Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Εμανουέλ Ριβά (γαλλικά: Emmanuelle Riva, 24 Φεβρουαρίου 1927 - 27 Ιανουαρίου 2017) ήταν Γαλλίδα ηθοποιός. Έγινε γνωστή κυρίως από τους ρόλους της στις ταινίες Χιροσίμα, Αγάπη μου (Hiroshima mon amour, 1959), Ο Εφημέριος (Léon Morin, Prêtre, 1961), Τρία Χρώματα: Η Μπλε Ταινία (Trois Couleurs: Bleu, 1993) και Venus Beaute: Ινστιτούτο Ομορφιάς (Vénus Βeauté (institut), 1999). Το 2012 πρωταγωνίστησε στη δραματική ταινία Αγάπη (Amour). Για την ερμηνεία της έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.[7] Στην ηλικία των 85 ετών έγινε η γηραιότερη ηθοποιός που λαμβάνει υποψηφιότητα για το συγκεκριμένο βραβείο.[8]

Εμανουέλ Ριβά
Emmanuelle Riva Césars 2013.jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Emmanuelle Riva (Γαλλικά)
Προφορά
Γέννηση24  Φεβρουαρίου 1927[1][2][3][4]
Cheniménil
Θάνατος27  Ιανουαρίου 2017[2][3][4][5]
Παρίσι
Αιτία θανάτουκαρκίνος
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςCimetière de Charonne[6]
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Ιδιότηταηθοποιός, φωτογράφος, ποιητής, ηθοποιός θεάτρου, ηθοποιός ταινιών και συγγραφέας
ΒραβεύσειςΤαξιάρχης των Τεχνών και των Γραμμάτων (1994), Volpi Cup for Best Actress (1962), Prix Marguerite Duras (2012), Film Fest Gent (2012), European Film Award for Best Actress (2012), Los Angeles Film Critics Association Award for Best Actress (2012), Boston Society of Film Critics Award for Best Actress (2012), New York Film Critics Online (2012), National Society of Film Critics (2013), Βραβείο Λουμιέρ για την καλύτερη ηθοποιό (2013), London Film Critics Circle Award for Actress of the Year (2013) και βραβείο BAFTA καλύτερου Α΄ γυναικείου ρόλου (2013)
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ζωή και καριέραΕπεξεργασία

Η Ριβά γεννήθηκε στην πόλη Σενιμενίλ, στα Βοζ της Γαλλίας. Ξεκίνησε την καριέρα της στο Παρίσι αφού πρώτα εργάστηκε ως μοδίστρα. Ένας από τους πιο γνωστούς της ρόλους είναι αυτός στην ταινία Χιροσίμα, Αγάπη μου (Hiroshima mon amour, 1959), για τον οποίο έλαβε υποψηφιότητα για το βραβείο BAFTA A' Γυναικείου Ρόλου. Έχει εμφανιστεί επίσης στις ταινίες Ο Εφημέριος (Léon Morin, Prêtre, 1961), Τα Μάτια του Μίσους (Thérèse Desqueyroux, 1962) για την οποία βραβεύτηκε με το Κύπελλο Βόλπι Καλύτερης Ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, Thomas l'imposteur (1964), Τρία Χρώματα: Η Μπλε Ταινία (Trois Couleurs: Bleu, 1993) και Venus Beaute: Ινστιτούτο Ομορφιάς (Vénus Βeauté (institut), 1999). Το 2012 πρωταγωνίστησε στο αισθηματικό δράμα Αγάπη (Amour) σε σκηνοθεσία Μίχαελ Χάνεκε. Για την ερμηνεία της έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.[7] Το κατόρθωμα αυτό έκανε τη Ριβά τη γηραιότερη ηθοποιό που λαμβάνει υποψηφιότητα για το συγκεκριμένο βραβείο.[8] Επίσης κέρδισε το BAFTA και το Σεζάρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ίδια ταινία.[9]

Η Ριβά ήταν επίσης ποιήτρια.

Απεβίωσε στις 27 Ιανουαρίου του 2017 σε ηλικία 89 ετών.[10]

ΦιλμογραφίαΕπεξεργασία

  • 1958: Μεγάλες Οικογένειες (Les Grandes Familles)
  • 1959: Χιροσίμα, Αγάπη μου (Hiroshima mon amour)
  • 1960: Le Huitième Jour
  • 1960: Μια Φωνή από το Παρελθόν (Recours en grâce)
  • 1960: Κοκκότες Πολυτελείας ([Adua et ses compagnes)
  • 1961: Σκλάβοι Χωρίς Αλυσίδες (Κapò)
  • 1961: Ο Εφημέριος (Léon Morin, Prêtre)
  • 1962: Νύχτα και Πειρασμός (Climats)
  • 1962: Τα Μάτια του Μίσους (Thérèse Desqueyroux)
  • 1963: Caterina
  • 1963: Οι Ώρες του Έρωτα (Les Heures de l'amour)
  • 1964: Το Μεγάλο Κόλπο (Le Gros coup)
  • 1964: Le Coup de grâce
  • 1965: Thomas l'imposteur
  • 1966: L'Or et le plomb
  • 1967: Οι Κίνδυνοι του Επαγγέλματος (Les risques du Μétier)
  • 1967: Fruits amers
  • 1970: La Modification
  • 1971: L'Homme de désir
  • 1972: Les Portes de feu
  • 1973: J'irai comme un cheval fou
  • 1974: Ariane
  • 1975: Au long de rivière Fango
  • 1976: Le Diable au cœur
  • 1981: Les Jeux de la comtesse Dolingen de Gratz
  • 1982: Y a-t-il un Français dans la salle?
  • 1982: Τα Μάτια, το Στόμα (Les Yeux, la bouche)
  • 1983: Liberté, la nuit
  • 1983: Un homme à ma taille
  • 1987: Funny Boy
  • 1988: Les Tribulations de Balthasar Kober
  • 1989: La Passion de Bernadette
  • 1991: Pour Sacha
  • 1992: Loin du Brésil
  • 1993: Τρία Χρώματα: Η Μπλε Ταινία (Trois Couleurs: Bleu)
  • 1993: L'Ombre du doute
  • 1997: XXL
  • 1999: Venus Beaute: Ινστιτούτο Ομορφιάς (Vénus Βeauté (institut))
  • 2001: C'est la vie
  • 2003: Vert paradis
  • 2004: Éros thérapie
  • 2006: Οικογενειακό Άβατο (Mon fils à moi)
  • 2008: Το Ακλόνητο Άλλοθι (Le Grand Alibi)
  • 2008: Un Homme et Son Chien
  • 2009: Je ne dis pas non
  • 2011: Le Skylab
  • 2012: Αγάπη (Amour)

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 28  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 (Αγγλικά) Find A Grave. 175779301. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Emmanuelle-Riva. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 filmportal.de. 26feb99df94842e0944835b085d7f581. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. «L’actrice Emmanuelle Riva est morte».
  6. 6,0 6,1 Europe 1. 4  Φεβρουαρίου 2017. www.europe1.fr/societe/lactrice-emmanuelle-riva-enterree-dans-la-discretion-a-paris-2969339.
  7. 7,0 7,1 «85th Academy Awards Nominations». oscar.go.com. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2013. 
  8. 8,0 8,1 Seth Abramovitch (10 Ιανουαρίου 2013). «Oscars 2013: Records Broken for Oldest, Youngest Nominees». The Hollywood Reporter. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2013. 
  9. «British Academy Film Awards Nominations in 2013». bafta.org. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2013. 
  10. Newsroom. «Πέθανε η ηθοποιός Εμανουέλ Ρίβα». CNN.gr. http://www.cnn.gr/style/psyxagogia/story/64917/pethane-i-ithopoios-emanoyel-riva. Ανακτήθηκε στις 2017-01-28. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Emmanuelle Riva της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).