Κάστρο του Μάλμπορκ: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μΧωρίς σύνοψη επεξεργασίας
| designation2_number =
}}
ToΤο '''κάστροΚάστρο του Μάλμπορκ''' ([[πολωνικά]]: ''zamek w Malborku'', [[γερμανικά]]: ''Ordensburg Marienburg'') είναι [[κάστρο]] που κατασκευάστηκε στη [[Πρωσία]], σήμερα [[Πολωνία]], από τους [[Τεύτονες Ιππότες]]. Οι Τεύτονες του έδωσαν το όνομα Μάριενμπουργκ (κάστρο της Παναγίας), γύρω από το οποίο αναπτύχθηκε μια πόλη, γνωστή ως Μάριενμπουργκ, το σημερινό [[Μάλμπορκ]].
 
Το κάστρο αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα μεσαιωνικού οχυρού και όταν ολοκληρώθηκε το 1406 ήταν το μεγαλύτερο πλίνθινο κάστρο στο κόσμο.<ref name="emery"/> Σήμερα θεωρείται το μεγαλύτερο σε εμβαδόν κάστρο του κόσμου.<ref name="touropia"/> Η [[UNESCO]] το ανακήρυξε [[μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς]] το 1997 με τον τίτλο «Κάστρο του Τευτονικού Τάγματος στο Μάλμπορκ». Είναι ένα από τα δύο μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς στη περιοχή τα οποία σχετίζονται με τους Τεύτονες Ιππότες, με το άλλο να είναι η μεσαιωνική[[Μεσαιωνική πόληΠόλη του Τόρουν|Μεσαιωνική Πόλη]] του [[Τόρουν]], η οποία δημιουργήθηκε το 1231 ως το κάστρο[[Κάστρο του Τόρουν]].
To '''κάστρο του Μάλμπορκ''' ([[πολωνικά]]: ''zamek w Malborku'', [[γερμανικά]]: ''Ordensburg Marienburg'') είναι κάστρο που κατασκευάστηκε στη [[Πρωσία]], σήμερα [[Πολωνία]], από τους [[Τεύτονες Ιππότες]]. Οι Τεύτονες του έδωσαν το όνομα Μάριενμπουργκ (κάστρο της Παναγίας), γύρω από το οποίο αναπτύχθηκε μια πόλη, γνωστή ως Μάριενμπουργκ, το σημερινό [[Μάλμπορκ]].
 
Το κάστρο αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα μεσαιωνικού οχυρού και όταν ολοκληρώθηκε το 1406 ήταν το μεγαλύτερο πλίνθινο κάστρο στο κόσμο.<ref name="emery"/> Σήμερα θεωρείται το μεγαλύτερο σε εμβαδόν κάστρο του κόσμου.<ref name="touropia"/> Η [[UNESCO]] το ανακήρυξε [[μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς]] το 1997 με τον τίτλο «Κάστρο του Τευτονικού Τάγματος στο Μάλμπορκ». Είναι ένα από τα δύο μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς στη περιοχή τα οποία σχετίζονται με τους Τεύτονες Ιππότες, με το άλλο να είναι η μεσαιωνική πόλη του [[Τόρουν]], η οποία δημιουργήθηκε το 1231 ως το κάστρο του Τόρουν.
 
== Ιστορία ==
Το κάστρο κατασκευάστηκε από το [[Τευτονικό Τάγμα]] μετά την κατάκτηση της [[Παλαιά Πρωσία|Παλαιάς Πρωσίας]]. Στόχος του ήταν να ισχυροποιήσουν τον έλεγχό τους στην περιοχή μετά την καταστολή της πρωσικής εξέγερσης των φυλών της Βαλτικής το 1274. Δε σώζεται κάποιο έγγραφο της εποχής σχετικά με την κατασκευή του κάστρου, και έτσι οι φάσεις κατασκευής του κάστρου έχουν εξεταστεί μέσα από τη μελέτη της αρχιτεκτονικής και των διοικητικών αρχείων του Τάγματος και άλλων ιστοριών. Η κατασκευή διήρκησε μέχρι το 1300, υπό την επίβλεψη του διοικητή Χάινριχ φον Βίλνοβε.<ref name="Emery143"/> Το κάστρο βρίσκεται στη νοτιοανατολική όχθη του ποταμού Νόγκατ, στο δέλτα του [[Βιστούλας|Βιστούλα]]. Ονομάστηκε Μάριενμπουργκ από την [[Παναγία]], πολιούχο του Τάγματος.
 
To Μάριενμπουργκ έγινε σημαντικότερο μετά την κατάκτηση του [[Γκντανσκ]] (ΝτάντσιγκΝτάντσιχ) και της [[Πομερανία]]ς το 1308, όταν το διοικητικό κέντρο του τάγματος μεταφέρθηκε από το Έλμπινγκ (σήμερα [[ΈλμπλαγκΈλμπλονγκ]]) στο Μάριενμπουργκ. Ο Μέγας Μαγίστρος του Τάγματος, Ζίγκφριντ φον Φόιχτβάγκεν, οποίος έφτασε στο Μάριενμπουργκ από τη [[Βενετία]], ανέλαβε την επόμενη φάση κατασκευής του φρουρίου.<ref name="Emery143"/>
[[Αρχείο:Castillo de Malbork, Polonia, 2013-05-19, DD 13.jpg|thumb|left|250px|Εσωτερική αυλή του κάστρου, με σιδερένιους στρατιώτες.]]
Το κάστρο επεκτάθηκε πολλές φορές για να στεγάσει τους αυξανόμενους αριθμούς των Ιπποτών. Σύντομα έγινε το μεγαλύτερο οχυρωμένο γοτθικό κτίριο στην [[Ευρώπη]], με έκταση 21 [[εκτάρια]], τέσσερις φορές μεγαλύτερο από το [[κάστροΚάστρο του ΓουίντσορΟυίντσορ]]. Η έκταση που έχει χαρακτηριστεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς 18,038 εκτάρια.<ref name="unesco1"/> Το κάστρο διαθέτει πολυάριθμες υποδιαιρέσεις και επίπεδα αμυντικών τειχών. Αποτελείται από τρία ξεχωριστά κάστρα, το Άνω, Μέσο και Κάτω κάστρο, τα οποία χωρίζονται από ξηρές τάφρους και πύργους. Το κάστρο κάποτε στέγαζε περίπου 3.000 «αδελφούς». Η θέση του κάστρο στον ποταμό Νόγκατ επέτρεπε την εύκολη πρόσβαση των εμπορικών πλοίων που έρχονταν από τον Βιστούλα και τη [[Βαλτική θάλασσαΘάλασσα]], ενώ παράλληλα συνέλεγαν κόμιστρα από τα διερχόμενα πλοία, όπως έπρατταν και τα άλλα κάστρα κατά μήκος του ποταμού, και έλεγχαν το εμπόριο [[κεχριμπάρι|κεχριμπαριού]]. Η πόλη έγινε μέλος της [[Χανσεατική Ένωση|Χανσεατικής Ένωσης]].
 
Το 1410, μετά τη νίκη τους στη [[μάχηΜάχη του Γκρούνβαλντ]], ο στρατός του [[ΒλαντισλάβΒλαδίσλαος Β΄ Γιαγκέλο|Βλαδίσλαου Β΄ Γιαγκέλο]] και του [[Βιτάουτας]] πολιόρκησε ανεπιτυχώς το κάστρο. Παρά τη συντριπτική ήττα των Τευτόνων στη μάχη του Γκρούνβαλντ, η αργή μετακίνηση του στρατού έδωσε χρόνο στον Χάινριχ φον Πλάουεν να προετοιμαστεί για την πολιορκία και έτσι ο αντίπαλος στρατός, ο οποίος δεν ήταν προετοιμασμένος για μακροχρόνια πολιορκία αναγκάστηκε να λύσει τη πολιορκία μετά από μερικούς μήνες.
 
