Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Ζιν Ελ Αμπιντίν Μπεν Άλι (αραβικά): زين العابدين بن علي‎, Zayn al-‘Ābidīn bin ‘Alī, 1936-2019) ήταν ο 2ος πρόεδρος της Τυνησίας από τις 7 Νοεμβρίου 1987 ως τον εξαναγκασμό του σε παραίτηση στις 14 Ιανουαρίου 2011, στον απόηχο λαϊκών διαδηλώσεων και ταραχών. Ανήκει στο κόμμα Δημοκρατική Συνταγματική Ανασύνταξη. Θεωρείται από πολλούς υπεύθυνος για την πολιτική σταθερότητα και την οικονομική ανάπτυξη στην Τυνησία τις 2 τελευταίες δεκαετίες, ενώ έχει επίσης επικριθεί για παραμέληση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αξιών.[8]

Ζίν Ελ Αμπιντίν Μπεν Άλι
Zine El Abidine Ben Ali.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
زين العابدين بن علي (Αραβικά)
Γέννηση3  Σεπτεμβρίου 1936[1][2][3][4]
Χαμάμ Σους
Θάνατος19  Σεπτεμβρίου 2019[5][3][4]
Τζέντα
Αιτία θανάτουΚαρκίνος του προστάτη
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςAl-Baqi'
ΚατοικίαΤζέντα (2011–2019)
Τυνησία (έως 2011)
ΕθνικότηταΆραβες
Χώρα πολιτογράφησηςΤυνησία[6]
ΘρησκείαΙσλάμ
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑραβικά
Γαλλικά
ΣπουδέςΕιδική Στρατιωτική Σχολή του Σαιν-Σιρ
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
διπλωμάτης
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΝτεστουριανό Σοσιαλιστικό Κόμμα και Constitutional Democratic Rally
Οικογένεια
ΣύζυγοςLeïla Ben Ali (από 1992)
Naïma Ben Ali
ΑδέλφιαHabib Ben Ali
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςστρατηγός/
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΠρόεδρος της Τυνισίας (1987–2011)
Πρόεδρος του Οργανισμού Αφρικανικής Ενότητας (1994–1995)
Πρωθυπουργός της Τυνησίας (Οκτωβρίου 1987 – Νοεμβρίου 1987)
πρέσβης
ΒραβεύσειςΤάγμα της Ισαβέλλας της Καθολικής (1991)
Τάγμα του Αστέρα της Ρουμανίας (2003)
Μεγαλόσταυρος της Λεγεώνας της Τιμής (1989)
Μέγας Αστέρας του Παράσημου της Τιμής για Υπηρεσίες στη Δημοκρατία της Αυστρίας (2003)
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Πρίγκηπα Ενρίκε[7]
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Προσωπική ζωήΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στο Χαμάμ Σους της Τυνησίας στις 3 Σεπτεμβρίου του 1936. Στρατεύτηκε από νέος στο κόμμα Neo-Destour του προκατόχου του, Χαμπίμπ Μπουργκίμπα, και έκανε στρατιωτική εκπαίδευση στη Γαλλία. Παντρεύτηκε πρώτα τη Νάιμα Κεφί και απέκτησαν 3 κόρες. Χώρισαν το 1992 και παντρεύτηκε τη Λεϊλά Τραμπελσί, με την οποία απέκτησε δυο κόρες και ένα γιο.

Πολιτική καριέραΕπεξεργασία

Ο Μπεν Αλί διηύθυνε τη νεοσύστατη υπηρεσία του Υπουργείου Άμυνας για θέματα ασφαλείας (1964 - 1974) και το 1977 ανέλαβε γενικός διευθυντής της επιτροπής του υπουργείου Εσωτερικών για την Ασφάλεια (το 1977) έχοντας υπηρετήσει ως στρατιωτικός ακόλουθος στο Μαρόκο. Υπηρέτησε επίσης ως πρεσβευτής στην Πολωνία. Διορίστηκε Πρωθυπουργός από τον Χαμπίμπ Μπουργκίμπα την 1η Οκτωβρίου του 1987 και με βάση το Σύνταγμα θα ήταν διάδοχος του Μπουργκίμπα. Πέντε εβδομάδες μετά, κήρυξε το γηραιό πολιτικό Μπουργκίμπα ασθενή και ανίκανο να κυβερνήσει, αναλαμβάνοντας ο ίδιος Πρόεδρος, το Νοέμβριο του 1987.

