Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Βλάσης Ανδρικόπουλος»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
(Διάσωση 0 πηγών και υποβολή 0 για αρχειοθέτηση.) #IABot (v2.0.1)
Ετικέτες: Οπτική επεξεργασία Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό Προχωρημένη επεξεργασία από κινητό
 
{{πληροφορίες προσώπου}}
Ο '''Βλάσης Ανδρικόπουλος'''{{efn|Το μικρό του όνομα γράφεται ενίοτε και ως ''Βλάσσης''.<ref>Βλ. {{cite book|author=
Κώστας Ν. Τριανταφύλλου|title=Ιστορικόν λεξικόν των Πατρών|url=http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/3/8/e/metadata-02-0000253.tkl|origyear=1952|volume=Α΄|publisher=Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη|edition=3η|year=1995|location=Πάτρα|page=215|authorlink=Κώστας Τριανταφύλλου}}</ref> Ως αντιστασιακός ήταν γνωστός και σαν ''Ανδρίτσος'' ή ''Ανδρίτσας'', ''γεροΓερο-Βλάσης'', ''γεροΓερο-Ανδρίτσης''<ref>Βλ. {{harvnb|Μάγερ|2004|p=762}} και {{harvnb|Stouras|2012|p=68, 134}}.</ref> και διάφορες παραλλαγές τους.}} ([[Λακκώματα Αχαΐας]], [[1881]] - [[Πάτρα]], [[20 Ιουνίου]] [[1961]]) ήταν [[Έλληνας]] [[Ελληνικός Στρατός|στρατιωτικός]], τιμημένος με πολλά παράσημα, [[Εθνική Αντίσταση (Ελλάδα)|αντιστασιακός]], καθώς και [[Αθλητισμός|αθλητής]] όπου υπήρξε πανελληνιονίκης.
 
==Βιογραφία==
===Αθλητική διαδρομή===
Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τον [[Αθλητισμός|αθλητισμό]] και εντάχθηκε στην [[Παναχαϊκή Γ.Ε.#Ιστορία|Γ.Ε. Πατρών]] (βλ. [[Παναχαϊκή Γ.Ε.|Παναχαϊκή]]). Στους [[Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1907|Πανελλήνιους αγώνεςΑγώνες στίβουΣτίβου του 1907]] κατέκτησε την πρώτη θέση στην [[ελληνορωμαϊκή πάλη]] ελαφρών βαρών.<ref>{{harvnb|Πολίτης|1997}}.</ref> Το [[1910]] συμμετείχε στους πρώτους Πανελλήνιους [[Σκοποβολή|σκοπευτικούςΣκοπευτικούς]] αγώνεςΑγώνες, τα «Α΄ Ελευθέρια» όπως ονομάστηκαν, που με 25 επιτυχημένες βολές και 132 βαθμούς τελικώς, βραβεύτηκε με ένα περίστροφο όπου ήταν το έπαθλο.{{πηγή}}.
 
===Στρατιωτική διαδρομή===
Πήρε μέρος στο [[Μακεδονικό Κομιτάτο]], πολέμησε στους [[Βαλκανικοί πόλεμοι|Βαλκανικούς πολέμους]] και, ως [[Εθελοντισμός|εθελοντής]], στον [[Α' Παγκόσμιος Πόλεμος|Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο]].<ref name="Filosofou-783">{{harvnb|Φιλοσόφου|2010|p=783}}.</ref> Το [[1909]] πήρε μέρος στο [[Κίνημα στο Γουδί]].<ref>{{harvnb|Stouras|2012|p=216-217}}.</ref> Κατά τη [[Δεκαετία 1920|δεκαετία του 1920]] διετέλεσε Φρούραρχος της πόλης των [[Πάτρα|Πατρών]].<ref>{{harvnb|Πολίτης|2006}}.</ref> Τιμήθηκε με διάφορα [[Ελλάδα|ελληνικά]] παράσημα αλλά και με τον [[Γαλλία|γαλλικό]] «Πολεμικό Σταυρό».<ref name="Filosofou-783"/>
 
Κατά την περίοδο της [[Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944|ΚατοχήΚατοχής]], αφού δεν τελεσφόρησαν οι προσπάθειές του για οργάνωση αντιστασιακής ομάδας του [[Βενιζελισμός|βενιζελικού]] χώρου και αφού απέρριψε πρόταση συμμετοχής του στον [[Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος|ΕΔΕΣ]], βγήκε το 1943 στα βουνά [[αντάρτης]] με δική του επταμελή ομάδα,<ref name="Filosofou-783_84">{{harvnb|Φιλοσόφου|2010|p=783-784}}</ref> ενώ διατηρούσε και σχέσεις με τον πολιτικό [[Θεμιστοκλής Σοφούλης|Θεμιστοκλή Σοφούλη]].<ref>Βλ. εφ. [http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=64&pageid=35542&id=-1&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiAReASTASEASbASPASaAAgARdASVASMASZASRASSASkASYASXASdASTASXASaAAi&CropPDF=0 ''Ελευθερία'', αρ.φ. 5850 (10 Οκτωβρίου 1963), σελ. 3]. Ανακτήθηκε στις 14-03-2014.</ref> Στην πορεία συνεργάστηκε με το [[Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο|ΕΑΜ]]. Σε ηλικία 62 ετών έγινε διοικητής του 12ου (ΙΒ΄) Συντάγματος Πεζικού του [[ΕΛΑΣ]] που δρούσε στην περιοχή της Αχαΐας-Ηλείας.<ref name="Filosofou-783_84"/>
 
Στην πορεία συνεργάστηκε με το [[Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο|ΕΑΜ]] και τον Ιούλιο του 1943 συγκεντρώθηκε μαζί και με άλλα αντάρτικα τμήματα στην [[Ρακίτα Αχαΐας|Ρακίτα]] όπου συνεδριάζουν και αποφασίζουν τη συγκρότηση των τμημάτων σε [[αρχηγείο]], [[Συνταγματάρχης|συντάγματα]], [[Ταγματάρχης|τάγματα]] και ού το καθεξής, ορίζοντας τις διοικήσεις τους. Έτσι σε ηλικία 62 ετών ο Βλάσης Ανδρικόπουλος έγινε διοικητής του 12ου (ΙΒ΄) Συντάγματος Πεζικού του [[ΕΛΑΣ]] που δρούσε στην περιοχή της [[Νομός Αχαΐας|Αχαΐας]]-[[Νομός Ηλείας|Ηλείας]]<ref name="Filosofou-783_84" /> και αποτέλεσε το πρώτο αντάρτικο σύνταγμα στο πεδίο δράσης της [[Πελοπόννησος|Πελοποννήσου]].
Πήρε μέρος σε πολλές νικηφόρες μάχες, όπως στο [[Λεόντιο Αχαΐας|Λεόντιο]] και στην [[Ερυμάνθεια Αχαΐας|Ερυμάνθεια]] το 1943.<ref>Μούτουλας 2004, σελ. 366</ref> Μετά τη [[Μάχη του Λεοντίου|Μάχη στο Λεόντιο]] οργάνωσε, μαζί με τον [[Δημήτρης Μίχος|Δημ. Μίχο]], στρατοδικείο-ανταρτοδικείο, το οποίο καταδίκασε έναν «μισητό» Ιταλό αξιωματικό και δυο επιπλέον Ιταλούς αιχμαλώτους σε θάνατο.<ref>{{harvnb|Μάγερ|2004|p=135-136}}.</ref> Με δική του μεσολάβηση σώθηκαν κατηγορούμενοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στην Αχαΐα, καθώς διέθετε μια μετριοπαθή πολιτική στάση έναντι των εχθρών του ΕΑΜ. Μάλιστα, έσωσε ακόμη και άτομα που υπήρξαν συνεργάτες των Γερμανών. Η στάση αυτή και οι πράξεις του τον έριξαν σε δυσμένεια, με αποτέλεσμα να μετατεθεί στην 10η (Ι΄) Ταξιαρχία.<ref name="Filosofou-784">{{harvnb|Φιλοσόφου|2010|p=784}}.</ref> Το 1944 ήρθε στην Αχαΐα ο [[Άρης Βελουχιώτης]] ο οποίος επανέφερε τον Ανδρικόπουλο ως διοικητή του 12ου Συντάγματος.
 
