09-10|publisher=Capital.gr|accessdate=2009-11-09}}</ref>, ενώ το πρώτο φύλλο της εφημερίδας υπό τη νέα διεύθυνση κυκλοφόρησε στις 9 Νοεμβρίου 2009.
 
36

επεξεργασίες