Το 1999 εξελέγη ξανά Πρόεδρος νικώντας στις προεδρικές εκλογές του Οκτωβρίου, με 99,66% των ψήφων. Επανεξελέγη στις 24 Οκτωβρίου 2004, λαμβάνοντας επίσημα το 94,48% των ψήφων, έπειτα από συνταγματικό δημοψήφισμα το 2002, το οποίο του επέτρεψε να διεκδικήσει και άλλη προεδρική θητεία και θα παρέμενε Πρόεδρος μέχρι το 2014.

Επανεκλογή 2009Επεξεργασία

Στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 25 Οκτωβρίου 2009 ο Μπεν Αλί επανεξελέγη στο ύπατο αξίωμα με ποσοστό 89,62% των ψήφων, κάτω από το 90% που είχε πετύχει κατά τις δύο πρώτες προεδρικές εκλογές με συμμετοχή πολλών κομμάτων στην ιστορία της ανεξάρτητης Τυνησίας (το 1999 και το 2004).[9] Στις ταυτόχρονες βουλευτικές εκλογές, ο Δημοκρατικός Συνταγματικός Συναγερμός (RCD) που πρόσκειται στον πρόεδρο κέρδισε 161 έδρες επί συνόλου 214 της Βουλής, με τις υπόλοιπες 53 να κατανέμονται μεταξύ έξι από τα οκτώ άλλα κόμματα που έλαβαν μέρος στις εκλογές[10].

Απομάκρυνση από την εξουσίαΕπεξεργασία

Στον απόηχο των ταραχών και των διαδηλώσεων που ξέσπασαν τον Δεκέμβριο του 2010 και στις αρχές του 2011, ο Μπεν Άλι κήρυξε την χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, διέλυσε την κυβέρνηση στις 14 Ιανουαρίου 2011 και υποσχέθηκε την διεξαγωγή νέων βουλευτικών εκλογών εντός 6 μηνών. Ωστόσο, τα γεγονότα κύλησαν ραγδαία και ο πρόεδρος απώλεσε την εμπιστοσύνη του Στρατού και πολλών μελών του Κοινοβουλίου. Έτσι αποφάσισε να δράσει αυτόβουλα και υπέβαλε την παραίτησή του στις 4 μ. μ. τοπική ώρα, διορίζοντας ως προσωρινό αρχηγό κράτους τον πρωθυπουργό Μοχάμετ Γκανουσί, ώστε να τον αντικαταστήσει "προσωρινά". Ο στρατός περικύκλωσε το Προεδρικό Μέγαρο στην Τύνιδα και ο Μπεν Αλί διέφυγε μαζί με την οικογένειά του με 4 ελικόπτερα στην Μάλτα. Οι δυνάμεις του στρατού κατέλαβαν το διεθνές αεροδρόμιο Τύνιδας - Καρχηδόνας και απέτρεψαν την φυγή στενών συνεργατών του έκπτωτου Προέδρου.

Από την Μάλτα, ο Μπεν Αλί και η οικογένειά του επιβιβάστηκαν σε αεροσκάφος που φέρεται να κατευθύνθηκε αρχικά προς την Γαλλία πλην όμως οι γαλλικές αρχές αρνήθηκαν άδεια προσγείωσης του αεροπλάνου του στο Παρίσι.[11] Αντικρουόμενες πληροφορίες έκαναν λόγο ότι το αεροσκάφος του Μπεν Αλί άλλαξε πορεία και κατευθύνθηκε προς την Ντόχα ή το Ντουμπάι. Τελικά, έφθασε στην Σαουδική Αραβία, στις 15 Ιανουαρίου, όπου οι αρχές της χώρας και τον υποδέχθηκαν. [12][13]
Δίκη