Το 1456, κατά τη διάρκεια του δεκατριαετή[[Δεκατριετής πολέμουΠόλεμος (1454-1466)|Δεκατριαετούς Πολέμου]], το Τάγμα, το οποίο αντιμετώπιζε την αντίθεση των πόλεών του να πληρώσουν αυξημένους φόρους ώστε να καλυφθούν οι πολεμικές αποζημιώσεις με τον πόλεμο ενάντια στη Πολωνία, είχε βρεθεί σε οικονομικό τέλμα. Έτσι, ο Πολωνός στρατηγός Στρίμπορ ντε Πόνιεκ οργάνωσε μια νέα εκστρατεία ενάντια στους Τεύτονες. Μαθαίνοντας ότι οι μισθοφόροι του Τάγματος δεν είχαν πληρωθεί, ο Στρίμπορ τους έπεισε να φύγουν και μετά τους προσέλαβε με χρήματα που μάζεψε το Ντάντσιγκ.<ref name="Eckstein"/> Μετά την αποχώρηση των μισθοφόρων, ο βασιλιάςΒασιλιάς [[ΚαζίμηροςΚαζίμιρ Δ΄ Γιαγκέλοτης Πολωνίας]] εισήλθε στο θριαμβευτικά στο κάστρο το 1457. Ο δήμαρχος της πόλης γύρω από το κάστρο, Βαρθολομαίος Μπλουμ, αντιστάθηκε στις πολωνικές δυνάμεις για τρία ακόμη χρόνια, μέχρι που οι [[Πολωνοί]] των συνέλαβαν και τον κρέμασαν το 1460.<ref name="Preußen in Ostmitteleuropa: Geschehensgeschichte und Verstehensgeschichte"/> Ένα μνημείο για τον Μπλουμ ανεγέρθηκε το 1864.<ref>{{cite book|url={{Google books |plainurl=yes |id=D-EVAAAAYAAJ |page=380 }} |title=Altpreussische Monatsschrift |publisher= |date= |accessdate=2013-03-12}}</ref>
 
Το 1466, το κάστρο και η πόλη γύρω του έγιναν τμήμα της βασιλικής Πρωσίας, επαρχία της Πολωνίας. Ήταν μία από τις πολλές βασιλικές κατοικίες, μέχρι το [[διαμελισμόςΔιαμελισμοί της Πολωνίας|διαμελισμό της Πολωνίας]] το 1772. Κατά τη διάρκεια αυτής της περίοδο, το Άνω κάστρο ήταν η αποθήκη του κάστρου και η μεγάλη τραπεζαρία ως αίθουσα χορού και άλλων βασιλικών διοργανώσεων. Κατά τη διάρκεια του [[Τριακονταετής Πόλεμος|τριακονταετήΤριακονταετούς πολέμουΠολέμου]], οι Σουηδικές[[Σουηδική Αυτοκρατορία|σουηδικές]] δυνάμεις κατέλαβαν το κάστρο το 1626 και το 1629.
[[Αρχείο:Marienburg (1890-1900).jpg|thumb|250px|Το κάστρο στα τέλη του 19ου αιώνα]]
Μετά τον πρώτο[[Πρώτος διαμελισμός της Πολωνίας|πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας]] το 1772 από τη Ρωσία και την Πρωσία, οη πόλη έγινε τμήμα του [[βασίλειο της Πρωσίας|βασιλείουΒασιλείου της Πρωσίας]], στην επαρχία της Δυτικής Πρωσίας. Εκείνη τη περίοδο, το ελαφρώς παραμελημένο κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως ορφανοτροφείο και στρατώνας του πρωσικούΠρωσικού στρατούΣτρατού. Το 1794, ο Ντάβιντ Γκίλι, Πρώσος [[αρχιτέκτονας]], πραγματοποίησε στατική μελέτη στο κάστρο, για να αποφασίσει για τη μελλοντική του χρήση ή αν έπρεπε να κατεδαφιστεί. Ο γιος του, Φρίντριχ Γκίλι, δημιούργησε πολλά χαρακτικά του κάστρου, τα οποία παρουσίασε σε έκθεση στο [[Βερολίνο]]. Μέσω αυτών των χαρακτικών, το Πρωσικό κοινό «ανακάλυψε» το κάστρο και την ιστορία των Τευτόνων Ιπποτών.<ref name="boockman"/>
 
