Επαρχότητα του πραιτωρίου

Διοικητική διαίρεση της της ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
(Ανακατεύθυνση από Επαρχότητα του πραιτορίου)

Η Επαρχότητα του πραιτωρίου ή Υπαρχία (στα λατινικά, praefectura praetorio ) ήταν μια εκτεταμένη διοικητική διαίρεση της ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ανώτερη σε βαθμό από την Διοίκηση (dioecesis) και την επαρχία (provincia).

Οι τέσσερις υπαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 395 μ.Χ

Σύμφωνα με αυτήν την διοικητική διαίρεση η αυτοκρατορία διαιρούνταν σε τέσσερις επαρχότητες των πραιτορίων ή υπαρχίες[1]:

Οι υπαρχίες ως θεσμός ξεκίνησαν την εποχή του Μέγα Κωνσταντίνου (306-337), φτάνοντας στην τελική τους μορφή το τελευταίο τρίτο του 4ου αιώνα και επιβιώσανε μέχρι τον 7ο αιώνα, όταν οι μεταρρυθμίσεις του Ηρακλείου μείωσαν τη δύναμη τους. Αργότερα, η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία υιοθέτησε νέο διοικητικό σύστημα αυτό των Θεμάτων, ωστόσο στοιχεία αυτού του διοικητικού θεσμού τεκμηριώνονται ότι έχουν επιβιώσει στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία μέχρι το πρώτο μισό του 9ου αιώνα.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Επαρχότητα του πραιτορίου ή υπαρχία., Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, ehw.gr