Πήρε μέρος σε πολλές νικηφόρες μάχες, όπως στο [[Λεόντιο Αχαΐας|Λεόντιο]] και στην [[Ερυμάνθεια Αχαΐας|Ερυμάνθεια]] το 1943.<ref>Μούτουλας 2004, σελ. 366</ref> Μετά τη [[Μάχη του Λεοντίου|Μάχη στο Λεόντιο]] υπήρξαν δεκάδες αιχμάλωτοι από την πλευρά των [[Ιταλός|Ιταλών]] και οργάνωσε, μαζί με τον [[Δημήτρης Μίχος|Δημήτρη Μίχο]], στρατοδικείο-ανταρτοδικείο, το οποίο καταδίκασε έναν «μισητό» αξιωματικό ταγματάρχη, τον [[Εμίλιο Γκασπάρο]], καθώς και δυο επιπλέον Ιταλούς αξιωματικούς αιχμαλώτους σε θάνατο<ref>{{harvnb|Μάγερ|2004|p=135-136}}.</ref>, ως ενόχους για καταστροφή ελληνικών χωριών και εκτέλεση [[Έλληνες|Ελλήνων]] αμάχων, ενώ οι υπόλοιποι αιχμάλωτοι αφέθησαν ελεύθεροι.
Λίγο πριν ξεσπάσουν τα [[Δεκεμβριανά]] ήταν υπέρμαχος της ρήξης με τον βρετανικό παράγοντα και πρότεινε στον [[Νίκος Μπελογιάννης|Νίκο Μπελογιάννη]] να χτυπήσουν τα βρετανικά στρατεύματα, κάτι που ο τελευταίος, ως πολιτικός επίτροπος του 9ου Συντάγματος, δεν επέτρεψε.<ref>{{harvnb|Μούτουλας|2004|p=592}}.</ref> Στη διάρκεια των Δεκεμβριανών, ενώ προσπάθησε να διαμαρτυρηθεί για τη στάση των Βρετανών, λαμβάνει τελεσίγραφο από Βρετανό ταξίαρχο να δώσει εντολή να αποχωρήσει 12ο Σύνταγμα από τη Πάτρα μέχρι τις 11 Ιανουαρίου του 1945 το οποίο και έγινε τελικά.<ref>{{harvnb|Νικητόπουλος|2007|p=19-20}}.</ref><ref>{{harvnb|Καραλής|1959}}.</ref>
 
Πήρε μέρος σε πολλές νικηφόρες μάχες, όπως στο [[Λεόντιο Αχαΐας|Λεόντιο]] και στην [[Ερυμάνθεια Αχαΐας|Ερυμάνθεια]] το 1943.<ref>Μούτουλας 2004, σελ. 366</ref> Μετά τη [[Μάχη του Λεοντίου|Μάχη στο Λεόντιο]] οργάνωσε, μαζί με τον [[Δημήτρης Μίχος|Δημ. Μίχο]], στρατοδικείο-ανταρτοδικείο, το οποίο καταδίκασε έναν «μισητό» Ιταλό αξιωματικό και δυο επιπλέον Ιταλούς αιχμαλώτους σε θάνατο.<ref>{{harvnb|Μάγερ|2004|p=135-136}}.</ref> Με δική του μεσολάβηση σώθηκαν κατηγορούμενοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στην Αχαΐα, καθώς διέθετε μια μετριοπαθή πολιτική στάση έναντι των εχθρών του ΕΑΜ. Μάλιστα, έσωσε ακόμη και άτομα που υπήρξαν συνεργάτες των [[Γερμανοί|Γερμανών]]. Η στάση αυτή και οι πράξεις του τον έριξαν σε δυσμένεια, με αποτέλεσμα να μετατεθεί στην 10η (Ι΄) [[Ταξιαρχία]].<ref name="Filosofou-784">{{harvnb|Φιλοσόφου|2010|p=784}}.</ref> Το 1944 ήρθε στην Αχαΐα ο [[Άρης Βελουχιώτης]] ο οποίος επανέφερε τον Ανδρικόπουλο ως διοικητή του 12ου Συντάγματος.
===Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο===
 
Στις [[Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1946|βουλευτικές εκλογές του 1946]] ο Ανδρικόπουλος υπέγραψε διακήρυξη, σαν εκπρόσωπος του [[Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος|Αγροτικού κόμματος]], καλώντας τον λαό να απόσχει.<ref>{{harvnb|Λάζαρης|2006}}.</ref> Την ίδια χρονιά καταδικάστηκε στο Ειδικό Δικαστήριο Δοσίλογων μαζί με τους Δημήτρη Μίχο, [[Γεώργιος Αρετάκης|Γεώργιο Αρετάκη]] και άλλα στελέχη του ΕΛΑΣ σε 6 χρόνια φυλάκισης για τη διάλυση του τμήματος [[Χρήστος Δροσόπουλος|Δροσοπούλου]]. Όντας φυλακισμένος στη Πάτρα, το 1950 έκανε δήλωση αποκήρυξης του [[ΚΚΕ]].<ref>Βλ. εφ. [http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=59115&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiAReASTASEASbASPASaAAgARdASVASMASZASRASSASkASYASXASdASTASXASaAAi&CropPDF=0 ''Εμπρός'', αρ.φ. 1730 (31 Οκτωβρίου 1950), σελ. 6]. Ανακτήθηκε στις 14-03-2014.</ref><ref>Βλ. εφ. ''Νεολόγος Πατρών'', αρ.φ. 22360 (31 Οκτωβρίου 1950), σελ. 6.</ref> Έκτισε όλη την ποινή του και αποφυλακίστηκε στις 23 Μαΐου του 1952.<ref>Βλ. εφ. [http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=63406&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiARdASVASMASZASRASSASkASYASXASdASTASXASaAAi&CropPDF=0 ''Εμπρός'', αρ.φ. 2212 (23 Μαΐου 1952), σελ. 4]. Ανακτήθηκε στις 15-03-2014.</ref> Απεβίωσε το 1961 σε ηλικία 80 ετών.
Την [[Τετάρτη]] [[4 Οκτωβρίου]] του 1944 το πρωί και με τους Γερμανούς να υποχωρούν αφού έχουν ακολουθήσει και οι μάχες των προηγούμενων ημερών, το 12ο Σύνταγμα υπό την διοίκηση του Βλάση Ανδρικόπουλου μαζί με την 8η Ταξιαρχία του ΕΛΑΣ καθώς και με τα συμμαχικά βρετανικά στρατεύματα, εισήλθαν στην ελεύθερη πλέον Πάτρα, με τους πολίτες να ζητωκραυγάζουν και από τους ναούς να αντηχούν πανηγυρικές κωδωνοκρουσίες{{πηγή}}.
 
Λίγο πριν ξεσπάσουν τα [[Δεκεμβριανά]] ήταν υπέρμαχος της ρήξης με τον [[Ηνωμένο Βασίλειο|βρετανικό]] παράγοντα και πρότεινε στον [[Νίκος Μπελογιάννης|Νίκο Μπελογιάννη]] να χτυπήσουν τα βρετανικά στρατεύματα, κάτι που ο τελευταίος, ως πολιτικός επίτροπος του 9ου Συντάγματος, δεν επέτρεψε.<ref>{{harvnb|Μούτουλας|2004|p=592}}.</ref> Στη διάρκεια των Δεκεμβριανών, ενώ προσπάθησε να διαμαρτυρηθεί για τη στάση των Βρετανών, λαμβάνει τελεσίγραφο από Βρετανό ταξίαρχο να δώσει εντολή να αποχωρήσει 12ο Σύνταγμα από τη Πάτρα μέχρι τις 11 Ιανουαρίου του 1945 το οποίο και έγινε τελικά.<ref>{{harvnb|Νικητόπουλος|2007|p=19-20}}.</ref><ref>{{harvnb|Καραλής|1959}}.</ref>
 
