Ερνέστος Λουδοβίκος της Έσσης

Ο Ερνέστος Λουδοβίκος (γερμ. Ernst Ludwig, 25 Νοεμβρίου 1868 - 9 Οκτωβρίου 1937) από τον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ ήταν ο τελευταίος μέγας δούκας της Έσσης & παρά τω Ρήνω (1892-1918)[11].

Ερνέστος Λουδοβίκος της Έσσης
Ernst Ludwig von Hessen 1905 Foto Jacob Hilsdorf.jpeg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση25  Νοεμβρίου 1868[1][2][3]
Ντάρμστατ[4]
Θάνατος9  Οκτωβρίου 1937[1][2][3]
Schloß Wolfsgarten
Τόπος ταφήςΝτάρμστατ
Χώρα πολιτογράφησηςΓερμανικό Ράιχ
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓερμανικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓερμανικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυγγραφέας[5]
σκιτσογράφος[5]
ποιητής[6]
αριστοκράτης
συνθέτης[7]
Οικογένεια
ΣύζυγοςΒικτώρια Μελίτα του Σάξεν-Κόμπουργκ και Γκότα (1894–1901)[8]
Ελεονόρα του Ζολμς-Χόχενσολμς-Λιχ (1905–1937)[8]
ΤέκναΕλισάβετ της Έσσης και του Ρήνου
stillborn son von Hessen-Darmstadt
Γεώργιος Δονάτος της Έσσης[9]
Λουδοβίκος τιτουλάριος μέγας δούκας της Έσσης και παρά τω Ρήνω[9]
ΓονείςΛουδοβίκος Δ´, Μέγας Δούκας της Έσσης και Πριγκίπισσα Αλίκη του Ηνωμένου Βασιλείου
ΑδέλφιαΦρειδερίκος Γουλιέλμος της Έσσης και του Ρήνου
Ειρήνη της Έσσης και του Ρήνου
Πριγκίπισσα Βικτώρια της Έσσης και του Ρήνου
Ελισάβετ Φεοντόροβνα
Μαρία της Έσσης και του Ρήνου
Αλεξάνδρα Φιόντροβνα
ΟικογένειαHouse of Hesse-Darmstadt
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςστρατηγός
Πόλεμοι/μάχεςΑ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Μεγαλόσταυρος Ιππότης του Τάγματος του Λουτρού
τάγμα του Αγίου Ανδρέα
Βασιλική Βικτοριανή Αλυσίδα (1902)
Τάγμα του Αγίου Στεφάνου της Ουγγαρίας[10]
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ο Ερνέστος Λουδοβίκος Κάρολος Αλβέρτος Γουλιέλμος ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Λουδοβίκου Δ΄ της Έσσης & παρά τω Ρήνω και της Αλίκης, κόρης του Αλβέρτου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.

Οι γονείς του μεγάλωναν τα παιδιά τους με στοργή. Στα πέντε έτη του ο αδελφός του Φρειδερίκος, που υπέφερε από αιμορροφιλία, έπεσε από το παράθυρο και απεβίωσε 2 ετών. Όταν ήταν δέκα ετών όλα τα αδέλφια ασθένησαν από επιδημία διφθερίτιδας, μάλιστα η μικρότερη Μαρία απεβίωσε 4 ετών. Ο Ερνέστος Λουδοβίκος ζήτησε τη Μαρία και όταν του είπε η μητέρα του ότι απεβίωσε, στενοχωρήθηκε. Τότε η μητέρα του τον φίλησε, κόλλησε και απεβίωσε σε ηλικία 35 ετών (1878). Το 1892 διαδέχθηκε τον πατέρα του.

Οι δύο γάμοι τουΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε τη Βικτωρία Μελίτα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, εγγονή της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου και πρώτη του ξαδέρφη. Στο γάμο η αδελφή του Αλίκη συνάντησε τον Νικόλαο Αλεξάνδροβιτς, Διάδοχο της Ρωσίας, και αρραβωνιάστηκαν. Η Βικτωρία Μελίτα ήταν ευθύμη, οργάνωνε διασκεδάσεις και κρατούσε ένα χαρωπό σπίτι[12]. Δεν της άρεσε ο δημόσιος ρόλος της, αλλά προτιμούσε τους νέους ανθρώπους από τους ηλικιωμένους και τους εύθυμους από τους βαρετούς, ακόμη και αν αυτοί είχαν υψηλές θέσεις[13]. Το ζεύγος δεν ήταν ευτυχισμένο και στις φιλονικίες του η Βικτωρία Μελίτα έσπαγε τις πορσελάνες στον τοίχο[13]. Είχαν μία κόρη και γι' αυτό η Βασίλισσα Βικτωρία δεν επέτρεπε το διαζύγιο. Η Βικτωρία Μελίτα πήγε τη Νότια Γαλλία και ξόδευε τεράστια ποσά σε χαρτιά στο Μόντε Κάρλο. Ο Ερνέστος Λουδοβίκος αφιερώθηκε στην κόρη του[14]. Το 1901 απεβίωσε η Βασίλισσα Βικτωρία και το ζεύγος μπόρεσε να χωρίσει[15]. Η Βικτωρία Μελίτα είπε σε συγγενείς της ότι ο σύζυγός της ήταν ομοφυλόφιλος[16][17], αλλά αυτό δεν πιστοποιείται από αλλού[18][19]. Και οι δύο έκαναν δεύτερο γάμο.

Ο δεύτερος γάμος του με την Ελεωνόρα του Ζολμς-Χόχενσολμς-Λιχ ήταν αρμονικός και ευτυχισμένος. Επιπρόσθετα με τον γάμο, ο Ερνέστος Λουδοβίκος διατηρούσε σχέση με τον Κάρλ Άουγκουστ Λίνγκνερ, τον εφευρέτη του πρώτου στοματικού διαλύματος[20]. Όταν αυτός απεβίωσε από καρκίνο, του άφησε το Κάστρο Τάρασπ στην Ελβετία. Δεν έμεινε κανείς από την οικογένεια· πωλήθηκε το 2016.

Πολιτιστική προσφοράΕπεξεργασία

Ήταν προστάτης των Τεχνών[21] και ίδρυσε την Αποικία Καλλιτεχνών του Ντάρμστατ, ένα κτήριο στο Ματίλντενχεε, που στέγαζε μία ομάδα καλλιτεχνών του Γιούγκεντστιλ. Ο Ερνέστος Λουδοβίκος ήταν ποιητής, συγγραφέας, δοκιμιογράφος και συνθέτης έργων για πιάνο.

Ξεκίνησε το 1903 το κτίσιμο του Νέου Μαυσωλείου, που τα εγκαίνια έγιναν το 1910. Παρευρέθηκαν οι 4 αδελφές του Βικτωρία, Ελισάβετ, Ειρήνη και Αλίκη, οι σύζυγοί τους Λουδοβίκος του Μπάττενμπερκ, Σεργκέι Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας, Ερρίκος της Πρωσίας και Νικόλαος Β΄ της Ρωσίας. Τα λείψανα των γονιών τους και των δύο πρόωρα χαμένων αδελφών τους αποτέθηκαν στο Νέο Μαυσωλείο[22].

Απώλεια του μεγάλου δουκάτουΕπεξεργασία

Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε στο αρχηγείο του Γουλιέλμου Β΄. Το 1917 η επανάσταση στη Ρωσία είχε αποτέλεσμα να εκτελεστούν από τους Μπολσεβίκους η αδελφή του Αλεξάνδρα με την οικογένειά της και η άλλη αδελφή του Ελισάβετ. Το 1918, όταν ξέσπασε η επανάσταση στη Γερμανία, και ο Ερνέστος Λουδοβίκος έχασε το μεγάλο δουκάτο της Έσσης[23]. Απεβίωσε το 1937 έπειτα από μακρά ασθένεια στο Ανάκτορο Βόλφσγκαρτεν, κοντά στο Ντάρμστατ. Έλαβε μία -ισοδύναμη με κρατική- κηδεία και τάφηκε δίπλα στην κόρη του Ελισάβετ, στο κοιμητήριο που είχε φτιάξει στο πάρκο Ρόζενχεε του Ντάρμστατ, δίπλα στο Νέο Μαυσωλείο[24].

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1894 την εξαδέλφη του Βικτωρία Μελίτα, κόρη του Αλφρέδου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, και είχε τέκνα:

Διαζεύχθηκαν το 1901 και ο Ερνέστος Λουδοβίκος έκανε δεύτερο γάμο με την Ελεονόρα, κόρη του Χέρμαν του Ζολμς-Χόχενσολμς-Λιχ, και είχε τέκνα:

Αναφορές σε ΠηγέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Ernest-Louis. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p10073.htm#i100730. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2014.
  5. 5,0 5,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 2  Απριλίου 2015.
  6. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
  7. «Musik und Musiker am Mittelrhein 2»
  8. 8,0 8,1 p10073.htm#i100730. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  9. 9,0 9,1 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  10. Ανακτήθηκε στις 24  Ιανουαρίου 2022.
  11. «EX-RULER OF HESSE DEAD IN GERMANY; Grand Duke Ernst Ludwig Was Ousted in 1918 After Reign Praised for Its Wisdom.». The New York Times: σελ. 29. 10 October 1937. http://select.nytimes.com/gst/abstract.html?res=F70C12FC385A157A93C2A8178BD95F438385F9&scp=5&sq=Ernst%20Grand%20Duke%20of%20Hesse&st=cse. Ανακτήθηκε στις 8 December 2008.  Paid subscription required to read the full article.
  12. Sullivan, p. 148
  13. 13,0 13,1 Sullivan, p. 152
  14. Sullivan, pp. 217-218
  15. See Princess Victoria Melita of Saxe-Coburg and Gotha
  16. Röhl,John C. G. R "Wilhelm II: Into the Abyss of War and Exile, 1900–1941", Cambridge University Press, p534
  17. Cockfield,Jamie H."White Crow: The Life and Times of the Grand Duke Nicholas Mikhailovich", p61
  18. Terence Elsberry, Marie of Romania, St. Martin's Press, 1972, p.62
  19. Sullivan, p. 182
  20. Funke, Ulf-Norbert "Leben und Wirken von Karl August Lingner: Lingners Weg vom Handlungsgehilfen zum Grossindustriellen", Diplomica Verlag GmbH, 2014
  21. Stopes, Charlotte C. (10 May 1914). «ART AT HOME AND ABROAD; American Paintings at Reinhardt Galleries – Sale of Modern Pictures in Paris – Important Art Exhibitions Abroad.» (PDF). The New York Times: σελ. SM11. https://query.nytimes.com/mem/archive-free/pdf?res=9907E4D61E39E633A25753C1A9639C946596D6CF. Ανακτήθηκε στις 8 December 2008.  See section titled Two Important Art Exhibitions in Darmstadt (Hesse) Under the Patronage of the Grand Duke of Hesse-Darmstadt
  22. Christopher Warwick, author of the biography of Grand Duchess Elisabeth Feodorovna, entitled 'Ella Princess, Saint & Martyr' published in hardback the United Kingdom by John Wiley & Sons.
  23. «TWO MORE RULERS GIVE UP THRONE; Republics Proclaimed in Wurttemburg and Hesse—Ducal Lands Seized» (PDF). The New York Times: σελ. 1. 14 November 1918. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-11-06. https://web.archive.org/web/20121106181719/http://query.nytimes.com/mem/archive-free/pdf?_r=1&res=9F04E4DC1239E13ABC4C52DFB7678383609EDE. Ανακτήθηκε στις 8 December 2008.  Hesse mentioned toward the middle of the article
  24. Grand Duchy of Hesse[νεκρός σύνδεσμος] webside, discussing burials of the grand ducal family (Retrieved 8 December 2008).
  25. Van der Kiste, John. Princess Victoria Melita, Grand Duchess Cyril of Russia, 1876–1936, p. 64, Sutton Publishing, 1991, (ISBN 978-0-86299-815-8)