Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Λαμία»

2.686 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 1 μήνα
===Χριστιανικοί χρόνοι===
Για τη ζωή της στους χριστιανικούς χρόνους δεν υπάρχουν πολλές ιστορικές πληροφορίες, πέραν του ότι αποτέλεσε έδρα επισκοπής κατά τον 5ο και 6ο αιώνα. Από τον 9ο αιώνα (869-870), η πόλη εμφανίζεται στις πηγές ως ''Ζητούνι''. Το 1204 με την κατάλυση της βυζαντινής κυριαρχίας ύστερα από την [[Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1204)|άλωση της Κωνσταντινούπολης]] από τους σταυροφόρους της [[Δ΄ Σταυροφορία]]ς, πέρασε στα χέρια των Φράγκων, που ίδρυσαν εκεί τη Βαρωνία του Ζητουνίου, με το όνομα Girton. Η οχύρωση της ακρόπολης (''Ακρολαμία'') αναφέρεται για πρώτη φορά ως Κάστρο σε μια επιστολή του [[Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄|Πάπα Ιννοκέντιου Γ΄]] (αρχές 13ου αι.). Στα 1218, κατελήφθη από το [[Δεσποτάτο της Ηπείρου|Δεσπότη της Ηπείρου]] [[Θεόδωρος Κομνηνός Δούκας|Θεόδωρο Κομνηνό Δούκα]]. Το 1275 το Κάστρο παραδόθηκε από τον ηγεμόνα της Θεσσαλίας [[Ιωάννης Α΄ Δούκας|Ιωάννη Α΄ Δούκα]], ως προίκα στον μετέπειτα [[Δουκάτο των Αθηνών|Δούκα των Αθηνών]] [[Γουλιέλμος ντε Λα Ρος|Γουλιέλμο δε λα Ρος]]. Στα 1311, το Κάστρο του Ζητουνίου πέρασε στα χέρια των Καταλανών υπό την αιγίδα του [[Βασίλειο της Νεαπόλεως|βασιλείου της Νεαπόλεως]], με την ονομασία El Cito. Από το 1446 πέρασε στα χέρια των Τούρκων μέχρι την απελευθέρωση της πόλης στα 1832-1833. Στα 1658, ίσως και πιο νωρίς, άρχισε να λειτουργεί στη Λαμία το γνωστό παζάρι με πανελλήνια και παμβαλκανική ακτινοβολία. Από το 1884 μέχρι και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως στρατώνας. Το 1973 ο χώρος παραδόθηκε από το [[Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (Ελλάδα)|Υπουργείο Εθνικής Άμυνας]] στο [[Υπουργείο Πολιτισμού]] και το 1984 ο [[Δήμος Λαμιέων]] ανέλαβε την ανάπλασή του και την επισκευή του στρατώνα, με σκοπό τη στέγαση του Αρχαιολογικού Μουσείου της πόλης.<ref name="odysseus.culture.gr"/><ref name="lamia-city.gr"/>
 
===Εγκατάσταση Μικρασιατών===
Πρώτοι έφτασαν ως πρόσφυγες στην περιοχή Μικρασιάτες και Θρακιώτες πρόσφυγες από τις πρώτες διώξεις που υπέστησαν από το 1912 και μετά. Μετά τη [[Μικρασιατική Καταστροφή]] εγκαταστάθηκαν στη Λαμία και άλλες περιοχές της Φθιώτιδας οικογένειες προσφύγων από τη [[Μικρά Ασία]] ([[Προύσα]], [[Σμύρνη]], [[Κυδωνιές]], [[Πέργαμος]] κ.ά.]], την [[Ανατολική Ρωμυλία]] (Φιλιππούπολη κ.ά.) και την [[Ανατολική Θράκη]] (Ραιδεστός, Καλλίπολη κ.ά.). Εγκαταστάθηκαν στη Στυλίδα, τη Λοκρίδα (Μώλος, Αταλάντη, Αγιος Κωνσταντίνος) και τη Λαμία. Στη Λαμία εγκαταστάθηκαν σε περιοχές όπως η ενορία της Παναγίας, η Μεγάλη Βρύση, η ενορία Αγίων Θεοδώρων, η ενορία Αγίου Νικολάου. Επίσης δημιούργησαν και τον συνοικισμό της Νέας Μαγνησίας στον οποίο έδωσαν το όνομα της Μαγνησίας της Μικράς Ασίας. Εργάζοντα κυρίως εω εργάτες και επΟι πρόσφυγες ανέπτυξαν δύο ακόμα παραγόντες στην οικονομία της περιοχής. Πρώτον την αντικατάσταση των τσιφλικιών από τη μικροϊδιοκτησία και δεύτερον την ανάπτυξη της καπνοκαλλιέργειας, παράγοντες που συνέβαλαν στην οικονομική ανάπτυξη του νομού Φθιώτιδας. Στη Λαμία λειτουργούσε Γραφείο Εποικισμού, ενώ ως το Μάρτιο του 1925 είχαν διανεμηθεί σε πρόσφυγες 10.300 στρέμματα γης. Τη διετία 1924 - 25 έγιναν πολλές απαλλοτριώσεις για προσφυγική αποκατάσταση από την οποία επωφελήθηκαν ταυτόχρονα και οι γηγενείς. Από τότε ως το 1930 αυτές συμβαίνουν σποραδικά, αφού οι ιδιώτες πουλάνε εκούσια. Μεταξύ του 1925 - 1928 σημειώνεται αύξηση των καλλιεργούμενων εκτάσεων.
 
===Β' Παγκόσμιος Πόλεμος - Απελευθέρωση===
10.712

επεξεργασίες