Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Ερρίκος-Βερεγγάριος (γερμ.: Heinrich-Berengar[2], 1137 - 1150) από τον Οίκο των Χοενστάουφεν ήταν με τον πατέρα του συμβασιλιάς της Γερμανίας.

Ερρίκος Βερεγγάριος των Χοενστάουφεν
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1137[1]
Θάνατος1150[1]
Ρώμη
Τόπος ταφήςΑββαείο του Λορς
ΕθνικότηταΓερμανοί
Οικογένεια
ΓονείςΚορράδος Γ΄ της Γερμανίας και Γκερτρούντε του Ζούλτζμπαχ
ΑδέλφιαΦρειδερίκος Δ΄ της Σουαβίας
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΒασιλιάς των Ρωμαίων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Κορράδου Γ΄ της Γερμανίας και της Γερτρούδης, κόρης του Βερεγγάριου Β΄ κόμη του Ζούλτσμπαχ. Ο Κορράδος Γ΄ ήταν γιος της Αγνής, κόρης του Ερρίκου Δ΄ Σαλίων της Γερμανίας. Ο Ερρίκος-Βερεγγάριος πήρε το όνομα του προπάππου του Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας και του πάππου του Βερεγγάριου Β΄ του Ζούλτσμπαχ.

Ο πατέρας του έπεισε τους πρίγκιπες να ψηφίσουν τον 10ετή Ερρίκο-Βερεγγάριο ως συμβασιλιά της Γερμανίας, στη Συνέλευση (Diet) στο Ρέγκενσμπουργκ το 1147, πριν φύγει για τη Β΄ Σταυροφορία[3][4]. Ο Ερρίκος-Βερεγγάριος χρίστηκε και στέφθηκε στο Άαχεν.[4][5]. Κατά την απουσία τού πατέρα του 1147-49) ήταν υπό τη φροντίδα τού αββά Βίμπαλντ και του πρωτονοτάριου[4] Χάινριχ φον Βήζενμπεργκ[4][6]. Υπάρχουν 9 επιστολές του Ερρίκου ως συμβασιλιά[4].

Νίκησε στη μάχη του Φλόχμπεργκ (1150) εναντίον του Γουέλφου ΣΤ΄ μαργράβου της Τοσκάνης και του γιου του Γουέλφου Ζ΄[7]. Σε επιστολή του προς τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό και τη σύζυγό του Μπέρτα (Ειρήνη) του Ζούλτσμπαχ, αδελφή της μητέρας του, τον ενημερώνει για τη νίκη και για τη στρατιωτική του νοοτροπία[8]. Απεβίωσε το ίδιο έτος και τάφηκε στη μονή του Λορχ[9][10].

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Επρόκειτο να νυμφευτεί την Σοφία των Άρπαντ, κόρη του Μπέλα Β΄ της Ουγγαρίας. Η Σοφία μετέβη στη Γερμανία για να μάθει τη γλώσσα και τις συνήθειες της Αυλής. Όμως το 1141 ο πατέρας της απεβίωσε και οι σχέσεις των δύο χωρών ψυχράνθηκαν. Ο γάμος ακυρώθηκε, αλλά η Σοφία ζήτησε από τον αδελφό της Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας να μείνει στη Γερμανία στη μονή που ζούσε, πράγμα που έγινε και με την έγκριση των Κορράδου Γ΄ και Ερρίκου-Βερεγγάριου[11].

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 The Peerage. p11426.htm#i114259. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. Fuhrmann 1986, σελ. 202.
  3. Fuhrmann 1986, σελ. 130.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Hausmann 1969, σελ. 519.
  5. Waitz 1879, σελ. 37, Annales Aquenses, s.a. 1147: Heinricus puer 10 annorum, filius Conradi regis, in media quadragesima, scilicet 3. Kal. Aprilis, unctus est in regem Aquisgrani ("Henry, a boy of ten years, son of King Conrad, in the midst of Lent, that is 30 March, is anointed to the kingship at Aachen").
  6. Bumke 1991, σελ. 461.
  7. Reuter 2001, σελ. 153.
  8. Hausmann 1969, σελίδες 530–31, for Henry's letter (no. 10) to Manuel, and pp. 531–32 for his letter (no. 11) to Irene.
  9. Fuhrmann 1986, σελ. 132.
  10. Waitz 1879, σελ. 38, Annales Aquenses, s.a. 1150: Obiit Heinricus rex puer 13 annorum ("King Henry, a boy of thirteen years, died").
  11. Lyon 2013, σελίδες 236–37.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Bumke, Joachim (1991). Courtly Culture: Literature and Society in the High Middle Ages. Berkeley: University of California Press.
  • Fuhrmann, Horst (1986). Germany in the High Middle Ages: c.1050–1200. Translated by Timothy Reuter. Cambridge: Cambridge University Press.
  • Hausmann, Friedrich, ed. (1969). "Die Urkunden Konrads III. und seines Sohnes Heinrich [Conradi III. et filii eius Heinrici Diplomata]". Monumenta Germaniae Historica. Diplomata. 21. Vienna.
  • Lyon, Jonathan R. (2013). Princely Brothers and Sisters: The Sibling Bond in German Politics, 1100–1250. Ithaca and London: Cornell University Press.
  • Reuter, Timothy (2001). "The ‘Non-Crusade’ of 1149–50". In Phillips, Jonathan; Hoch, Martin. The Second Crusade: Scope and Consequences. Manchester: Manchester University Press. pp. 150–63.
  • Waitz, Georg, ed. (1879). "Annales Aquenses". Monumenta Germaniae Historica. Scriptores. 24. Hanover. pp. 33–39.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Henry Berengar της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).