Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Λυκούργος Λογοθέτης»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Ετικέτες: Οπτική επεξεργασία Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
Ετικέτες: Οπτική επεξεργασία Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
Στη συγκυρία της κοινοποίησης προς την ελληνική κυβέρνηση του Πρωτοκόλλου της Ανεξαρτησίας (27 Μαρτίου/8 Απριλίου 1830), με το οποίο η [[Σάμος]] ετέθη εκτός ελληνικών συνόρων, παραιτήθηκε από τη θέση του. Επέστρεψε στο [[Ναύπλιο]] και κατόπιν συνεννόησης με τον [[Ιωάννης Καποδίστριας|Καποδίστρια]] υλοποίησε σχέδιο μετάβασης της Σάμου σε καθεστώς τοπικού ''Διευθυντηρίου,'' που προέβλεπε και την ταυτόχρονη αποχώρηση του [[Ιωάννης Κωλέττης|Κωλέττη]].
==Διευθυντής της Σάμου==
Μετά την επιστροφή του στη [[Σάμος|Σάμο]], η Γενική Συνέλευση του νησιού τον αναγορεύειαναγόρευσε ''Διευθυντή των Διοικητικών Πραγμάτων της Σάμου''. Έκτοτε ξεκινάξεκίνησε η τετραετής (1830-1834) περίοδος της ''Ελληνικής Πολιτείας της Σάμου'', κατά την οποία ένα Διευθυντήριο (αποτελούμενο από τον Διευθυντή, την εκάστοτε Επαρχιακή Δημογεροντία και τη Γενική Συνέλευση ως δημοκρατική έκφραση του τοπικού πολιτεύματος) εγκαθιδρύεται,εγκαθιδρύθηκε ως συνέχεια του καταργημένου Στρατιωτικού-πολιτικούΠολιτικού Οργανισμού, και διαχειρίζεταιδιαχειρίστηκε το μέλλον της πολιτικής ύπαρξης του νησιού. Στα τέσσερα αυτά χρόνια, ο άλλοτε πανίσχυρος Γενικός Διοικητής και χρισμένος από την Αόρατη Αρχή Αρχιστράτηγος της Σάμου, θα αποδυθεί εκούσια περισσότερο τονστον ρόλο του ενεργητικού εντολοδόχου και εκφραστή της λαϊκής βούλησης, παρά του αποκλειστικού και αδιαφιλονίκητου αρχηγού που άλλοτε επιβαλλόταν με την αυθεντία του. Μάλιστα από το 1831, λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που διαμορφώθηκαν στο νησί από τη διπλωματική πορεία του Σαμιακού Ζητήματος, η Γενική Συνέλευση κατέστη βαθμηδόν ισχυρότερη από τον Διευθυντή.
 
Αναφορικά με την εξωτερική πολιτική που ασκήθηκε από το Διευθυντήριο και τον Λυκούργοίδιο προσωπικά, υπήρξε μία προσπάθεια να προωθηθεί μία ρεαλιστική διπλωματική λύση για το νησί, αποφεύγοντας το οδυνηρό ενδεχόμενο της επιστροφής στην [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|οθωμανική]] νομιμότητα. Από την άλλη, διαρκούσης της εκκρεμότητας του Σαμιακού Ζητήματος που είχε ανακύψει, ο Διευθυντής αντιμετώπιζε μία ολοένα αυξανόμενη αντίδραση από τους εσωτερικούς του αντιπάλους -μεταξύ των οποίων και πολλών πρώην συναγωνιστών Καρμανιόλων- οι οποίοι τον κατηγορούσαν για ενδοτισμό, ακόμη και για συναλλαγή. Γενικότερα, στην προώθηση του Σαμιακού Ζητήματος ο ΛυκούργοςΛογοθέτης κλήθηκε να ισορροπήσει ανάμεσα στην ατολμία της ελληνικής κυβέρνησης, την αδιαλλαξία των [[Μεγάλες Δυνάμεις|Μεγάλων Δυνάμεων]], τον ορατό κίνδυνο μίας στρατιωτικής επέμβασης των [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Οθωμανών]], αλλά και μία ογκούμενη αμφισβήτηση προς το πρόσωπό του.
 
