Γιούρι Μπογκολιούμπσκι: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

μ
μΧωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Κυβέρνησε το Νόβγκοροντ το διάστημα 1172-75. Όταν το 1175 δολοφονήθηκε ο πατέρας του, ο Γιούρι εκθρονίστηκε και εκτοπίστηκε. Αφού νικήθηκε από μία σειρά εσωτερικών πολέμων, βρήκε τελικά καταφύγιο στα βόρεια τού Καυκάσου στα τέλη της δεκαετίας τού 1170. Το 1184-85 επισκέφθηκε τους Κιπτσάκους, ελπίζοντας με τη βοήθειά τους να αποκαταστήσει τα δικαιώματά του στον πριγκιπάτο τού πατέρα του.
 
Το 1185 οι ευγενείς της Γεωργίας κανόνισαν τον γάμο του με την [[ΤαμάρΤάμαρ της Γεωργίας|ΤαμάρΤάμαρ των Βαγρατιδών-Ιβηρίας]] βασίλισσα της Γεωργίας. Ως σύζυγός της διοίκησε το 1186-87 έναν στρατό της Γεωργίας και λεηλάτησε με επιτυχία την περιοχή των Σελτζούκων τού Ικονίου στα δυτικά και των Ελντιγκουζιδών Κιπτσάκων του Αρράν στα ανατολικά. Ωστόσο η Ταμάρ δυσαρεστήθηκε από αυτόν και τον διαζεύχθηκε το 1187. Λέγεται ότι έπινε πολύ, ήταν φιλόδοξος, εμπλεκόταν σε ερωτικές καταχρήσεις και σοδομισμό· αποπέμφθηκε από τη Γεωργία το 1188.
 
Συμμάχησε με μία ομάδα ισχυρών ευγενών της Γεωργίας και επέστρεψε ως ηγέτης εξέγερσης εναντίον της Ταμάρ το 1191. Οι στασιαστές τον ανακήρυξαν βασιλιά της Γεωργίας στο ανάκτορο τού Γκεγκούτι και κατέλαβαν πολλές επαρχίες της νοτιο-δυτικής Γεωργίας, αλλά τελικά συνεθλίβησαν από τον αφοσιωμένο στρατηγό της βασίλισσας, τον Γκαμρέκελ Τορέλι στις μάχες τού Τμόγκβι και Ερουσέτι. Οι επαναστάτες αποκεφαλίστηκαν και ο Γιούρι συγχωρέθηκε από την Ταμάρ. Όμως εξεγέρθηκε πάλι το 1193 και εισέβαλε στην επαρχία Κακέτι. Νικήθηκε στην περιοχή τού Καμμπετσάνι και τελικά εκτοπίστηκε από τη Γεωργία. Από τότε ο Γιούρι εξαφανίζεται από την Ιστορία.