Έπειτα από την ανατροπή του, ο Μπεν Αλί δικάστηκε ερήμην μαζί με τη σύζυγό του και αμφότεροι καταδικάστηκαν στις 20 Ιουνίου 2011 σε φυλάκιση 35 ετών για κλοπή και παράνομη κατοχή μετρητών και άλλης περιουσίας.[14] Η ετυμηγορία περιλαμβάνει επίσης το πρόστιμο των 91 εκατ. δηναρίων Τυνησίας, τα οποία θα πρέπει να καταβάλει ο έκπτωτος πρόεδρος.[14]

Προβλήματα υγείαςΕπεξεργασία

Στις 17 Φεβρουαρίου 2011 ανακοινώθηκε ότι ο Μπεν Αλί είχε υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο και νοσηλευόταν.[15] Το δίκτυο Aljazeera επιβεβαίωσε ότι ο Μπεν Άλι είχε υποστεί επιπλοκές από το εγκεφαλικό και ότι η κατάστασή του ήταν κρίσιμη.[16] Η Σαουδική Αραβία δεν απάντησε στο αίτημα έκδοσης του Μπεν Αλί στην Τυνησία.

ΘάνατοςΕπεξεργασία

Απεβίωσε στη Σαουδική Αραβία στις 19 Σεπτεμβρίου 2019. Ήταν 83 ετών.[17]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 «The Daily Telegraph». (Αγγλικά) The Daily Telegraph. Λονδίνο, Ταϊλάνδη. 20  Ιουνίου 2011.
  2. 2,0 2,1 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Zine-al-Abidine-Ben-Ali. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Γερμανικά) Munzinger-Archiv. 00000018351. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 (Γαλλικά) BnF authorities. 139734879.
  5. «Former Tunisian President Zine El Abidine Ben Ali dies aged 83, reports say». (Αγγλικά)
  6. www.bbc.co.uk/news/world-africa-12294672.
  7. www.ordens.presidencia.pt?idc=154.
  8. Reuters, FACTBOX: Ben Ali's two-decade rule in Tunisia, 25 Οκτωβρίου 2009.
  9. Nooz.gr Αρχειοθετήθηκε 2015-10-24 στο Wayback Machine., Επανεκλογή Μπεν Άλι στην προεδρία της Τυνησίας, 26 Οκτωβρίου 2009.
  10. Xinhua, Tunisia's Ben Ali wins landslide election victory, 26 Οκτωβρίου 2009.
  11. Al Jazeera, Tunisia Swears in Interim Leader 15 Ιανουαρίου 2011
  12. «Tunisia: President Zine al-Abidine Ben Ali forced out». BBC. 14-1-2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-01-15. https://www.webcitation.org/5vkC6mFEY?url=http://www.bbc.co.uk/news/world-africa-12195025. Ανακτήθηκε στις 15-1-2011. 
  13. Ganley, Elaine; Charlton, Angela; Keaten, Jamey; Al-Shalchi, Hadeel (14 Ιανουαρίου 2011). «Tunisian leader flees amid protests, PM takes over». The Atlanta Journal-Constitution. Associated Press. ISSN 1539-7459. http://www.ajc.com/news/nation-world/tunisian-pm-assumes-power-802911.html. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2011. 
  14. 14,0 14,1 Thomson Reuters (20 Ιουνίου 2011). «Zine El Abidine Ben Ali, Former Tunisian President, Sentenced To 35 Years In Jail For Theft, Unlawful Cash And Jewelry Possession». http://www.huffingtonpost.com/2011/06/20/zine-el-abidine-ben-ali-former-tunisia-president-jail-sentence-_n_880696.html. 
  15. «Ben Ali in a coma». Le Monde. 17 Φεβρουαρίου 2011. http://www.lemonde.fr/proche-orient/article/2011/02/17/ben-ali-serait-dans-le-coma_1481251_3218.html#xtor=RSS-3208. 
  16. Aljazeera Satellite Channel, Newshour, 17 Φεβρουαρίου 2011.
  17. Πέθανε ο πρώην πρόεδρος της Τυνησίας, Αμπιντίν μπεν Αλί, xrimaonline.gr, 19 Σεπτεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία