Άνοιγμα κυρίου μενού

Ερρίκος Γ΄ του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ

O Ερρίκος Γ΄, γερμ. Heinrich III (12 Ιανουαρίου 1483 - 14 Σεπτεμβρίου 1538) από τον Οίκο του Νασσάου ήταν κόμης του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ (1516-38), κύριος της Μπρέντα (1504-38), κυβερνήτης της Ολλανδίας & Ζηλανδίας (1515-21) και κόμης του Νασσάου-Μπάιλσταϊν (1525-38).

Ερρίκος Γ΄ του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ
Henry III of Nassau-Breda.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση12  Ιανουαρίου 1483[1][2][3][4]
Ζίγκεν[5]
Θάνατος14  Σεπτεμβρίου 1538[1][2][4]
Μπρέντα
Χώρα πολιτογράφησηςΓερμανία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυλλέκτης τέχνης[6]
Οικογένεια
ΣύζυγοςClaudia of Châlon (1515–1521)
Μενθία δε Μοντόθα (1524–1538)
ΤέκναΡενέ του Σαλόν
Alexis van Nassau-Corroy
ΓονείςΙωάννης Ε΄ του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ και Elisabeth of Hesse-Marburg
ΑδέλφιαΓουλιέλμος Α΄ του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ
Maria of Nassau
Elisabeth of Nassau-Dillenburg, Countess of Wied
ΟικογένειαΟίκος του Νασσάου
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςΑρχιστράτηγος/
Πόλεμοι/μάχεςWar of the League of Cambrai και Italian War of 1521–1526
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στο Ζήγκεν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Ε΄ κόμη του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ και της Ελισάβετ, κόρης του Ερρίκου Γ΄ λαντγκράβου της Άνω Έσσης.

Το 1499 ο θείος του Ένγκελμπερτ Β΄ κόμης του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ ήταν κύριος της Μπρέντα και κυβερνήτης των Κάτων Χωρών, ως αντιπρόσωπος των Αψβούργων και τον κάλεσε κοντά του. Από εκεί συνόδευσε τον Φίλιππο Α΄ των Αψβούργων και τη σύζυγό του Ιωάννα Τραστάμαρα στο ταξίδι τους στην Καστίλη (1501-03) για να αναλάβουν το βασίλειο.

Στην ΙσπανίαΕπεξεργασία

Το 1504 απεβίωσε ο θείος του και τον διαδέχθηκε. Το επόμενο έτος χρίστηκε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Το 1505-06 μετέβη στην Ισπανία και έγινε ο έμπιστος του Καρόλου Α΄ της Ισπανίας, Καγκελάριός του (1510) και Υπέρ-Καγκελάριος (1521). Ήταν παρών στην στέψη του ως βασιλιά της Γερμανίας (ως Κάρολος Ε΄) στη Μπολόνια το 1530. Ήταν μέλος του Ιδιωτικού Συμβουλίου του Καρόλου Α΄ και της αδελφής αυτού Μαργαρίτας. Ήταν κυβερνήτης (stadtholder) της Ολλανδίας και της Ζηλανδίας (1515-21). Ξαναπήγε στην Ισπανία το 1522-30 με τον Κάρολο Α΄ και το 1533-34 με τη δική οικογένειά του.

 
Ο θυρεός του περιέχει τον χρυσό λέοντα του Νασσάου και τις ερυθρόλευκες ταινίες της Μπρέντα[7]

Στρατιωτικός διοικητήςΕπεξεργασία

Υπηρέτησε ως σημαντικός στρατιωτικός διοικητής των Κάτω Χωρών και υπεράσπισε τη Βραβάνδη. Ήταν γενικός διοικητής στον πόλεμο εναντίον του Γκέλντερς (1511-13) και μαζί με τον Μαξιμιλιανό Α΄ πολέμησε τη Γαλλία (ως το 1514), συμμετέχοντας στη μάχη του Γκίνεγκεϊτ (1513). Νίκησε τη Μαύρη Ομάδα του Καρόλου Β΄ δούκα του Γκέλντερς (1516-21) και τον Ρόμπερτ φαν ντερ Μαρκ (1521). Όταν ο Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας εισέβαλε στο Αινώ, τον απώθησε και κατέλαβε το Τουρναί.

