Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Ερτογρούλ ή Ερτογρούλ Γαζής (1191/11981281) (τουρκικά: Ertugrul Gazi) ήταν Οθωμανός ηγεμόνας και πατέρας του Οθωμανού Σουλτάνου Οσμάν Α΄. Η ιστορική του ύπαρξη είναι επιβεβαιωμένη με νομίσματα που κόπηκαν την εποχή του γιου του Οσμάν Α΄, δεν υπάρχουν ωστόσο καθόλου πληροφορίες από την ζωή και τις δραστηριότητες του.[1][2] Ο Ερτογρούλ ήταν γιος του Σουλεϊμάν Σαχ ο οποίος ήταν αρχηγός της φυλής των Καγί των Ογούζων, σαν τον γιο του είχε ονομαστεί Γαζής δηλαδή ηρωικός πολεμιστής του Ισλάμ και νικητής.[3][4] Ο πατέρας του καταγόταν από την περιοχή του Τουρκμενιστάν, μετά την εισβολή του Τζένγκις Χαν στην περιοχή αναγκάστηκε να μεταναστεύσει με όλη την φυλή του στις περιοχές του βόρειου Καυκάσου, στην σημερινή Αρμενία.

Ερτογρούλ Γαζής
Ertuğrul Gazi
ارطغرل
Ertugrul Gazi.jpg
Περίοδος12301281
ΠροκάτοχοςΣουλεϊμάν Σαχ
ΔιάδοχοςΟσμάν Α΄
Γέννηση1191/1198
Αχλάτ
Θάνατος1281 (83/90 ετών)
Σογκούτ
ΣύζυγοςΧαλιμέ Χατούν
ΠατέραςΣουλεϊμάν Σαχ
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Αρχηγός της φυλής των ΚαγίΕπεξεργασία

 
Ο Ερτογρούλ σε Τουρκικό νόμισμα (2001)

Ο Ερτογρούλ γεννήθηκε γύρω στα 1190 σε μια περιοχή της Αρμενίας, ήταν γιος του Σουλεϊμάν Σαχ ο οποίος ήταν αρχηγός της φυλής των Καγί. Οι ιστορικοί έχουν προβλήματα με σοβαρή έλλειψη από πληροφορίες για το πρόσωπο του, μελέτησαν πολλές Οθωμανικές πηγές έναν αιώνα μετά τον θάνατο του αλλά ήταν όλες ανακριβείς.[5] Μετά τον θάνατο του πατέρα του (1227) ο Ερτογρούλ που είχε πολλές ηγετικές αρετές αναδείχθηκε αρχηγός της φυλής και έτσι μαζί με τον αδερφό του Δινδάρ έφυγε από την Αρμενία με τετρακόσιες οικογένειες προς νέους τόπους. Κατά την διάρκεια της διαδρομής του είδαν δύο στρατούς να μάχονται, χωρίς δεύτερη σκέψη ο Ερτογρούλ μπήκε στη μάχη και πήρε το μέρος του ασθενέστερου αρχηγού. Τελικά ο Ερτογρούλ και ο άλλος αρχηγός αναδείχθηκαν νικητές.

