Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Αποστολή παιδιών στις Λαϊκές Δημοκρατίες από τον ΔΣΕ»

Τον Ιανουάριο του 1948, το Γενικό Αρχηγείο του ΔΣΕ, σε επικοινωνία με το πολιτικό του γραφείο, επισήμανε πως χρειάζονται άμεσες δράσεις για χιλιάδες παιδιά που βρίσκονταν στην περιοχή που ήλεγχε, με την αιτιολογία πως «''κινδυνεύουν από πείνα και άλλες στερήσεις»''.{{Sfn|Βόγλης|2016|p=324}} Ύστερα από τρείς εβδομάδες, ο στρατηγός του ΔΣΕ, [[Μάρκος Βαφειάδης]], ενημέρωσε το πολιτικό γραφείο πως 6.000 παιδιά από την επαρχία της Φλώρινας και της Καρδίτσας, καθώς και αριθμός παιδιών από την επαρχία της Κόνιτσας, ήταν έτοιμα να μεταφερθούν. Ταυτόχρονα,είχε προβεί στην οργάνωση «ειδικών επιτροπών,χώρων εστιών συγκεντρώσεων των παιδιών καθώς και υπηρεσίες διατροφής και μεταφοράς» επικαλούμενος τη δυσκολία του εγχειρήματος.{{Sfn|Βόγλης|2016|p=324}}
 
Τον Μάρτιο του 1948, ο ΔΣΕ παρουσίασε τα πρώτα στοιχεία σχετικά με την μετακίνηση των παιδιών στις χώρες του [[Ανατολικό Μπλοκ|Ανατολικού μπλόκ]], όπου αναφερόταν πως 4.784 παιδιά, από 3 έως 13 ετών, προερχόμενα από 59 χωριά της Ελλάδας, μεταφέρθηκαν από τα μέσα Φεβρουαρίου έως τις 5 Μαρτίου του ίδιου έτους.{{Sfn|Βόγλης|2016|p=324}} Στις [[7 Μαρτίου]] 1948, η [[Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση]], ανακοίνωσε την απόφασή της για την αποστολή παιδιών στις ανατολικές χώρες. Ισχυριζόταν ότι αυτό γινόταν, μεταξύ άλλων, για να προστατεύσει τα παιδιά διότι υπήρχε ''τελευταία διαταγή της Φρειδερίκης ... να συγκεντρώσουν όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά ... και να τα βάλουν αναγκαστικά στις αγαπητές της χιτλερικές οργανώσεις νεολαίας''. Αυτή η ''τελευταία διαταγή της [[Φρειδερίκη της Ελλάδας|Φρειδερίκης]]'' πιστεύεται ότι αναφέρεται σε συνάντηση που είχε η βασίλισσα με υπουργούς την [[6 Μαρτίου]].<ref>Παπαγεωργίου, σ. 12-14.</ref> (''δείτε εδώ: [[Παιδουπόλεις της Φρειδερίκης]]'')
Στις [[27 Φεβρουαρίου]] [[1948]] η ελληνική κυβέρνηση κατήγγειλε στην [[Επιτροπή του ΟΗΕ για τα Βαλκάνια|Ειδική Επιτροπή του ΟΗΕ για τα Βαλκάνια]] ότι η μετακίνηση των παιδιών προς τις σοσιαλιστικές χώρες γινόταν δια της βίας,ενω είχε ως απώτερο στόχο την μύ ηση των παιδιών στην κομμουνιστική ιδεολογία, την καταστροφή της ελληνικής φυλής και την διάλυση της ελληνικής οικονομίας.{{Sfn|Βόγλης|2016|p=325}} Η αναφορά κατέληγε με την άποψη της Ελληνικής Κυβέρνησης ότι αυτή η πράξη ήταν έγκλημα γενοκτονίας.<ref>[http://pandemos.panteion.gr/getfile.php?uri=http://localhost:8080/fedora/objects/iid:965/datastreams/PDF1/content&mimetype=application%2Fpdf&filename=papageorgiou.pdf Παπαγεωργίου Ελένη, Το "παιδομάζωμα" κατά τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο, Διπλωματική εργασία - Πάντειο Πανεπιστήμιο. Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας, κατεύθυνση Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας, 2008, σ. 10, 11]</ref>
 
Στις 3 Μαρτίου 1948, ο ραδιοφωνικός σταθμός των ανταρτών μετέδωσε ότι οι χώρες της [[Κομινφόρμ]] (κράτη της Ανατολικής Ευρώπης με κομμουνιστικό καθεστώς) είχαν δεχτεί να προσφέρουν φιλοξενία στα θύματα των Αμερικανών:
: «''Στο τελευταίο βαλκανικό «συνέδριο των Νέων», το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Βελιγράδι στις 3 Μαρτίου 1948, μετά από πρόταση του Έλληνα αντιπροσώπου, αποφασίσθηκε ομόφωνα από όλους τους αντιπροσώπους των δημοκρατικών χωρών να ενδιαφερθούν και να δώσουν βοήθεια σε 12.000 παιδιά από την Ελλάδα. Τα παιδιά αυτά είναι ηλικίας 3-15 ετών. Αυτά θα μεταφερθούν στις γειτονικές δημοκρατικές χώρες, όπου θα τους παρασχεθεί βοήθεια και εκπαίδευση. Για κάθε 25 παιδιά θα υπάρχει μια δασκάλα η οποία θα τα φροντίζει''»<ref>https://www.kathimerini.gr/society/315901/i-tragodia-ton-paidion-sta-chronia-toy-emfylioy/</ref>
 
Στις [[7 Μαρτίου]] 1948, η [[Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση]], ανακοίνωσε την απόφασή της για την αποστολή παιδιών στις ανατολικές χώρες. Ισχυριζόταν ότι αυτό γινόταν, μεταξύ άλλων, για να προστατεύσει τα παιδιά διότι υπήρχε ''τελευταία διαταγή της Φρειδερίκης ... να συγκεντρώσουν όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά ... και να τα βάλουν αναγκαστικά στις αγαπητές της χιτλερικές οργανώσεις νεολαίας''. Αυτή η ''τελευταία διαταγή της [[Φρειδερίκη της Ελλάδας|Φρειδερίκης]]'' πιστεύεται ότι αναφέρεται σε συνάντηση που είχε η βασίλισσα με υπουργούς την [[6 Μαρτίου]].<ref>Παπαγεωργίου, σ. 12-14.</ref> (''δείτε εδώ: [[Παιδουπόλεις της Φρειδερίκης]]'')
 
Τον Μάρτιο του 1948, ο ΔΣΕ παρουσίασε τα πρώτα στοιχεία σχετικά με την μετακίνηση των παιδιών στις χώρες του [[Ανατολικό Μπλοκ|Ανατολικού μπλόκ]], όπου αναφερόταν πως 4.784 παιδιά, από 3 έως 13 ετών, προερχόμενα από 59 χωριά της Ελλάδας, μεταφέρθηκαν από τα μέσα Φεβρουαρίου έως τις 5 Μαρτίου του ίδιου έτους.{{Sfn|Βόγλης|2016|p=324}}
 
[[File:Deca rodeni vo Polska.jpg|thumb|Παιδιά Σλαβομακεδόνων προσφύγων του ελληνικού εμφυλίου στην Πολωνία το 1958.]]
Η οργάνωση των αποστολών είχε ξεκινήσει από τον Ιανουάριο, αλλά κρατείτο μυστική μέχρι οι καταγγελίες της ελληνικής κυβέρνησης να αναγκάσουν την ηγεσία του [[ΚΚΕ]] να τοποθετηθεί δημόσια. Τον Μάριτο του 1948, Από μερίδα ιστορικών{{Ασαφές}} πιστεύεται ότι το ΚΚΕ έλαβε αυτή την απόφαση λόγω της δυσμενούς εξέλιξης του εμφυλίου. Με το μέτρο αυτό, οι αντάρτες γονείς των παιδιών που στρατολογούνταν με τη βία από τις κυβερνητικές δυνάμεις, και ιδιαίτερα οι μητέρες, μπορούσαν να πολεμούν απρόσκοπτα και με μειωμένο τον κίνδυνο της λιποταξίας. Σε αυτό συνηγορούν και τα στοιχεία που δείχνουν ότι πολλά από τα παιδιά που απομακρύνθηκαν, είχαν γονείς ή αδέλφια στο αντάρτικο. Το ίδιο επιβεβαίωνε και η μετάδοση της είδησης της 3 Μαρτίου 1948 από το Δ.Σ., όπου ανέφερε ότι έτσι οι γονείς μπορούσαν απερίσπαστα και απρόσκοπτα να συμμετάσχουν «στην πολεμική προσπάθεια για τη συντριβή του μοναρχοφασισμού».<ref>Παπαγεωργίου, σ. 12.</ref>
 
ΈχειΚατά διατυπωθεί ημία άποψη ότι, τα εν λόγω παιδιά και οι έφηβοι θα χρησιμοποιούνταν ως εφεδρείες και βοηθητικό προσωπικό.{{Πηγή|σχόλιο=24/11/2021}} Ακόμη ότιενώ τα αίτια της αποστολής των παιδιών, ήταν περισσότερο στρατιωτικά και λιγότερο ανθρωπιστικά.<ref>[http://www.kathimerini.gr/465451/article/epikairothta/ellada/to-paidomazwma-ston-emfylio Μαραντζίδης Νίκος, Το «παιδομάζωμα» στον Εμφύλιο, Η Καθημερινή, 12.08.2012]</ref> Ήδη στις αρχές του 1949 σε χώρες όπως η [[Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας|Βουλγαρία]] και η [[Τσεχοσλοβακική Σοσιαλιστική Δημοκρατία|Τσεχοσλοβακία]] συγκεντρώθηκαν μερικές εκατοντάδες νέοι κάτω των 18, πολλοί και κάτω των 14. Κατά την ίδια άποψη, οι νέοι αυτοί επρόκειτο να σταλούν στην Ελλάδα για να ενταχθούν στον Δημοκρατικό Στρατό, παρόλο που η κομματική ηγεσία αντέδρασε στην αποστολή ορισμένων, καθώς ήταν «καχεκτικοί και ακατάλληλοι για πόλεμο»· ο λόγος που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ η στρατολόγηση και επαναπροώθηση των νέων, ήταν ότι έκλεισαν τα σύνορα της [[Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας|Γιουγκοσλαβίας]].<ref>[http://www.mixanitouxronou.gr/emfilia-pathi-23-erotisis-ke-apantisis-gia-ton-emfilio-pedomazoma-i-pedofilagma-i-katigories-oti-schediastike-gia-na-ginoun-ta-pedia-machites-tou-dimokratikou-stratou/ Καλύβας Στάθης, Μαραντζίδης Νίκος, «Εμφύλια Πάθη: 23 Ερωτήσεις και απαντήσεις για τον εμφύλιο», Μεταίχμιο, 2015]</ref>
Έγγραφο Βρετανού συνταγματάρχη ανάφερε ότι ''«...στις περιοχές που ελέγχονταν από το Δημοκρατικό Στρατό, 95% των περιπτώσεων απομακρύνθηκαν με συγκατάθεση των γονέων, στις περιοχές που δεν απειλούνταν από καμία πλευρά, υπήρξαν ελάχιστες περιπτώσεις απομάκρυνσης των παιδιών με συγκατάθεση των γονέων, ενώ μετά τον βομβαρδισμό περιοχών 90% των απομακρύνσεων ήταν εκούσιες. Επιπλέον 90% των γονέων που ήταν μέλη του Δημοκρατικού Στρατού ενέκριναν την απομάκρυνση των παιδιών τους...»''<ref>https://www.efsyn.gr/ellada/koinonia/18113_paidomazoma-i-paidososimo</ref>
 
Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι τα εν λόγω παιδιά και οι έφηβοι θα χρησιμοποιούνταν ως εφεδρείες και βοηθητικό προσωπικό.{{Πηγή|σχόλιο=24/11/2021}} Ακόμη ότι τα αίτια της αποστολής των παιδιών, ήταν περισσότερο στρατιωτικά και λιγότερο ανθρωπιστικά.<ref>[http://www.kathimerini.gr/465451/article/epikairothta/ellada/to-paidomazwma-ston-emfylio Μαραντζίδης Νίκος, Το «παιδομάζωμα» στον Εμφύλιο, Η Καθημερινή, 12.08.2012]</ref> Ήδη στις αρχές του 1949 σε χώρες όπως η [[Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας|Βουλγαρία]] και η [[Τσεχοσλοβακική Σοσιαλιστική Δημοκρατία|Τσεχοσλοβακία]] συγκεντρώθηκαν μερικές εκατοντάδες νέοι κάτω των 18, πολλοί και κάτω των 14. Κατά την ίδια άποψη, οι νέοι αυτοί επρόκειτο να σταλούν στην Ελλάδα για να ενταχθούν στον Δημοκρατικό Στρατό, παρόλο που η κομματική ηγεσία αντέδρασε στην αποστολή ορισμένων, καθώς ήταν «καχεκτικοί και ακατάλληλοι για πόλεμο»· ο λόγος που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ η στρατολόγηση και επαναπροώθηση των νέων, ήταν ότι έκλεισαν τα σύνορα της [[Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας|Γιουγκοσλαβίας]].<ref>[http://www.mixanitouxronou.gr/emfilia-pathi-23-erotisis-ke-apantisis-gia-ton-emfilio-pedomazoma-i-pedofilagma-i-katigories-oti-schediastike-gia-na-ginoun-ta-pedia-machites-tou-dimokratikou-stratou/ Καλύβας Στάθης, Μαραντζίδης Νίκος, «Εμφύλια Πάθη: 23 Ερωτήσεις και απαντήσεις για τον εμφύλιο», Μεταίχμιο, 2015]</ref>
 
===Παρέμβαση του ΟΗΕ===
Η Ελληνική Κυβέρνηση στιςΣτις [[27 Φεβρουαρίου]] [[1948]] έφερεη αυτόελληνική τοκυβέρνηση θέμακατήγγειλε στονστην [[Επιτροπή του ΟΗΕ για τα Βαλκάνια|Ειδική Επιτροπή του ΟΗΕ για τα Βαλκάνια]] χαρακτηρίζονταςότι τοη γεγονόςμετακίνηση ''[των παιδιών προς τις σοσιαλιστικές χώρες γινόταν δια της βίας,ενω είχε ως απώτερο στόχο την μύ ηση των παιδιών στην κομμουνιστική ιδεολογία, την καταστροφή της ελληνικής φυλής και την διάλυση της ελληνικής οικονομίας.{{Sfn|Βόγλης|2016|p=325}} Η αναφορά κατέληγε με την άποψη της Ελληνικής Κυβέρνησης ότι αυτή η πράξη ήταν έγκλημα γενοκτονίας.<ref>[γενοκτονία]]http://pandemos.''panteion.gr/getfile.php?uri=http://localhost:8080/fedora/objects/iid:965/datastreams/PDF1/content&mimetype=application%2Fpdf&filename=papageorgiou.pdf Παπαγεωργίου Ελένη, Το "παιδομάζωμα" κατά τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο, Διπλωματική εργασία - Πάντειο Πανεπιστήμιο. Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας, κατεύθυνση Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας, 2008, σ. 10, 11]</ref> Μετά την καταγγελία της κυβέρνησης (27-2-1948), η ειδική αυτή Επιτροπή απασχολήθηκε στις 4 Μαρτίου με το θέμα, δίνοντας εντολές στις «ομάδες παρατηρήσεως» της (UNSCOΒ) πού είχε οργανώσει στις βόρειες επαρχίες, να ερευνήσουν την υπόθεση, συγκεντρώνοντας τα αναγκαία στοιχεία.{{Εκκρεμεί παραπομπή|Τον Απρίλιο τον ίδιου χρόνου διαπίστωσε τη βίαιη και προγραμματισμένη αρπαγή πολλών παιδιών και συμπέρανε ότι «η παρατεταμένη κατακράτηση αυτών των παιδιών, θα ήταν αντίθετη με τα διεθνή δεδομένα». Έτσι ο Γενικός Γραμματέας του Ο.Η.Ε. ζήτησε από τις Κυβερνήσεις της Αλβανίας, της Βουλγαρίας και της Γιουγκοσλαβίας να διαπραγματευθούν με την Ελλάδα τον γρήγορο επαναπατρισμό των απαχθέντων.|σχόλιο=1/12/2021}}
 
