Π.Α.Ο. Ηρακλής Ξυλοκάστρου

(Ανακατεύθυνση από Ηρακλής Ξυλοκάστρου)

Ο Π.Α.Ο. Ηρακλής Ξυλόκαστρου 1928 (Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Ηρακλής Ξυλοκάστρου 1928) [1] είναι ποδοσφαιρικό σωματείο το οποίο αγωνίζεται στην Α' ερασιτεχνική κατηγορία της Ε.Π.Σ.Κ., με έδρα το Ξυλόκαστρο του νομού Κορινθίας στην Ελλάδα. Πρόκειται για έναν από τους πρώτους αμιγώς ποδοσφαιρικούς συλλόγους στην Ελλάδα, καθώς από την ίδρυση του έως σήμερα συντηρεί αναλλοίωτη την αρχική ονομασία του και το αρχικό καταστατικό του (απλά επικαιροποιημένο 3 φορές), με σκοπό να δραστηριοποιείται αποκλειστικά στο άθλημα του ποδοσφαίρου.

Ηρακλής Ξυλοκάστρου
Ira logo.png
Επίσημη ονομασίαΠ.Α.Ο. Ηρακλής Ξυλοκάστρου 1928
Σύντομο όνομαΗρακλής
Ίδρυση1928
ΈδραΞυλόκαστρο, Ελλάδα
Στάδιο«Σωτήρης Αγγελόπουλος»
ΠρόεδροςFlag of Greece.svg Δημήτρης Δημητρόπουλος
ΠροπονητήςFlag of Greece.svg Πέτρος Ξανθόπουλος
ΠρωτάθλημαΑ' Κορινθίας
Πρώτη εμφάνιση
Τρίτη εμφάνιση
Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Σελίδα στο Facebook

Ιδρύθηκε το 1928 και δεν έπαψε να λειτουργεί έως σήμερα έχοντας συνεχή παρουσία σε τοπικό και εθνικό επίπεδο, διατηρώντας μάλιστα τη δραστηριότητα του ακόμα και κατά την περίοδο της κατοχής. Από την εγγραφή του στην ΕΠΟ και μέχρι σήμερα διατηρεί τον αριθμό μητρώου 235, αλλά εκτιμάται ότι είναι μέσα στους 100 γηραιότερους εν ενεργεία ποδοσφαιρικούς συλλόγους στην Ελλάδα, μιας και οι περισσότεροι σύλλογοι που προηγήθηκαν αριθμητικά στα μητρώα αυτά έχουν πάψει να λειτουργούν ή έχουν συγχωνευθεί. Η πορεία του στο χώρο του ποδοσφαίρου είναι αξιοθαύμαστη, όχι μόνο για την πολύχρονη λειτουργία και τεράστια ιστορία του, αλλά για το συνδυασμό της διαχρονικότητας αυτής και της εκπροσώπησης μίας μικρής πληθυσμιακά πόλης όπως είναι το Ξυλόκαστρο. Ο Ηρακλής Ξυλοκάστρου είναι ένα από τα σωματεία που μετείχαν στην ίδρύση της ΕΠΣΚ το 1946.

Ο χρωματισμός της φανέλας του Ηρακλή είναι -από την αρχή της ύπαρξης του- το πράσινο και το λευκό, καθ' ομοίωση με αυτά του Παναθηναϊκού καθώς ένας ποδοσφαιριστής του, ο Μιχάλης Βασιλείου από το Ξυλόκαστρο, ήταν αυτός που παράλληλα με τη θητεία του στο "τριφύλλι" δημιούργησε και οργάνωσε τον Ηρακλή και αποτέλεσε επί σειρά ετών τον προπονητή του. Το τωρινό σήμα απεικονίζει την προτομή του Ηρακλή που φοράει το δέρμα από το λιοντάρι της Νεμέας που στην μυθολογία υπήρξε ένας από τους άθλους του. Ο Ηρακλής Ξυλοκάστρου είναι μία από τις ελάχιστες ομάδες στην Κορινθία που διατηρεί ποδοσφαιρικά τμήματα ανδρών, νέων, παίδων και ακαδημιών, τα οποία αγωνίζονται σε όλα τα πρωταθλήματα της ΕΠΣΚ.

Εκτός του ποδοσφαίρου που ήταν το πρωταρχικό και κύριο άθλημα του Συλλόγου, κατά καιρούς αναπτύχθηκαν και άλλα τμήματα όπως ο κλασσικός αθλητισμός, η κολύμβηση και η ποδηλασία κατά τη δεκαετία του 1930, και το τμήμα βόλλευ του Ηρακλή τις δεκαετίες '80-'90 φτάνοντας μέχρι τη Β' Εθνική Κατηγορία.

ΙστορίαΕπεξεργασία

Δημιουργία - 1926Επεξεργασία

Ο «Ηρακλής» πρωτοεμφανίστηκε το 1926 σαν μία ομάδα «γειτονική», δημιουργημένη από φίλους που έπαιζαν ποδόσφαιρο με άλλες γειτονιές σε αλάνες της πόλης του Ξυλοκάστρου. Απέκτησε γρήγορα δημοτικότητα εξαιτίας του πρωτόγνωρου τότε αθλήματος, σε συνδυασμό με τις επιτυχημένες επιδόσεις της ομάδας. Το τόσο επιτυχημένο ξεκίνημα του Ηρακλή οφείλεται στον Μιχάλη Βασιλείου, ο οποίος οργάνωσε και διέδωσε την ομάδα και το ποδόσφαιρο στην περιοχή.

Μιχάλης ΒασιλείουΕπεξεργασία

 
Ο Μιχάλης Βασιλείου το 1930

Ο Μιχάλης Βασιλείου είχε καταγωγή από το Ξυλόκαστρο και αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό από το 1926 έως το 1935, στη θέση του αριστερού οπισθοφύλακα. Το 1930 κατακτά το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, το οποίο αποτελεί το πρώτο πρωτάθλημα της ιστορίας του Παναθηναϊκού. Αγωνίστηκε ως βασικός σε όλα τα ματς του πρωταθλήματος και είναι εκ των διακριθέντων στη νίκη με 8-2 επί του Ολυμπιακού, που αποτελεί την ευρύτερη νίκη σε αγώνα των δύο αιωνίων αντιπάλων μέχρι σήμερα.

Ο Μιχάλης Βασιλείου ήταν πιο γνωστός με το παρατσούκλι «Ζοζεφίνα», εξαιτίας του μελαμψού δέρματος του θύμιζε την περίφημη για την εποχή Γαλλίδα χορεύτρια Ζοζεφίν Μπέικερ. Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, παρέμεινε στον Παναθηναϊκό μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '70 ως φροντιστής της ομάδας.

Παράλληλα με την ιδιότητα του ως ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού, ο Μιχάλης Βασιλείου όποτε βρισκόταν στη γενέτειρα του αναλάμβανε την οργάνωση της ομάδας και την εκγύμναση των παικτών του Ηρακλή, εκτελώντας χρέη προπονητή επί σειρά ετών. Έχοντας δημιουργήσει ένα αποτελεσματικό και πειθαρχημένο σύνολο, κατάφερε γρήγορα να κάνει δημοφιλή την ομάδα και αγαπητή στον κόσμο του Ξυλοκάστρου και να δημιουργήσει ένθερμους υποστηρικτές, οι οποίοι με το υστέρημα τους συνέβαλαν ώστε ο Ηρακλης Ξυλοκάστρου να μπορεί να ταξιδεύει για τους αγώνες του και να διαθέτει πλούσιο ιματισμό. Καθιέρωσε από την αρχή σαν χρώματα το πράσινο και το λευκό και οδήγησε στην επισημοποίηση του Συλλόγου με την ίδρυση του το 1928.

Ίδρυση - 1928Επεξεργασία

Ο «Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Ηρακλής Ξυλοκάστρου»[2] ιδρύθηκε το 1928. Ιδρυτές του συλλόγου ήταν ο δικηγόρος Κωνσταντίνος Αλογογιάννης, ο δημοσιογράφος Σπύρος Τριανταφύλλου, ο δικηγόρος Μίμης Γιαννόπουλος, ο Νίκος Τσοκάρης, ο Νίκος Αντωνόπουλος, ο Σωτήρης Παύλου κ.α.

Την πρώτη θρυλική ενδεκάδα του Ηρακλή που αγωνιζόταν σε φιλικούς αγώνες με ομάδες της περιοχής σε σύστημα 2-2-1-5, την αποτελούσαν οι: Σταύρος Σαμαρτζής (τερματοφύλακας), Δημήτρης και Θανάσης Μυλωνάς (μπακ), Γιάννης και Ηρακλής Μαργαρίτης (χαφ), Ιωάννης Μπασιώτης (σέντερ-χαφ), Άγγελος Φραντζής, Σταύρος Τσοκάρης, Τάκης Σκέντζος, Βασίλης Μάρκελλος, Σπύρος Ματσούκας (επίθεση). Μαζί τους και οι: Χορωτής Ε., Μπασιώτης Ι., Τριανταφύλλου και Κωνσταντινίδης.

Τα πρώτα καταγεγραμμένα νικηφόρα αποτελέσματα σημειώθηκαν με: Ένωσιν Άργους (6-1), Ολυμπιακό Κορίνθου (5-2), Βύζαντα Μεγάρων (4-0), Κεραυνό Μελισσίων (12-1) και Αστέρα Ιτέας (3-1 και 4-1). Ειδικά για τις συναντήσεις με την ομάδα της Ιτέας, αξιομνημόνευτο είναι το γεγονός πως ο Ηρακλής ταξίδευε με καΐκι από το Ξυλόκαστρο για να αγωνιστεί.

Δεκαετία 1930Επεξεργασία

Από την επίσημη σύσταση του και τα χρόνια που ακολούθησαν, ο Ηρακλής εξαιτίας της δημοφιλίας που είχε αποκτήσει ως σωματείο, λειτούργησε ως αθλητικό πρότυπο και για την ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Κορινθίας, διαδίδοντας το αθλητικό ιδεώδες. Παράλληλα με το ποδόσφαιρο και την αίγλη που είχε λόγω Βασιλείου, υπάρχουν αναφορές και για άλλα τμήματα του Συλλόγου τα οποία λάμβαναν μέρος σε τοπικούς αγώνες. Όπως αναφέρεται, ιδιαίτερα ενεργό ήταν το τμήμα κλασσικού αθλητισμού το οποίο ηγείτο ο Δ. Μεντζελίδης, ενώ υπάρχει μνεία και για τμήματα κολύμβησης και ποδηλασίας. Η ποδοσφαιρική ομάδα του Ηρακλή αποτελείτο από τους: Σαράντης, Ν. Μαργαρίτης, Γκαρώνης, Φιλιππάκης, Ν. Μανδελιάς, Β. Φιαμέγκος, Δ. Μαστέλλος, Χ. Βερβερίδης, Λιάκος Χαβέλης, Ι. Ματσούκας, Θεοδωρόπουλος και Λουκιανός Σκέντζος.

Το 1932 αναφέρεται μία κίνηση της διοίκησης του Συλλόγου για την αγορά γης και την κατασκευή γηπέδου ποδοσφαίρου με στίβο, γεγονός ιδιαίτερα προοδευτικό για την εποχή. Το ΔΣ του Ηρακλή αποτελείτο από τους: Κ. Αλογογιάννης (πρόεδρος), Π. Ξύδης (αντιπρόεδρος), Δ. Μαστέλλος (γεν. γραμματέας, Τσουτσάνης (ταμίας), και Σπυρόπουλος, Δ. Πούλος, Γ. Ματσούκας, Κωνσταντινίδης (μέλη).

Στα τέλη της δεκαετίας του ’30 και μέχρι την έναρξη του πολέμου, τη φανέλα του Ηρακλή τίμησαν οι Άγγελος Στίκας, Στάθης Τσάμης, Νίκος Μαργαρίτης, Ανδρέας Κλουτσινιώτης, Μίμης Μάστελλος, Σταύρος Λυμπερίδης, Βλάσης Δεμερούτης, Πέτρος Δέμης, Ζήσης Χατζόπουλος, Χριστόφορος Φίλης, Κων/νος Κωνσταντινίδης, Ιωάννης Μαλιαρός, Σπύρος Πουγκιάλης, Ιωάννης Ματσούκας κ.α. Αντίπαλες ομάδες τότε ήταν οι Αχιλλέας Κορίνθου, Άρης Κορίνθου, Πέλοπας Κιάτου, Παναιγιάλειος, Πανναυπλιακός κ.α. Εκείνη την περίοδο συναντάμε άρθρα με τον Ηρακλή να δίνει αγώνες με τη Β' και Γ' ομάδα του, που δείχνει το πλήθος των ποδοσφαιριστών που είχε στη δύναμη του.

