Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Αγία Ελεούσα Αιτωλοακαρνανίας»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
 
 
===Ιδρυτής και χρόνος ίδρυσης===
Ο σημερινός προσκυνητής δεν θα μάθει ποτέ τον ιδρυτή του μοναστηριού. Σημαντικό έγγραφο είναι ενα <<σιγίλλιον>> (εκκλησιαστικόν έγγραφον επί του οποίου τίθεται το σιγίλλιον , η σφραγίδα) του Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ιωάννου Αποκαύκου προς τον ευνούχον Γεώργιον Τζιμισκή , στον οποίον ανατίθεται η εφορεία του μοναστηρίου.Το έγγραφο αυτό αποτελεί αξιόλογη πηγή,που μας οδηγεί στο πιθανότατο συμπέρασμα ότι το μοναστήρι της Αγίας Ελεούσας με τη χαρακτηριστική Κλεισούρα είναι βυζαντινό. Και τούτο , γιατί το <<σιγίλλιον>> ανήκει στην περίοδο Απριλίου-Μαΐου 1229 έως 9 Μαρτίου 1230 , όταν μετά την ήττα του Θεόδωρου Κομνηνού Δούκα καταρρέει η αυτοκρατορία της Θεσσαλονίκης.[[Αρχείο:Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.jpg|μικρογραφία|Δημιουργία του μαθητή Λεωνίδα Βοτσαΐτη - Β΄ τάξη|381x381εσ]]
 
==Πανάρετος Παλαμάς==
Ο Πανάρετος Παλαμάς υπήρξε γόνος της μεγάλης οικογένειας των Παλαμάδων του Μεσολογγίου. Στα νιάτα του υπήρξε άνθρωπος με πνευματικά και συνάμα πατριωτικά ενδιαφέροντα. Ήταν αρχιληστής και μαζί με κάποιους άλλους συμπολεμιστές του, αποφάσισε να καταφύγει στο μοναστήρι της Αγίας Ελεούσας και να μονάσει. Παρόλο που δεν αποτέλεσε ποτέ κάποια εξέχουσα φυσιογνωμία , ήταν μία μορφή αξιοπερίεργη και πρωτότυπη. Άλλωστε, πολλοί λογοτέχνες όπως ο Δημήτριος Βικέλας, ο Κώστας Ουράνης και ο Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος έχουν γράψει πολλά για την εξαιρετική φυσιογνωμία που διέθετε ο καλόγερος.
 
Ο Πανάρετος Παλαμάς ή Παπανάρετος δημιούργησε αυτό το πανέμορφο μοναστήρι της Αγίας Ελεούσας, πράγμα που σημαίνει ότι χωρίς εκείνον, ίσως να ξέραμε πως κάποτε ίσως και να υπήρχε μοναστήρι στην περιοχή της Κλεισούρας, στην Εθνική Οδό Μεσολογγίου- Αγρινίου. Εκείνος έκτισε τα κελιά, άνοιξε το ευρύχωρο προαύλιο, έφτιαξε τη δεξαμενή και οικοδόμησε τον ξενώνα που ψηλά στην πρόσοψή του δεσπόζει μια επιγραφή με επτά κεφαλαία γράμματα.
 
Οι προσπάθειές του να οικοδομήσει το μοναστήρι αλλά και εκείνες για να κερδίσει την εκτίμηση του κόσμου ήταν πάρα πολύ σκληρές και επίμονες. Επίσης, ήταν και επικίνδυνες, καθώς οι περίοικοι του μοναστηριού είχαν έντονη επιθυμία να το λεηλατήσουν και ο Πανάρετος έπρεπε να το προστατέψει από αυτή την άγρια επιθυμία. Για αυτό και πολλές φορές αναγκάστηκε να οπλοφορήσει εναντίον αυτών των ανθρώπων που συμπεριφέρονταν έτσι.
 