Δωρεές των ΣελτζούκωνΕπεξεργασία

 
Ο τάφος του Ερτογρούλ

Ο θρύλος αναφέρει ότι ο Ερτογρούλ υπηρέτησε μετά τον θάνατο του πατέρα του το Σουλτανάτο του Ρουμ, βοήθησε τον Σελτζούκο σουλτάνο Αλαεντίν Καϊκομπάντ Α΄ να νικήσει τους Μογγόλους. Έτσι μετά την νίκη του ο Αλαεντίν πρόσφερε στην φυλή του Ερτογρούλ το βουνό Ντουμανίτς και τις γύρω πεδιάδες του Θηβάσιου στα σύνορα με την Βυζαντινή αυτοκρατορία (τούρκικα: Söğüt).[6] Οι δωρεές αυτές θα δημιουργήσουν μια μεγάλη σειρά από γεγονότα, το τελικό αποτέλεσμα θα είναι να δημιουργήσει ο γιος του Οσμάν την Οθωμανική αυτοκρατορία με πρώτη πρωτεύουσα το Θηβάσιο. Οι πηγές υποδεικνύουν ότι οι δωρεές δόθηκαν στον Ερτογρούλ από τους Σελτζούκους για να προστατεύσει τα εδάφη τους από τις επιδρομές των Βυζαντινών.[7] Αργότερα για τις νέες υπηρεσίες του Ερτογρούλ εναντίον των Ελλήνων και των Μογγόλων του παραχώρησε την περιοχή Πουζουνού (Μέτωπο Πάγου) που βρισκόταν κοντά στο Εσκή Σεχίρ και αργότερα ονομάστηκε Αλαεντίν Σουλτανονού (μέτωπο του σουλτάνου). Εκεί ο Ερτογρούλ έζησε 50 ειρηνικά χρόνια. Ο Ερτογρούλ είχε παντρευτεί την Χαλιμέ Χατούν και εκτός από τον Οσμάν είχε και άλλους δυο γιους, τον Γουνδουζάλπ και τον Σουρουγιατί Σαβετζή.

Ο τάφος του ΕρτογρούλΕπεξεργασία

 
Ο τάφος του Ερτογρούλ

Ο Ερτογρούλ πέθανε το 1281.[8] Ο θολωτός τάφος του, που βρίσκεται έξω από το Θηβάσιο, είναι ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία της Τουρκίας, το μαυσωλείο του Ερτογρούλ που κατασκευάστηκε τον 19ο αιώνα από τον σουλτάνο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα σύγχρονα Τουρκικά μνημεία. Στην πόλη Θηβάσιο πραγματοποιούνται επίσημες τελετές και πανηγύρια για να τιμήσουν την μνήμη των πρώτων Οθωμανών.[9]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Lindner, Rudi P. (1983). Nomads and Ottomans in Medieval Anatolia. Bloomington: Indiana University Press, σ. 21
  2. Finkel, Caroline (2012). Osman's Dream: The Story of the Ottoman Empire 1300-1923
  3. Kermeli, Eugenia (2009). "Osman I". In Ágoston, Gábor; Bruce Masters (eds.). Encyclopedia of the Ottoman Empire, σ. 444
  4. Southeastern Europe under Ottoman rule, 1354-1804, By Peter F. Sugar, σ.14
  5. Lindner, Rudi P. (1983). Nomads and Ottomans in Medieval Anatolia. Bloomington: Indiana University Press, σ. 21
  6. Shaw, Stanford (1976). History of the Ottoman Empire and Modern Turkey. Cambridge University Press, σ. 13
  7. Ali Anooshahr, The Ghazi Sultans and the Frontiers of Islam, σ. 157
  8. Shaw, Stanford J.; Shaw, Ezel Kural (29 October 1976). "History of the Ottoman Empire and Modern Turkey: Volume 1, Empire of the Gazis: The Rise and Decline of the Ottoman Empire 1280-1808". Cambridge University Press, σ. 13
  9. Finkel, Caroline (19 July 2012). "Osman's Dream: The Story of the Ottoman Empire 1300-1923"

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή, τόμος 12, Εκδόσεις Δομή, Αθήνα 1996.
  • Ágoston, Gábor; Bruce Masters, eds. (2009). Encyclopedia of the Ottoman Empire. New York: Facts on File.
  • Finkel, Caroline (2012). Osman's Dream: The Story of the Ottoman Empire 1300-1923
  • Lindner, Rudi P. (1983). Nomads and Ottomans in Medieval Anatolia. Bloomington: Indiana University Press.
  • Kafadar, Cemal (1995). Between Two Worlds: The Construction of the Ottoman State. Berkeley: University of California Press.
  • Kermeli, Eugenia (2009). "Osman I". In Ágoston, Gábor; Bruce Masters (eds.). Encyclopedia of the Ottoman Empire.
  • Shaw, Stanford J.; Shaw, Ezel Kural (29 October 1976). "History of the Ottoman Empire and Modern Turkey: Volume 1, Empire of the Gazis: The Rise and Decline of the Ottoman Empire 1280-1808"
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ertuğrul της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).