Άνοιγμα κυρίου μενού

Η εκστρατεία του Ηρακλείου του 622, γνωστή και ως Μάχη της Ισσού, ήταν μέρος των Βυζαντινοπερσικών πολέμων.

Εκστρατεία του Ηρακλείου, 622
μέρος των Βυζαντινοπερσικών πολέμων του 602–628
Χρονολογία622
Τόπος
ΈκβασηΒυζαντινή νίκη
Δυνάμεις
Άγνωστο
Άγνωστο

Το 622, ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ηράκλειος, εξαπέλυσε επίθεση εναντίον των Περσών που είχαν κατακτήσει τις περισσότερες ανατολικές επαρχίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Έφυγε από την Κωνσταντινούπολη την Κυριακή του Πάσχα, 4 Απριλίου 622[1]. Ο μικρός γιος του, ο Ηράκλειος Κωνσταντίνος, έμεινε πίσω ως αντιβασιλέας με βοηθούς τον Πατριάρχη Σεργίο και τον Πρωθυπουργό Βώνο. Για να απειλήσει τις περσικές δυνάμεις στο Λεβάντε και τη Συρία, η πρώτη του κίνηση ήταν να αποπλεύσει από την Κωνσταντινούπολη στις Πύλες και τη Βιθυνία[2]. Το φθινόπωρο ο Ηράκλειος απειλούσε τα περσικά στρατεύματα στην κοιλάδα του Ευφράτη, μεταβαίνοντας στη βόρεια Καππαδοκία. Αυτό ανάγκασε τις περσικές δυνάμεις στην να υποχωρήσουν από τις πρώτες γραμμές της Βιθυνίας και της Γαλατίας στην ανατολική Ανατολία για να εμποδίσουν την πρόσβασή του στην Περσία[3].

Αυτό που ακολουθεί δεν είναι απολύτως σαφές, αλλά ο Ηράκλειος κέρδισε σίγουρα μια καταπληκτική νίκη επί του Σαρβαραζά κάπου στην Καππαδοκία. Ο βασικός παράγοντας ήταν η ανακάλυψη από τον Ηράκλειο των κρυμμένων περσικών δυνάμεων. Οι Πέρσες άφησαν την κάλυψή τους για να κυνηγήσουν τους Βυζαντινούς, οπότε τα βυζαντινά στρατεύματα επιτέθηκαν, αναγκάζοντάς τους να φύγουν. Έτσι, έσωσε την Ανατολία από τους Πέρσες. Ωστόσο, ο Ηράκλειος έπρεπε να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη για να αντιμετωπίσει την απειλή από του Αβάρους[4].

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Kaegi 2003, σελ. 112
  2. James Howard-Johnston, Heraclius’ Persian Campaigns and the Revival of the East Roman Empire 622–630, in: War in History 6 (1999), pp. 1–44, especially p. 3f., note 11.
  3. Kaegi 2003, σελ. 115
  4. Kaegi 2003, σελ. 116

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία