Ιστορία της Γαλλίας: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
(Διάσωση 1 πηγών και υποβολή 0 για αρχειοθέτηση.) #IABot (v2.0.8.5)
μΧωρίς σύνοψη επεξεργασίας
 
Το 1643 ο τότε τετράχρονος [[Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας|Λουδοβίκος ΙΔ']] κληρονόμησε τον θρόνο, έχοντας για πρωθυπουργό τον διάδοχο του Ρισελιέ, [[Καρδινάλιος Μαζαρέν|Καρδινάλιο Μαζαρέν]]. Η αριστοκρατική [[Σφενδόνη (εξέγερση)|εξέγερση της Σφενδόνης]] αγωνίστηκε μάταια ενάντια στην κυριαρχία και την απολυταρχική εξουσία του Μαζαρέν. Μετά το θάνατο του Μαζαρίνου το 1661, ο Λουδοβίκος ΙΔ' πήρε την εξουσία στα χέρια του. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, η Γαλλία έφτασε στο απόγειο της δύναμής της. Ο βασιλιάς απέκτησε μια άνευ προηγουμένου δύναμη και μπορούσε να καθορίσει τη μοίρα όλης της χώρας. Ο Βασιλιάς-Ήλιος ήταν, ως εκ τούτου, στο κέντρο του απολυταρχικού κράτους, και γύρω του περιστρέφονταν τα πάντα.<ref>{{Cite web|url=https://m.eirinika.gr/article/16368/poios-itan-o-vasilias-ilios-loydovikos-o-14os-o-gois-o-spatalos-poy-mono-ena-kostoymi|title=m.eirinika.gr/article/16368/«Βασιλιάς Ήλιος» Λουδοβίκος ο 14ος|last=.}}</ref>
 
Όσον αφορά τηνστην εξωτερική πολιτική, ο [[Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας|Λουδοβίκος ΙΔ]]' ακολούθησε μια εκτεταμένη πολιτική στην παράδοση του παππού του και του [[Αρμάν Ζαν ντυ Πλεσσί ντε Ρισελιέ|Ρισελιέ]] με στόχο την ενίσχυση της δύναμης της Γαλλίας στην Ευρώπη. Το γαλλικό κράτος μεταρρυθμίστηκε εκ βάθρων, αναπτύσσοντας αποτελεσματικά τη γραφειοκρατία και απλοποιώντας το νομικό σύστημα. Η οικονομία αναδιοργανώθηκε σύμφωνα με τις αρχές του [[Εμποροκρατία|μερκαντιλισμού]] και ο μόνιμος [[Στρατός Ξηράς (Γαλλία)|γαλλικός στρατός]] έγινε ο μεγαλύτερος στην ήπειρο. ΠροστέθηκεΔημιουργήθηκε επίσης μεγάλος [[Εθνικό Ναυτικό (Γαλλία)|στόλος]]. Ο υπουργός Οικονομικών [[Ζαν Μπατίστ Κολμπέρ|Κολμπέρ]], στο πλευρό του βασιλιά, συνέβαλε στη δημιουργία μιας πολύ ισχυρής γαλλικής οικονομίας χαράζοντας και τη γαλλική αποικιακή πολιτική. Το [[Ανάκτορο των Βερσαλλιών|Παλάτι των Βερσαλλιών]] του Λουδοβίκου και η κρατική οργάνωση της Γαλλίας αντιγράφηκαν σε μικρότερη κλίμακα σε όλη την Ευρώπη. Το Παρίσι εξελίχθηκε σε μια από τις μεγαλύτερες πόλεις και το επιστημονικό και πνευματικό κέντρο της Ευρώπης.
[[Αρχείο:France 1552-1798.png|μικρογραφία|280x280εσ|Η [[Εδαφικός σχηματισμός της Γαλλίας|εδαφική επέκταση της Γαλλίας]]]]
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του [[Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας|Λουδοβίκου ΙΔ']], η Γαλλία διεξήγαγε τέσσερις επεκτατικούς πολέμους: τον [[Πόλεμος της Επανάκτησης|πόλεμο της Επανάκτησης]] (1667–1668), τον Ολλανδικό πόλεμο (1672–1678), τον [[Εννεαετής Πόλεμος|Εννεαετή πόλεμο]] (1688–1697) κατά του [[Σύνδεσμος του Άουγκσμπουργκ|Συνδέσμου του Άουγκσμπουργκ]] και τον [[Πόλεμος της Ισπανικής Διαδοχής|πόλεμο της Ισπανικής διαδοχής]] (1701-1713). <ref>{{Cite web|url=https://www.herodote.net/Le_roi_qui_aimait_trop_la_guerre-synthese-1818.php|title=herodote.net/Le_roi_qui_aimait_trop_la_guerre-synthese-1818|last=.}}</ref>Ο τελευταίος οδήγησε σε υπερβολικό εθνικό χρέος, η Γαλλία έφθασε κοντά στην εθνική χρεοκοπία και η χώρα υπέφερε από τις οικονομικές πιέσεις του πολέμου. Τελικά, ωστόσο, η Γαλλία κατάφερε να επικρατήσει έναντι του μεγάλου συνασπισμού των ευρωπαϊκών δυνάμεων. Οι πόλεμοι οδήγησαν σε μια τεράστια εδαφική επέκταση της Γαλλίας, ειδικά στα ανατολικά προς την [[Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία]]. Λόγω της φύσης του εξαιρετικά αδίστακτου πολέμου με την καταστροφή περιοχών κοντά στα σύνορα, αναπτύχθηκε στις περιοχές αυτές αντι-γαλλική δυσαρέσκεια, η οποία αργότερα έγινε γνωστή ως γαλλο-γερμανική κληρονομική εχθρότητα.<ref>{{Cite web|url=https://www.lhistoire.fr/carte/les-guerres-de-louis%C2%A0xiv-1667-1713|title=lhistoire.fr/carte/les-guerres-de-louis XIV-1667-1713|last=.}}</ref>