Κατά την διάρκεια των Δεκεμβριανών, ενώ προσπάθησε να διαμαρτυρηθεί για τη στάση των Βρετανών, λαμβάνει τελεσίγραφο από Βρετανό ταξίαρχο να δώσει εντολή να αποχωρήσει 12ο Σύνταγμα από τη Πάτρα μέχρι τις [[11 Ιανουαρίου]] του 1945 το οποίο και έγινε τελικά.<ref>{{harvnb|Νικητόπουλος|2007|p=19-20}}.</ref><ref>{{harvnb|Καραλής|1959}}.</ref> Παράλληλα στις 11 Ιανουαρίου στην [[Αθήνα]], γίνεται συμφωνία μεταξύ Βρετανών και ΕΛΑΣ για κατάπαυση του πυρός, έπειτα από 38 ημέρες μαχών και συμπλοκών καθώς και απόσυρση των δυνάμεων των δεύτερων. ΤοΤο 12ο Σύνταγμα τελικά, στο πλαίσιο της [[Συμφωνία της Βάρκιζας|Συμφωνίας της Βάρκιζας]] το 1945, αυτοδιαλύεται στην [[Ανδρίτσαινα Ηλείας]], όπου και παραδίδει τον οπλισμό του<ref>«Στα χρόνια της φωτιάς», «ο Εμφύλιος στην Αχαιοήλιδα», Γ. Μόσχου, σελ. 265</ref>.
 
===Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τα Δεκεμβριανά===
Στις [[Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1946|βουλευτικές εκλογές του 1946]] ο Ανδρικόπουλος υπέγραψε διακήρυξη, σαν εκπρόσωπος του [[Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος|Αγροτικού κόμματοςΚόμματος]], καλώντας τον λαό να απόσχει.<ref>{{harvnb|Λάζαρης|2006}}.</ref> Την ίδια χρονιά καταδικάστηκε στο [[Ειδικό Δικαστήριο Δοσίλογων]] που είχε συγκροτηθεί μετά το πέρας των Δεκεμβριανών, μαζί με τους Δημήτρη Μίχο, [[Γεώργιος Αρετάκης|Γεώργιο Αρετάκη]] και άλλα στελέχη του ΕΛΑΣ σε 6 χρόνια φυλάκισης για τη διάλυση του τμήματος [[Χρήστος Δροσόπουλος|Δροσοπούλου]] τον [[Σεπτέμβριος|Σεπτέμβριο]] του 1943 η οποία επηλθε μετά από επεισόδια που θεωρήθηκε παραβίαση του [[Συμφώνο του Δυρραχίου|Συμφώνου του Δυρραχίου]] που είχαν υπογράψει οι ελληνικές αντιστασιακές ομάδες ΕΑΜ-ΕΛΑΣ με τον [[Ελληνικός Στρατός|Ελληνικό Στρατό]] τον [[Αύγουστος|Αύγουστο]] του 1943. Όντας φυλακισμένος στη Πάτρα, το [[1950]] έκανε δήλωση αποκήρυξης του [[ΚΚΕ]].<ref>Βλ. εφ. [http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=59115&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiAReASTASEASbASPASaAAgARdASVASMASZASRASSASkASYASXASdASTASXASaAAi&CropPDF=0 ''Εμπρός'', αρ.φ. 1730 (31 Οκτωβρίου 1950), σελ. 6]. Ανακτήθηκε στις 14-03-2014.</ref><ref>Βλ. εφ. ''Νεολόγος Πατρών'', αρ.φ. 22360 (31 Οκτωβρίου 1950), σελ. 6.</ref> Έκτισε όλη την ποινή του και αποφυλακίστηκε στις [[23 Μαΐου]] του [[1952]].<ref>Βλ. εφ. [http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=63406&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiARdASVASMASZASRASSASkASYASXASdASTASXASaAAi&CropPDF=0 ''Εμπρός'', αρ.φ. 2212 (23 Μαΐου 1952), σελ. 4]. Ανακτήθηκε στις 15-03-2014.</ref> Απεβίωσε το 1961 σε ηλικία 80 ετών.
 
Απεβίωσε το [[1961]] σε ηλικία 80 ετών.
 
==Σημειώσεις==
2.318

επεξεργασίες