ΠεποιθήσειςΕπεξεργασία

Το 1530 στη Συνέλευση (Diet) στο Άουγκσμπουργκ δεν αντιτέθηκε στη Μεταρρύθμιση του Λουθήρου, μετά ακολούθησε αφοσιωμένα τον Κάρολο Ε΄. Δεν επικρότησε τον νεότερο αδελφό του Γουλιέλμο Α΄ που έγινε Προτεστάντης, όμως τον υποστήριξε.

Στα ταξίδια του στην Ισπανία και την Ιταλία εντυπωσιάστηκε από την Αναγέννηση στην Τέχνη. Ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Tομάσο-Βιντσίντορ ντα Μπολόνια να ξανακτίσει το κάστρο του της Μπρέντα σε Αναγεννησιακό ρυθμό το 1536, ένα από τα πρώτα δείγματα βόρεια των Άλπεων. Είχε πολλά ενδιαφέροντα και ο Έρασμος τον θεωρούσε "Πλατωνικό φίλο της Επιστήμης".

Το τέλοςΕπεξεργασία

Ο Κάρολος Ε΄ θέλοντας να αναμείξει τους ευγενείς των Κάτω Χωρών με αυτούς της Ισπανίας, τον ενθάρρυνε να νυμφευτεί (ως 3η σύζυγο) τη Μενθία δε Μεντόθα. Ωστόσο οι Ισπανοί τον θεωρούσαν φωνακλά και βάρβαρο, Γερμανό ξένο. Απεβίωσε το 1538 και τάφηκε κάτω από το μνημείο, που είχε ανεγείρει για τον θείο του στη Μεγάλη Εκκλησία της Μπρέντα. Τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ρενέ, που σφαγιάστηκε σε μάχη 6 έτη μετά.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1503 με τη Λουίζα-Φραγκίσκη της Σαβοΐας. Δεν απέκτησε τέκνα και αυτή απεβίωσε το 1511.

Το 1515 έκανε δεύτερο γάμο με την Κλαυδία των Σαλόν-Αρλαί, κόρη και κληρονόμο του Ιωάννη Δ΄ πρίγκιπα της Οράγγης και είχε τέκνο:

  • Ρενέ 1519-1544, πρίγκιπας της Οράγγης.

Η Κλαυδία απεβίωσε το 1521 και ο Ερρίκος Γ΄ έκανε τρίτο γάμο με τη Μενθία δε Μεντόθα υ Φονσέθα και είχαν ένα θνησιγενές τέκνο.

Είχε μερικά νόθα τέκνα.

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 Darryl Roger Lundy: The Peerage. p10122.htm#i101212. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 Biografisch Portaal. 31132715. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 RKDartists. 467897. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2014.
  6. rkd.nl/explore/artists/467897. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2017.
  7. Rietstap, Johannes Baptist (2003). Armorial general. vol.2. Genealogical Publishing Co. σελ. 297. ISBN 0-8063-4811-9. 

Γενικές ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Hans Cools, Mannen met Macht (Walburg Pers, Zutphen, 2001)
  • H.P.H. Jansen, Nassau en Oranje in de Nederlandse geschiedenis (Sijthoff, Alphen a/d Rijn, 1979)
  • Grew, Marion Ethel, "The House of Orange" ( Methuen & Co. Ltd., 36 Essex Street, Strand, London W.C.2, 1947)
  • Rowen, Herbert H., "The princes of Orange: the stadholders in the Dutch Republic", (Cambridge University Press, 1988).
  • Motley, John Lothrop "The Rise of the Dutch Republic" vol.1. (Harper Brothers Publishers, 1855)
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Henry III of Nassau-Breda της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).