Άνοιγμα κυρίου μενού

Ευανθία Καΐρη

Ελληνίδα λόγια και πρώιμη φεμινίστρια

Η Ευανθία Καΐρη(1799–1866;) είναι Ελληνίδα λογία που έζησε τον 19ο αι.

Ευανθία Καΐρη
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1799[1][2][3]
Άνδρος[1]
Θάνατος1861[1] ή 20 Αυγούστουιουλ. / 1  Σεπτεμβρίου 1866γρηγ.[4]
Άνδρος[4]
ΨευδώνυμοEllinis tis[5]
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΕλληνικά
Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυγγραφέας[1]
ποιήτρια
θεατρικός συγγραφέας
Οικογένεια
ΑδέλφιαΘεόφιλος Καΐρης[1]

ΒίοςΕπεξεργασία

Η Ευανθία Καΐρη γεννήθηκε το 1799. Ήταν η μικρή - μικρότερη κατά 15 χρόνια - αδελφή του Θεόφιλου Καΐρη. Την πήρε μαζί του το 1812 στη σχολή στις Κυδωνιές και μερίμνησε για την μόρφωσή της. Το 1818 αναλαμβάνει την διεύθυνση του Παρθεναγωγείου και επιδίδεται σε ηθικοδιδακτικές μεταφράσεις από τα γαλλικά. Στα χρόνια της Επανάστασης επιστρέφει στην Άνδρο και το 1824 συνοδεύει τον αδελφό της Δημήτρη στην Ερμούπολη της Σύρου. Μαζί του μένει μέχρι το 1839. Εκεί συναναστρέφεται με διάφορους αμερικανούς προτεστάντες μισσιονάριους,οι οποίοι δεν κρύβουν τον θαυμασμό τους για την προσωπικότητά της. Έτσι ο Αμερικανός Henry Post αναφέρει πως τα λογοτεχνικά της επιτεύγματα συνιστούν εξαιρετική περίπτωση για την τότε Ελλάδα. Όπως και ο Άγγλος ιερέας J. Hartley επαναλαμβάνει τον ίδιο θαυμασμό και εκτίμηση για το πρόσωπό της.[6]

Συγγραφικό έργοΕπεξεργασία

Η Καΐρη συγγράφει τρεις μήνες μετά την έξοδο του Μεσολογγίου το 1826 το θεατρικό έργο Νικήρατος,στην Ερμούπολη.

Είναι συντάκτρια της ανοικτής επιστολής-έκκλησης προς τις γυναίκες της Ευρώπης να βοηθήσουν την Ελλάδα Επιστολή Ελληνίδων τινών προς τας Φιλελληνίδας,δημοσιευμένης το 1825 ανώνυμα. Σε αυτήν κατηγορεί τις Μεγάλες Δυνάμεις επειδή βοηθούν τους Τούρκους σε επίπεδο στρατιωτικής τεχνογνωσίας. Αυτή μεταφράστηκε στα 1826 από τον George Lee, τον γραμματέα των Ελλήνων απεσταλμένων στο Λονδίνο Ανδρέα Λουριώτη και Ιωάννη Ορλάνδο στα 1824-1827, μετά από παρότρυνση της Ελληνικής Επιτροπής.[7]

Επίσης μας έχει σωθεί και μία ωδή αφιερωμένη προς τον Μητροπολίτη Εφέσου Διονύσιο, ως προστάτη της Σχολής των Κυδωνιών.[8] Χωρίς ιδιαίτερες ποιητικές αξιώσεις έργο, έχει κυρίως επηρεαστεί από την αφιέρωση του Αγάθωνα από τον Κωνσταντίνο Κούμα στον ίδιο μητροπολίτη, καθώς οι πιο πολλοί από τους είκοσι στίχους της ωδής είναι αυτούσιες φράσεις από την αφιέρωση αυτή του Κούμα.[9]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

  • Ο βίος και το έργο της πρώτης λογίας των ελληνικών γραμμάτων, της Ανδριώτισσας Ευανθίας Καΐρη Και σοφή και ωραιοτάτη[1]

ΠηγέςΕπεξεργασία