Σκυταλοδρομία 4×100 μέτρων: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Ετικέτες: Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό Προχωρημένη επεξεργασία από κινητό
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Ετικέτες: Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό Προχωρημένη επεξεργασία από κινητό
Η αλλαγή της σκυτάλης σε αυτό το αγώνισμα είναι συνήθως «τυφλή»: Ο παραλαμβάνων δρομέας τεντώνει τον έναν βραχίονά του προς τα πίσω όταν εισέρχεται στη ζώνη αλλαγής, ή όταν του φωνάξει ο παραδίδων δρομέας. Ο παραλαμβάνων δεν κοιτάζει προς τα πίσω και ο παραδίδων έχει την ευθύνη να βάλει τη σκυτάλη στο τεντωμένο χέρι του παραλαμβάνοντα και να μην την αφήσει μέχρι που ο παραλαμβάνων να την πιάσει γερά, χωρίς όμως να υπερβούν το όριο της ζώνης αλλαγής.<ref>{{cite web |last1=Price |first1=Satchel |title= How do track relay handoffs work? |url= https://www.sbnation.com/2016/8/19/12552154/track-relay-handoffs-womens-mens-4x100-rules-dq-explanation|website=SB Nation|access-date=23 March 2018}}</ref><ref>{{cite web |title= Keys to secure a smooth baton handoff |url= http://www.humankinetics.com/excerpts/excerpts/keys-to-secure-a-smooth-baton-handoff |website=Human Kinetics |access-date=23 March 2018}}</ref> Οι πρώτοι και οι τρίτοι δρομείς της κάθε ομάδας συνήθως τρέχουν στο εσωτερικό μέρος της διαδρομής (κουλουάρ) που αντιστοιχεί στην ομάδα τους με τη σκυτάλη στο δεξί τους χέρι, ενώ οι δέυτεροι και οι τέταρτοι δρομείς της κάθε ομάδας παραλαμβάνουν τη σκυτάλη με το αριστερό τους χέρι. Οι καλές αλλαγές μπορούν να αποζημιώσουν ως ένα βαθμό την έλλειψη ταχύτητας των δρομέων, ενώ η ακύρωση μιας ομάδας επειδή της έπεσε η σκυτάλη, ή επειδή η αλλαγή έγινε εκτός ζώνης αλλαγής, είναι συχνό φαινόμενο, ακόμα και στο υψηλότερο επίπεδο.<ref>{{cite web |last1=Ellis |first1=Aaron |title= Why Do Baton Drops Happen So Often in Professional Relay Races? |url= https://www.huffingtonpost.com/quora/why-do-baton-drops-happen_b_1708441.html |website= Huffington post |access-date=23 March 2018}}</ref> Οι χρόνοι τερματισμού μιας ομάδας στη σκυταλοδρομία 4×100 μέτρων είναι συνήθως 2 έως 3 δευτερόλεπτα μικρότεροι από το άθροισμα των καλύτερων χρόνων των μελών της.
 
Ιστορικά, οι [[ΗΠΑ]] κυριάρχησαν στο αγώνισμα σε όλο τον 20ό αιώνα, τόσο στους άνδρες, όσο και στις γυναίκες, έχοντας κερδίσει τα περισσότερα χρυσά μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες και τα περισσότερα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Στίβου. Ο [[Καρλ Λιούις]] έτρεχε ως ο τέταρτος δρομέας στις ομάδες των ΗΠΑ που κατέρριψαν 6 φορές το παγκόσμιο ρεκόρ στη σκυταλοδρομία 4×100 μ., από το 1983 μέχρι το 1992, μεταξύ των οποίων και η πρώτη ομάδα που έσπασεκατέβηκε το φράγμα των 38 δευτερολέπτων.
 
Ωστόσο το σημερινό παγκόσμιο ρεκόρ του αγωνίσματος στους άνδρες κατέχεται από την [[Τζαμάικα]], με χρόνο 36,84 δευτερόλεπτα (sec), που σημειώθηκε στον τελικό των [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2012|Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου το 2012]]. Μέχρι σήμερα η Τζαμαϊκανή εθνική ομάδα είναι η μοναδική που έχει σπάσει το φράγμα των 37 δευτερολέπτων, και όλα αυτά χάρη κυρίως στην παρουσία ενός μόνο δρομέα, του [[Γιουσέιν Μπολτ]].
 
Το παγκόσμιο ρεκόρ γυναικών στο αγώνισμα είναι 40,82 secδευτερόλεπτα και ανήκει στις ΗΠΑ, επίσης από τους [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2012|Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012]].
 
Σύμφωνα με τους κανονισμούς της [[IAAF]], τα παγκόσμια ρεκόρ στις σκυταλοδρομίες αναγνωρίζονται μόνο όταν όλα τα μέλη της ομάδας έχουν την ίδια υπηκοότητα.