Ως ελευθεριάζων ή ακόλαστος χαρακτηρίζεται το άτομο που αδιαφορεί για ηθικούς φραγμούς, που φαίνονται ανούσιοι ή αθέμιτοι, και ιδιαίτερα εκείνος που αγνοεί ή ακόμα περιφρονεί τα χρηστά ήθη και τις νόρμες συμπεριφοράς που καθορίζονται από την μεγαλύτερη κοινότητα.[1][2] Οι ελευθεριάζοντες δίνουν έμφαση στις φυσικές απολαύσεις, δηλαδή εκείνες που μπορούν να γίνουν αντιληπτές με τις αισθήσεις. Ως φιλοσοφία, η ακολασία κέρδισε πρωτοεμφανιζόμενους υποστηρικτές τον 17ο, 18ο και 19ο αιώνα, ειδικότερα στη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία. Αξιοσημείωτοι μεταξύ αυτών είναι ο Τζον Γουίλμοτ και ο Μαρκήσιος ντε Σαντ.


ΠαραπομπέςΕπεξεργασία