Γενικότερα, το μοναστήρι αποτελούσε καταφύγιο και σταθμός ορισμένων στρατοκόπων. Εκεί έβρισκαν καταφύγιο τους κρύους χειμώνες και αναψυχή τους θερινούς μήνες οι άμαξες και τα καραβάνια των περαστικών. Αυτό σημαίνει ότι το μοναστήρι δέχθηκε κατά καιρούς αρκετούς επισκέπτες μεταξύ των οποίων και επίσημοι, όπως και εκείνη του Γερμανού πρίγκιπα Βερνάρδου του Σαξ-Μαϊνίγγεν που οργάνωσε ο ίδιος ο Παλαμάς.
 
Ένα βράδυ, ο Γερμανός πρίγκιπας Βερνάρδος έφτασε με τον πολιτευτή του Μεσολογγίου Μιλτιάδη Γουλιμή στο μοναστήρι την ώρα που μερικοί οπλοφόροι του επιτέθηκαν. Εκείνος αμέσως τρόμαξε και θέλησε να φύγει. Εκείνη την στιγμή, ο Πανάρετος Παλαμάς τον καθησύχασε και του είπε πως οι οπλοφόροι ήταν δικοί του και πως υπήρχαν εκεί για να τον προστατεύουν μιας και ήταν αρχιληστής. Ο Βερνάρδος ευχαριστήθηκε πολύ από την φιλοξενία και θέλησε να πληρώσει τον Πανάρετο για ό,τι του πρόσφερε. Εκείνος αρνήθηκε και του ζήτησε μόνο ένα πιστόλι από την πατρίδα του, το οποίο πράγματι έφτασε στα χέρια του Παλαμά.
 
Όταν το έργο του Πανάρετου Παλαμά στην Αγία Ελεούσα τελείωσε, εκείνος αποφάσισε να ασχοληθεί με το μοναστήρι της Αγίας Αγάθης, ένα μοναστήρι του ίδιου δήμου και βουνού. Για να επιτύχει τα νέα του σχέδια, άρχισε να κάνει εράνους με ζήλο μέχρι που πέθανε στις 22 Αυγούστου 1891 σε ηλικία 57 ετών ( άρα γεννήθηκε το 1834 ). Ο τάφος του είναι πρόσφατα ανακαινισμένος και σώζεται κοντά στη βορινή πλευρά του ναού, στο μοναστήρι της Σταμνάς.
[[Αρχείο:Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.jpg|μικρογραφία|Δημιουργία του μαθητή Λεωνίδα Βοτσαΐτη - Β΄ τάξη|381x381εσ]]
 
==ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΟΥΝΑΡΗΣ, ο καλόγερος της Κλεισούρας==
 
Περαστικέ διαβάτη Κιρασοβίτη ή Κερασοβίτη,
όταν περνάς από το Μοναστήρι της «Κλεισούρας» σταμάτησε εκεί και ανέβα ψηλά και άναψε ένα κεράκι για τη γενναία ψυχή αυτού του Κιρασοβίτη αγωνιστή του 1821, να μακαρίσει η αγαθούλα ψυχή του, όπως και της φαμίλιας του.
Θα είναι προσκύνημα σεβασμού και ευλάβειας στον
«καλόγερο της Κλεισούρας» Κ.Κρυστάλλης
===Η ζωή του===
Ο Γιάννης Γούναρης ήταν μέλος της οικογένειας Ζουκαίων, που αγωνίστηκε για την απελευθέρωση της πατρίδας μας το 1821, ενώ το πραγματικό του όνομα ήταν Κώστας Ζούκας. Ήταν παντρεμένος και απέκτησε και δύο παιδιά. Ο Αλή Πασάς αιχμαλώτισε την οικογένειά του στην Άρτα , υποχρεώνοντάς τον να υπηρετεί εκείνον και τον τουρκικό στρατό για την εξασφάλιση της ασφαλούς διαβίωσης τόσο των παιδιών όσο και της γυναίκας του. Εκτελούσε χρέη κυνηγού και διασκεδαστή ψυχαγωγώντας τον Πασά με τις φωνητικές και μουσικές του ικανότητες. Μετά τον θάνατο του Αλή Πασά ο Γούναρης ενσωματώθηκε στην Αυλή του Ομέρ Βρυώνη όπου είχε και πάλι τις ίδιες αρμοδιότητες (Ακτήμων Κυνηγός, 2017).Ο Γιάννης Γούναρης διαδραμάτισε καταλυτικό ρόλο στην διάσωση του Μεσολογγίου κατά την πρώτη του πολιορκία. Δε δίστασε να θυσιάσει την οικογένειά του για την σωτηρία του Μεσολογγίου, αποτελώντας μέχρι και σήμερα πρότυπο ως αληθινός Έλληνας πατριώτης.
===Η προσφορά του στον εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα===
Ήταν Χριστούγεννα του 1822 (Χριστούγεννα 1822, 2017) όταν τα τουρκικά στρατεύματα με επικεφαλής τους Κιουταχή και Ομέρ Βρυώνη δεν μπορούσαν να συνεχίσουν άλλο την πολιορκία του Μεσολογγίου. Ήταν εξαντλημένοι από τους επαναλαμβανόμενους διαπληκτισμούς που αναπτύσσονταν ανάμεσα στους αξιωματικούς, τις ασθένειες που αποδυνάμωναν συνεχώς του στρατιώτες, ενώ τα πολεμοφόδια και τα αποθέματα τροφίμων λιγόστευαν. Έτσι, αποφάσισαν να εισβάλουν στο Μεσολόγγι την νύχτα της 24ης προς 25ης Δεκεμβρίου με την πεποίθηση πως όλοι οι Μεσολογγίτες θα βρίσκονταν στην εκκλησία για να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα. Ο Γιάννης Γούναρης, ως υπηρέτης του Ομέρ Βρυώνη, γνώριζε τα σχέδια των Τούρκων σχετικά με την αιφνιδιαστική επίθεση που προγραμμάτιζαν και σαν γνήσιος πατριώτης δε δίστασε να ενημερώσει εγκαίρως τους Μεσολογγίτες προκειμένου να προετοιμαστούν, ώστε να αντιμετωπίσουν επιτυχώς τις τουρκικές δυνάμεις. Το Μεσολόγγι σώθηκε, χάρη στον Γιάννη Γούναρη ο οποίος γνωρίζοντας ότι η απόφασή του αυτή, θα είχε ολέθριες συνέπειες για το μέλλον της οικογένειάς του, επέλεξε να σώσει το Μεσολόγγι και την Ελλάδα. Πράγματι, ο Ομέρ Βρυώνης εξαγριωμένος από τη στάση του υπηρέτη του και διψώντας για εκδίκηση, εκτέλεσε την αθώα οικογένειά του. Ο σωτήρας του Μεσολογγίου όμως, κατάφερε να διαφύγει και να γλιτώσει από τη μανία του Πασά, καταφεύγοντας σε ένα σπήλαιο στην Κλεισούρα του Μεσολογγίου. Αυτό το σπήλαιο επισκέφτηκε και ο ποιητής Κώστας Κρυστάλλης ο οποίος εμπνεύστηκε από τη θυσία του Γούναρη και έγραψε το ποίημα «Ο Καλόγερος της Κλεισούρας»(Ακτήμων Κυνηγός, 2017):
«Ο Μερ΄ Πασσάς μαθαίνει του κυνηγού
την προδοσιά και στην απελπισιά του,
σαν πήρε ο Κώστας τα βουνά, του σφάζει τα παιδιά του,
Τόπαν του Κώστα στα βουνά και τ΄ άρματα πετάει
Και στης Κλεισούρας, το μικρό, το΄ ρημοκκλήσι πάει
Και γίνεται καλόγηρος, ντύνεται ράσα μαύρα και …»
 
==Ο Μεγάλος Σταυρός==
83.438

επεξεργασίες