Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Ηλίας Λεφούσης (Κερασιά Μαγνησίας, 1926 - Θεσσαλονίκη, 2008) ήταν Έλληνας συγγραφέας και πεζογράφος της νεότερης γενεάς της νεοελληνικής πεζογραφίας.

Ηλίας Λεφούσης
Ργβ.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1926
Βόλος
Θάνατος2008
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΕλληνικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυγγραφέας

Πίνακας περιεχομένων

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στην Κερασιά Μαγνησίας και έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στον Βόλο.[εκκρεμεί παραπομπή]

Το έργο του Ασημίνα Λαΐου επανεκδόθηκε τρεις φορές και είχε λάβει το Β΄ Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας στην κατηγορία Μυθιστόρημα το 1985. Το έργο μεταφέρθηκε στην τηλεόραση το 1989 από τον σκηνοθέτη Τάσο Ψαρά σε τηλεοπτική σειρά δεκατριών επεισοδίων με τον ομώνυμο τίτλο και με παραγωγή της ΕΡΤ. Το ίδιο χρόνο, το έργο μεταφράστηκε στα βουλγαρικά από την Αιμιλία Σκαρλάτοβα και στα αγγλικά τον Ελληνοαμερικανό Θωμά Κουφοδήμο (Thomas Kofodimos).[1]

Απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη το 2008.

Ύφος, ΘεματολογίαΕπεξεργασία

Τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται ο Η. Λεφούσης αφορούν κυρίως το εργατικό κίνημα του Βόλου, και την αγροτική ζωή της Θεσσαλίας κατά τον 20ό αιώνα. Η γωνία θέασης των γεγονότων πάντως είναι ιδιότυπη. Η θέαση γίνεται μέσα από τα μάτια των ηρώων και λιγότερο απ΄την πλευρά του συγγραφέα. Παράλληλα έχει συγγράψει πληθώρα διηγημάτων. Η γλώσσα είναι χαρακτηριστική, με αρκετούς ιδιωματισμούς, ακόμη και στο συντακτικό, και κοντές περιόδους (προτάσεις).

μουσείο Ηλία ΛεφούσηΕπεξεργασία

Από το 2014 λειτουργεί μουσείο (σχετικά με το έργο του), στη γενέτειρά του. Με πρωτοβουλία του δήμου Ρήγα Φεραίου, ιδρύθηκε μουσείο προς τιμήν του Ηλία Λεφούση. Το μουσείο περιλαμβάνει το σύνολο του συγγραφικού έργου του συγγραφέα καθώς και προσωπικά του αντικείμενα. Το μουσείο εδρεύει στο πρώην δημοτικό σχολείο Κερασιάς, το οποίο δεν λειτουργεί από το 2010. Στα εγκαίνιά του παρευρέθη πλήθος κόσμου.

ΕργογραφίαΕπεξεργασία

Τα περισσότερα έργα του Ηλία Λεφούση υπήρξαν μυθιστορήματα και μελέτες. Ενδεικτικά:[2]

Ατομικά έργα
  • (1957) Ένας χειμώνας από τη ζωή μου
  • (1958) Eπιστροφή στο αλέτρι
  • (1964) Φιλιάτικα
  • (1975) Μικρό Ιππικό
  • (1977) Τα 12 διηγήματα
  • (1978) Κολλίγοι
  • (1980) Βοϊδάμαξες
  • (1984) Ασημίνα Λαΐου, [Β΄ Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος, 1985], 1η εκδ. Κώδικας, 2η εκδ. Δωρικός, 3η εκδ. Σύγχρονη Εποχή, ISBN 960-7332-60-1[1]
  • (1985) Το Εργατικό Κίνημα του Βόλου
  • (1986) Τύμπανα του 1909, εκδ. Σύγχρονη Εποχή, ISBN 960-224-303-1[1]
  • (1991) Μπέηδες και Τσιφλικάδες, εκδ. Δωρικός, ISBN 960-279-322-8[1]
  • (1992) Όσο βγαίνει το χορτάρ, όσο κυλάει το νερό
  • (1993) Νήσος Τρίκερι τη, εκδ. Σύγχρονη Εποχή, ISBN 960-224-687-1[1]
  • (1994) Η Κερασιά του Βόλου
  • (1994-95) Χωρικοί, Τριλογία: 1940-1945, [τρίτομο έργο],[1]
  • (1996) Ρακί του νόστου
  • (1997) Κανάλια και Κάρλα
  • (2003) Το παραμύθι Τοβίτ
Συλλογικά έργα
  • (2001) Βόλος: Μια πόλη στη λογοτεχνία, εκδ. Μεταίχμιο, ISBN 960-375-237-1[1]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Ιστοσ. Εθνικού Κέντρου Βιβλίου-Βιβλιονετ, Ασημίνα Λαΐου, Ανακτήθηκε 11 Δεκεμβρίου 2012
  2. Ιστοσ. Εθνικού Κέντρου Βιβλίου-Βιβλιονετ, Λεφούσης, Ηλίας Χ., Ανακτήθηκε 11 Δεκεμβρίου 2012

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία