Άνοιγμα κυρίου μενού

Ελληνικά Λουτρά (Αρχαία Ολυμπία)

προστατευόμενος αρχαιολογικός χώρος
(Ανακατεύθυνση από Ελληνικά λουτρά της Αρχαίας Ολυμπίας)

Συντεταγμένες: 37°38′17.423″N 21°37′41.304″E / 37.63817306°N 21.62814000°E / 37.63817306; 21.62814000 Τα Ελληνικά Λουτρά είναι λουτρά εντός του αρχαιολογικού χώρου της αρχαίας Ολυμπίας.

Πίνακας περιεχομένων

Περιγραφή και ιστορικά στοιχείαΕπεξεργασία

 
Τα Ελληνικά Λουτρά είναι στη θέση 26, δίπλα στον Κλαδέο ποταμό

Είναι τα αρχαιότερα λουτρά του χώρου και βρίσκονται δυτικά, έξω από τον ιερό περίβολο της Άλτεως, κοντά στον ποταμό Κλαδέο. Κατασκευάστηκαν κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. και συνέχισαν να διαμορφώνονται καθ' όλη τη διάρκεια που χρησιμοποιούνταν. Τον 2ο αιώνα μ.Χ. χρησιμοποιήθηκαν ως θεμέλια για να χτιστούν πάνω τους οι Θέρμες του Κλαδέου.[1]

Ο χαρακτηρισμός τους ως «ελληνικά» τα διακρίνει από τα υπόλοιπα λουτρά της περιοχής, που χτίστηκαν κατά τη ρωμαϊκή εποχή.[1] Το απλό κτίσμα με το πηγάδι, που χρησιμοποιήθηκε στην αρχή, μετατράπηκε σταδιακά σε ένα πολυτελή χώρο με πιο σύνθετη αρχιτεκτονική και πλούσια διακόσμηση και ψηφιδωτά. Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, τελειοποιήθηκε και το σύστημα υδροδότησης και αποχέτευσης ενώ κατασκευάστηκε και πισίνα. Τα λουτρά ήταν ψυχρά και θερμά, πράγμα συνηθισμένο στους προπονητικούς και αγωνιστικούς χώρους. Στις μέρες μας, το εσωτερικό των κτηρίων δεν είναι επισκέψιμο στο κοινό.[1]

Τα Ελληνικά Λουτρά χτίστηκαν για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των αθλητών, καθώς τα χρησιμοποιούσαν για να πλυθούν μετά τις προπονήσεις ή τους αγώνες. Κατά την αρχαιότητα, οι αθλητές, για να πετύχουν την καλύτερη δυνατή απόδοση, συνήθιζαν κατά την προετοιμασία τους, να αλείφουν το σώμα τους με έλαια και στη συνέχεια να ρίχνουν επάνω τους σκόνη. Ήταν μια διαδικασία χρονοβόρα, αλλά απαραίτητη, και γινόταν με έναν τελετουργικό τρόπο. Την ίδια βαρύτητα έδιναν οι αθλητές και για τον καθαρισμό του σώματος στο τέλος των προπονήσεων και των αγώνων. Σε πρώτη φάση, χρησιμοποιούσαν τη μεταλλική στλεγγίδα (στλεγγίς), για να ξύσουν με αυτή και να απομακρύνουν τα έλαια, τη σκόνη και τον ιδρώτα. Ακολουθούσαν μαλάξεις για να καταπραΰνουν το νευρικό σύστημα. Στο τελικό στάδιο, γινόταν ο καθαρισμός του σώματος και της ψυχής με νερό.[2]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Νικόλαος Καλτσάς, Ολυμπία, Υπουργείο Πολιτισμού Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, Αθήνα, 2005

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία