Άνοιγμα κυρίου μενού

O Ζαν-Μπατίστ Καμίλ Κορό (Jean-Baptiste Camille Corot, 16 Ιουλίου 179622 Φεβρουαρίου 1875) ήταν Γάλλος ζωγράφος, γνωστός κυρίως για τις τοπιογραφίες του. Φιλοτέχνησε πορτρέτα, τοπία και συνέθεσε μεγάλους ιστορικούς πίνακες. Χαρακτηρίστηκε επίσης για τη γενναιοδωρία του, ενισχύοντας νέους καλλιτέχνες.

Ζαν-Μπατίστ Καμίλ Κορό
Jean-Baptiste Camille Corot - autoportrait.jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Jean-Baptiste Camille Corot (Γαλλικά)
Γέννηση16  Ιουλίου 1796[1][2][3][4][5][6][7]
Παρίσι[8]ήΟδός Μπακ
Θάνατος22  Φεβρουαρίου 1875[1][2][9][10][3][11][4][5][6][12]
Οδός Φαουμπούργκ-Πουασονιέρ
Αιτία θανάτουΚαρκίνος του στομάχου
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο του Περ-Λασαίζ[13]
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία[14][15]
ΣπουδέςΛύκειο Πιερ-Κορνέιγ (1807, 1812) και Ελβετική Ακαδημία
Ιδιότηταζωγράφος και φωτογράφος
Είδος τέχνηςτοπιογραφία
Σημαντικά έργαNymphs and Fawns
ΒραβεύσειςΙππότης της Λεγεώνας της Τιμής (1846) και Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής (1867)
Υπογραφή
Corot autograph.png
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στο Παρίσι στις 16 Ιουλίου 1796 και οι γονείς του ήταν εύποροι έμποροι. Σπούδασε αρχικά στη Ρουέν και στη συνέχεια μαθήτευσε στο πλευρό ενός εμπόρου υφασμάτων, με την προοπτική να ακολουθήσει τις εμπορικές δραστηριότητες της οικογένειας. Ασχολήθηκε με το εμπόριο μέχρι την ηλικία των είκοσι έξι ετών, όταν ο πατέρας του, έδωσε τη συγκατάθεσή του προκειμένου να αφοσιωθεί επαγγελματικά στη ζωγραφική.

Θεωρείται πως ο Κορό έμαθε ελάχιστα από τους μεγάλους ζωγράφους της εποχής. Το 1825 επισκέφθηκε την Ιταλία και παρέμεινε για δύο χρόνια στη Ρώμη. Η εξοχή της Ρώμης θα του διδάξει το φως και την αξία της πινελιάς. Τα σχέδια που φιλοτέχνησε εκεί είναι αυθόρμητα, αντίθετα από τα τοπία που συνέθετε με μεγάλη και σοβαρή μελέτη. Το 1833 απέσπασε το πρώτο βραβείο στο Σαλόν ενώ το 1847 βραβεύτηκε με το μετάλλιο της Λεγεώνας Της Τιμής. Η καλλιτεχνική ωρίμανσή του, προετοίμασε το έδαφος για το πέρασμα στον νατουραλισμό. Από τη Γαλλία έκανε πολλά ταξίδια, επιστρέφοντας στην Ιταλία κατά καιρούς (1834, 1843), αλλά και στο Βέλγιο, στην Ολλανδία (1854), στην Αγγλία (1862) και μερικές φορές στην Ελβετία.

Η ζωγραφική τουΕπεξεργασία

Το 1850 η ζωγραφική του θα υποστεί μια σημαντική αλλαγή, προσεγγίζοντας ένα πιο νεφελώδες και τεχνικό ύφος, που προκάλεσε τη μεγαλύτερη αποδοχή του κοινού και των κριτικών. Ειδικά τα τοπία του, αποκτούν μεγαλύτερη ελευθερία και φαντάζουν ασημένια, επηρεασμένα εν μέρει και από τον ιμπρεσσιονισμό. Οι εικόνες κι οι σπουδές του είναι χωρίς αυτή τη νέα επεξεργασία.

Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Κομμούνας (1868) εγκατέλειψε το Παρίσι και διέμεινε αρχικά στο Arras και στη συνέχεια στο Douai για να επισκεφτεί τον φίλο του, Alfred Robaut, που εργάστηκε για τη βιογραφία του. Το 1870 εκλέχθηκε μέλος της κριτικής επιτροπής του Σαλόν. Κατά τη διάρκεια του Γαλλο-Πρωσσικού Πολέμου (1870), διέθεσε σημαντικό μέρος της περιουσίας του, για την άμυνα της χώρας του. Το 1872 αγόρασε ένα σπίτι για τον Ονορέ Ντωμιέ, προκειμένου να τον βοηθήσει όταν έμεινε τυφλός και χρεωκόπησε. Υποστήριξε επίσης οικονομικά την οικογένεια και τη χήρα του ζωγράφου Ζαν Φρανσουά Μιγέ (Jean-François Millet), όταν εκείνος πέθανε.

O Κορό πέθανε στις 22 Φεβρουαρίου 1875, στο Βιλ-ντ'Αβρύ (Ville-d'Avray), σε ηλικία 79 ετών.

Επιλογή έργωνΕπεξεργασία



Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία


  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12001264g. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Camille-Corot. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 «Nationalencyklopedin» (σουηδικά) camille-corot. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 (Αγγλικά) Find A Grave. 5653. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 (Αγγλικά) Benezit Dictionary of Artists. 2006. B00042527. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
  7. National Museum of Visual Arts. 108. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
  9. «Camille Corot». RKDartists. 18465.
  10. «Jean-Baptiste Camille Corot». SIKART. 4023342.
  11. (Αγγλικά) SNAC. w6dj5h1m. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  12. Luminous-Lint. Jean_Baptiste__Corot. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  13. 13,0 13,1 Jules Moiroux: «Le cimetière du Père-Lachaise». (Γαλλικά) Le cimetière du Père-Lachaise. Παρίσι. 1908. σελ. 113.
  14. artist list of the National Museum of Sweden. 12  Φεβρουαρίου 2016. kulturnav.org/29d3a2c4-da23-498c-a88c-26a955744182. Ανακτήθηκε στις 27  Φεβρουαρίου 2016.
  15. LIBRIS. 1  Οκτωβρίου 2012. libris.kb.se/katalogisering/1zcff92k0h3k41c. Ανακτήθηκε στις 24  Αυγούστου 2018.