Κατά τη διάρκεια των [[Ναπολεόντειοι Πόλεμοι|Ναπολεόντειων πολέμωνΠολέμων]], ο στρατός χρησιμοποίησε το κάστρο ως νοσοκομείο και οπλαποθήκη. Μετά τον πόλεμος της έκτης συμμαχίας, το κάστρο έγινε σύμβολο της πρωσικής ιστορίας και εθνικής συνείδησης. Η ανακαίνιση του κάστρο άρχισε το 1816.<ref name="steinbrecht"/> Η ακαδημία πολεμικού ναυτικού στο [[Φλένσμπουργκ]] κτίστηκε με πρότυπο το κάστρο.<ref>''Flensburger Tageblatt'' [http://www.shz.de/nachrichten/themen/100-jahre-marineschule/das-rote-schloss-des-deutschen-kaisers-id531261.html 100 Jahre Marineschule : Das rote Schloss des deutschen Kaisers]</ref> Η ανακαίνιση συνεχίστηκε σε διάφορα στάδια, μέχρι την έναρξη του [[Β΄ΠΠ|Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου]].<ref name="boockman2"/> Με την άνοδο του [[Χίτλερ|Αδόλφου Χίτλερ]] στην εξουσία στις αρχές της δεκαετίας του 1930, οι Ναζί χρησιμοποίησαν το κάστρο ως προορισμό ετήσιου προσκυνήματος για τη [[Νεολαία Χίτλερ]] και την Ένωση Γερμανίδων Κοριτσιών. Το κάστρο ήταν πρότυπο για τα κάστρα του τρίτου Ράιχ.<ref name="shirer"/>
 
Στον Β΄ Παγκόσμιο, πάνω από το μισό κάστρο καταστράφηκε κατά τη διάρκεια των μαχών στην περιοχή. Μετά τον πόλεμο, το κάστρο έγινε τμήμα της Πολωνίας.
}}
 
;== Βιβλιογραφία ==
{{refbegin}}
*{{citation |last=Boockmann |first=Hartmut |contribution=Deutsche Geschichte im Osten Europas |title=Ostpreußen und Westpreußen |location=Berlin |year=1992 |language=German γερμανικά|isbn=3-88680-212-4}}
*{{citation |last=Emery |first=Anthony |title=Malbork Castle&nbsp;– Poland |year=2007 |journal=The Castle Studies Group Journal |volume=21 |pages=138–156 |format=PDF |url=http://www.castlestudiesgroup.org.uk/Malbork%20-%20Anthony%20Emery.pdf}}
*{{citation |last=Shirer |first=William |title=The Rise and Fall of the Third Reich |publisher=Simon & Schuster |year=1960 |asin=B000EA3XL4}}
 
== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
{{Commons category}}
{{commonscat}}
* [http://www.zamek.malbork.pl/index.php?lang=en Μουσείο του κάστρου του Μάλμπορκ]
* [https://web.archive.org/web/20160423052931/http://www.panodesign.co.uk/Malbork2008/ Εικονική περιήγηση στο κάστρο]
 
 
{{authority control}}
 
{{DEFAULTSORT:Μαλμπορκ Καστρο}}
[[κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Πολωνία]]
[[Κατηγορία:Κάστρα στην Πολωνία]]
[[κατηγορίαΚατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Πολωνία]]
[[κατηγορία:Κάστρα του Τευτονικού Τάγματος|Μαλμπορκ]]
[[Κατηγορία:Κατοικίες Πολωνών μοναρχών]]
[[κατηγορίαΚατηγορία:Κάστρα του Τευτονικού Τάγματος|Μαλμπορκ]]