Οι χώρες όμως αυτές αρνήθηκαν την επιστροφή των παιδιών με τον ισχυρισμό πώς τα παιδιά «θεληματικά» εγκατέλειψαν την Ελλάδα και «λόγοι ανθρωπιστικοί» τις έκαναν να τα δεχτούν. Η ειδική Επιτροπή ήρθε σε επαφή και με την Διεθνή Ένωση για την προστασία του παιδιού στη Γενεύη.
===Στην Ανατολική Γερμανία===
[[File:Deca begalci vo Police, Polska.jpg|thumb|Ελληνόπουλα πρόσφυγες στη [[Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας]]]]
 
Στην [[Ανατολική Γερμανία|Αν. Γερμανία]] στάλθηκαν περίπου 1.100 έως 1.250 παιδιά, τα περισσότερα αφού είχαν φιλοξενηθεί αρχικά στη [[Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας|Λ.Δ της Βουλγαρίας]]. Λόγω των καλύτερων συνθηκών ζωής, ένας αριθμός παιδιών ζήτησε να μεταφερθεί εθελοντικά από τη Βουλγαρία στην Αν. Γερμανία. Μαζί τους μετανάστευσαν στη Γερμανία μερικές δεκάδες ενηλίκων δασκάλων, νοσοκόμων, παιδαγωγών και στελεχών του ΚΚΕ. Τις ενέργειες για την αποστολή των παιδιών διηύθυνε ο [[Πέτρος Κόκκαλης]], υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων και Παιδείας της λεγόμενης Κυβέρνησης του Βουνού. {{πηγή}}
 
Τα παιδιά ζούσαν στην περιοχή Ράντεμποϊλ κοντά στη [[Δρέσδη]], υπό την αυστηρή εποπτεία του ΚΚΕ και των γερμανικών Αρχών. Η διαπαιδαγώγησή τους είχε έντονα στρατιωτικά χαρακτηριστικά και είχε ως στόχο να γίνουν μαχητές για την ''απελευθέρωση της Ελλάδας από τον μοναρχοφασισμό''. Οι μετακινήσεις τους και οι επαφές με τους Γερμανούς ήταν περιορισμένες, και η αλληλογραφία με τις οικογένειές τους ελεγχόταν από το ΚΚΕ. {{πηγή}} Καθώς τα παιδιά γίνονταν ενήλικες και αποκτούσαν ιδιωτική ζωή, εργασίες και νοικοκυριά, διασκορπίστηκαν σε διάφορες πόλεις της Αν. Γερμανίας. Ταυτόχρονα, έδειχναν όλο και λιγότερη προθυμία να υπακούουν σε συμβουλές και εντολές του ΚΚΕ.
 
== Εθνοτική σύνθεση των απεσταλμένων παιδιών ==
Μεγάλος αριθμός των παιδιών ήταν [[Σλαβομακεδόνες|σλαβομακεδονικής]] καταγωγής και μετακινήθηκαν στη σημερινή [[Βόρεια Μακεδονία]] με τη συναίνεση των γονέων τους, η και μαζί με τις οικογένειές τους{{Sfn|Βόγλης|2016|p=325}}
 
==Παραπομπές==
4.651

επεξεργασίες