Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ομέρ Βρυώνης»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
μ
Στα τέλη του 1827 ήταν φρούραρχος της Σόφιας, απ' όπου στάλθηκε στο [[Βίντιν|Βιδίνιο]] ως διοικητής της εμπροσθοφυλακής με αποστολή να αντιμετωπίσει τον ρωσικό στρατό. Στα τέλη της επόμενης χρονιάς (1828) στάλθηκε πρώτα στην [[Καλλίπολη]], και στη συνέχεια στην [[Κιουτάχεια]] όπου την ίδια χρονιά αποβίωσε.
 
***Σύμφωνα με τον Κανέλλο Δεληγιάννη, μετά την αποτυχία της πρώτης πολιορκίας του Μεσολογγίου (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 1822) καταγγέλθηκε στον σουλτάνο από τον άλλον πασά των πολιορκητών Τούρκων, Ρεσίτ Πασσά (Κιουταχή), ως υπαίτιος της αποτυχημένης πολιορκίας. Συνεπεία τούτου ο σουλτάνος αρχικά τον εξόρισε στο Διδυμότειχο όπου και διέταξε τον αποκεφαλισμό του (Καννέλου Δεληγιάννη ''Απομνημονεύματα'', Έκδοση 1957, Επιμ. Εμμ. Πρωτοψάλητη, Τόμος 2ος, σελ. 91). Το σχόλιο είναι του Γεωργίου Ευστρατιάδη.
 
==Βιβλιογραφία==
''"Those Infidel Greeks": the Greek War of Independence through Ottoman Archival Documents''. Edited by H. Şükrü Ilıcak. Leiden: Brill, 2021, σσ. 1656-1657.
 
***Σύμφωνα με τον Κανέλλο Δεληγιάννη, μετά την αποτυχία της πρώτης πολιορκίας του Μεσολογγίου (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 1822) καταγγέλθηκε στον σουλτάνο από τον άλλον πασά των πολιορκητών Τούρκων, Ρεσίτ Πασσά (Κιουταχή), ως υπαίτιος της αποτυχημένης πολιορκίας. Συνεπεία τούτου ο σουλτάνος αρχικά τον εξόρισε στο Διδυμότειχο όπου και διέταξε τον αποκεφαλισμό του (Καννέλου Δεληγιάννη ''Απομνημονεύματα'', Έκδοση 1957, Επιμ. Εμμ. Πρωτοψάλητη, Τόμος 2ος, σελ. 91). Το σχόλιο είναι του Γεωργίου Ευστρατιάδη.
 
{{ιστορία-επέκταση}}
1.804

επεξεργασίες