Άνεμος: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

2 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 1 έτος
μ
λατικοί -> ελληνικοί χαρακτήρες, αντικατέστησε: H → Η , o → ο
μ (Βανδαλισμός :: Αναίρεση έκδοσης 8875044 από τον 2A02:587:B849:EC79:B5D8:808A:27F8:E831 (Συζήτηση))
Ετικέτα: Αναίρεση
μ (λατικοί -> ελληνικοί χαρακτήρες, αντικατέστησε: H → Η , o → ο)
Ο Αμερικανός μετεωρολόγος Χ. Χ. Λήτταου υπολόγισε την ολική [[κινητική ενέργεια]] των ανέμων σε 140 Βαττώρες ανά [[τετραγωνικό μέτρο]] (140 Wh/m<sup>2</sup>) καθώς και το μέσο ρυθμό διασποράς της ενέργειας αυτής των ανέμων σε 2 [[βατ]] ανά τετραγωνικό μέτρο (2 W/m<sup>2</sup>) [Σημειώνεται πως 1 βαττώριο είναι το παραγόμενο [[Έργο (φυσική)|έργο]] από δύναμη ισχύος 1 βάτ σε 1 ώρα. Ένα βατ εξάλλου ισοδυναμεί με ρυθμό παραγωγής έργου ίσο με 1 [[τζάουλ]] ανά δευτερόλεπτο (1 joule/sec)]. Από τις προηγούμενες τιμές εύκολα συμπεραίνεται πως μέσα σε 70 ώρες θα μπορούσε να διασπειρόταν όλη η κινητική ενέργεια των ανέμων. Δεν θα πρέπει όμως να λησμονείται πως η [[ταχύτητα]] διασποράς μειώνεται όσο η διαθέσιμη κινητική ενέργεια λιγοστεύει.
 
Επίσης oο Αμερικανός μετεωρολόγος Σ. Εςς, λαμβάνοντας υπ΄ όψη του και την μείωση αυτή της ταχύτητας διασποράς, υπολόγισε τον ρυθμό διασποράς σε 36% περίπου την ημέρα. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του σε λιγότερο από 13 ημέρες το απόθεμα της ατμοσφαιρικής κινητικής ενέργειας θα λιγόστευε κατά 99%.
 
Στην πραγματικότητα όμως δεν συμβαίνει τίποτα από αυτά. HΗ ενέργεια των ανέμων δεν διασπείρεται με ομοιόμορφο ρυθμό στην επιφάνεια της Γης για δύο κύριους λόγους. Πρώτον, η απώλεια ταχύτητας λόγω τριβής πάνω στις λείες επιφάνειες των τεράστιων πολικών περιοχών καθώς και των ηρεμούντων επιφανειών των θαλασσών είναι πολύ μικρότερη από εκείνη που συμβαίνει πάνω σε τραχιές επιφάνειες της Γης (οροσειρών, πόλεων κλπ.). Δεύτερον, ο ρυθμός διασποράς είναι πάντα ανάλογος της ταχύτητας του ανέμου. Έτσι ένα μεγάλο μέρος της κινητικής ενέργειας του ανέμου χάνεται, ή στην κυριολεξία, μετατρέπεται από την τριβή σε θερμότητα, σε μεγάλες κυκλωνικές θύελλες.
 
Εύλογα εκφράζεται η μεγάλη απορία: Πως παράγεται η κινητική αυτή ενέργεια έστω και από άλλες μορφές ενέργειας; Πριν περίπου 70 χρόνια ο Αυστριακός μετεωρολόγος Μ. Μαργκούλες απέδειξε πως η ατμοσφαιρική κινητική ενέργεια παράγεται από ένα σύστημα μεταφοράς που συνδέει τον ανερχόμενο θερμό αέρα με τον κατερχόμενο ψυχρό. Κάτω από τέτοιες συνθήκες ο βαρύτερος ψυχρός αέρας υποβιβάζει το [[κέντρο βάρους]] όλου του συστήματος χαμηλότερα και μειώνει έτσι την «γεωδυναμική ενέργεια» της ατμόσφαιρας. Αυτό έχει σαν επακόλουθο το ποσό της κινητικής ενέργειας αν δεν μετατραπεί σε άλλες ενεργειακές μορφές ν΄ αυξάνει ανάλογα με την ελάττωση της γεωδυναμικής ενέργειας. Αν όμως αντίθετα οι συνθήκες εξαναγκάσουν τον θερμό αέρα να κατέβει και τον ψυχρό να ανέβει, με αποτέλεσμα να ανυψωθεί το κέντρο βάρους του συστήματος και να αυξηθεί έτσι η γεωδυναμική ενέργειά του, τότε η κινητική του ενέργεια θα ελαττωθεί.