Η πόλωση έλαβε πολύ νωρίς ακραίες διαστάσεις και συναρτήθηκε με διπλωματικές αποτυχίες (όπως η Σαμιακήσαμιακή Πρεσβείαπρεσβεία στηστην [[Κωνσταντινούπολη]] το 1831). Οι τολμηροί διπλωματικοί χειρισμοί, στους οποίους κατέφυγε το Διευθυντήριο προκειμένου να υπάρξει ένας έντιμος συμβιβασμός στο Σαμιακό Ζήτημα, αποτιμώνταν με καχυποψία. Ακόμη περισσότερο, κρινόταν ότι απομάκρυναν στηστην πραγματικότητα τη [[Σάμος|Σάμο]] από την ποθούμενη και επισήμως διακηρυγμένη ενωτική λύση, η οποία προβαλλόταν προς τα έξω ως ενιαία και αρραγής διπλωματική γραμμή, ανεξαρτήτως των σοβαρότατων διαφωνιών ή αντιρρήσεων που υπήρχαν στο εσωτερικό. Μάλιστα σε κάποια περιβάλλοντα εδραιωνόταν η πεποίθηση ότι ο Διευθυντής ασκούσε μυστική διπλωματία με ιδιοτελή κίνητρα.
 
Κοντολογίς, η συμβιβαστική πολιτική λύση της «μέσης οδού», που εκείνος προωθούσε, εκλαμβανόταν από τους εσωτερικούς του αντιπάλους και ένα τμήμα του αμφιρρεπούς κοινωνικού σώματος, ως αποδοχή του όρου της υποταγής στους Οθωμανούς, με αντάλλαγμα την προσωπική του εδραίωση και διατήρηση στην τοπική εξουσία ως ηγεμόναςηγεμόνα μίας φόρου υποτελούς ημιαυτόνομης Σάμου υπό την επικυριαρχία του [[Σουλτάνος|σουλτάνου]].
 
Στη διάρκεια αυτής της τετραετίας, κατά την οποία η Σάμος αντιπαλεύειαντιπάλεψε με τα ιστορικά τετελεσμένα των ευρωπαϊκών Συνθηκών και Πρωτοκόλλων, ο Λυκούργος καθιστάκατέστησε εκούσια και βαθμιαία τοντο σαμιακό λαό, όχι απλά συνδιαμορφωτή και συνυπεύθυνο της εξωτερικής πολιτικής της πατρίδας του, αλλά πρωταγωνιστή των τελικών αποφάσεων ή κινήσεων στις οποίες προβαίνειπροέβη ή πρόκειταιεπρόκειτο να προβεί.
==Τα τελευταία χρόνια==
Μετά τη βίαιη επέμβαση των οθωμανικών στρατευμάτων στη Σάμο με την ανοχή των Μεγάλων Δυνάμεων, ο Λυκούργος εγκαταλείπει το Διοικητήριο (10/22 Μαΐου 1834) και αναχωρεί οριστικά από τη Σάμο (Ιούνιος). Δύο μήνες αργότερα (22 Αυγούστου) επιβάλλεται το ηγεμονικό καθεστώς και η Σάμος καθίσταται αυτόνομη ''Ηγεμονία'', φόρου υποτελής στον σουλτάνο, με διορισμένο χριστιανό πρίγκιπα-ηγεμόνα. Ο δε Λυκούργος Λογοθέτης, μαζί με άλλους Καρμανιόλους, κρίνεται «απόβλητος και απαράδεκτος εις την Πατρίδα» από την πρώτη Γενική Συνέλευση του νέου καθεστώτος.
Ανώνυμος χρήστης