Δεκαετία 1940Επεξεργασία

Πριν από τον βομβαρδισμό του Ξυλοκάστρου τον Απρίλη του 1941 από τους Γερμανούς, ο Ηρακλής αγωνίζεται και με ομάδες από τα αγγλικά στρατεύματα που επιτηρούν την περιοχή σε αγώνες που παρακολουθούνται από χίλιους και πλέον φιλάθλους. Μετά την ολοκλήρωση του πολέμου η ομάδα συμμετέχει και πρωταγωνιστεί στο πρωτάθλημα Αργολιδοκορινθίας, με παίκτες όπως οι Πανουτσόπουλος, Αλογογιάννης, Χρήστου, Μουρίκης, Μπουραντάνης, Μαργαρίτης, Τρίμης, Τριανταφύλλου, Βερβερίδης, Παναγιώτου, Τάρλας.

Το 1946 ο Ηρακλής Ξυλοκάστρου είναι από τα ιδρυτικά σωματεία της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κορινθίας – Ε.Π.Σ.Κ. (μαζί με Πέλοπα Κιάτου, Ηρακλή Λεχαίου, Ολυμπιακό Λουτρακίου, Άρη, Αχιλλέα και Ολυμπιακό Κορίνθου και το στρατιωτικό κέντρο εκπαίδευσης Κ.Β.Ε.Κ.), στα πρωταθλήματα της οποίας αγωνίζεται μέχρι σήμερα ανελλιπώς, χρησιμοποιώντας τότε το γήπεδο στα σχολεία πάνω από τον Πευκιά.

Από τη δεκαετία του ’40 ο Ηρακλής Ξυλοκάστρου δηλώνει συμμετοχή και αγωνίζεται στις προκριματικές φάσεις του Κυπέλλου Ελλάδας. Ο θεσμός λειτουργούσε ετησίως με προκριματικούς αγώνες ανά περιφέρεια με συνολική συμμετοχή 140 ως 160 σωματείων από όλη την Ελλάδα, μέχρι την κατάρτιση της φάσης των 16. Οι περισσότεροι από τους συλλόγους που ήταν ενεργοί και λάμβαναν μέρος τότε στο κύπελλο δεν υπάρχουν πια. Οι μόνοι σύλλογοι που συμμετείχαν τότε από την ένωση Αργολιδοκορινθίας και διασώζονται μέχρι σήμερα, εκτός του Ηρακλή, είναι οι Πέλοπας Κιάτου, Ολυμπιακός Λουτρακίου και Άρης Βοχαϊκού.

Δεκαετίες 1950-60Επεξεργασία

Από το 1955 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960 το ποδόσφαιρο στο Ξυλόκαστρο γνωρίζει μεγάλη ανάπτυξη και ο Ηρακλής αγωνίζεται στο Περιφερειακό πρωτάθλημα, εποχή κατά την οποία εμφανίζονται μεγάλοι ποδοσφαιριστές όπως ο Σωτήρης Αγγελόπουλος, ο πρώτος ποδοσφαιριστής του Ηρακλή Ξυλοκάστρου που αγωνίζεται στην Εθνική Ελλάδας μετά τη μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό και οι Σούλης Τσοκάρης (που επίσης παίρνει το δρόμο για την Αθήνα και τον Παναθηναϊκό), Σπύρος Μαργαρίτης (αγωνίστηκε με επιτυχία σε Κόρινθο – Παναχαϊκή), Αλέκος Σταματάκης (Ταρζάν) Ανδρέας Παπαντωνίου, Βλάσης Δέμης, Γιώργος Μπαξεβάνης και άλλοι εξαιρετικοί παίκτες. Την ίδια περίοδο οι Αλέκος Παναγόπουλος και Παναγιώτης Φιαμέγκος αρθρογραφούν στις αθλητικές εφημερίδες “ΦΩΣ” και “Αθλητική Ηχώ”, με πληροφορίες για τους αγώνες του Ηρακλή. Σε μία από τις σχετικές αναφορές και η επίσκεψη της Β’ ομάδας του Παναθηναϊκού για φιλικό αγώνα στο Ξυλόκαστρο.

Δεκαετία 1970Επεξεργασία

Τη δεκαετία του ’70 ο Ηρακλής εμφανίζεται στο Κορινθιακό ποδόσφαιρο ως μια παραδοσιακή ομάδα που όλοι οι αντίπαλοι υπολογίζουν και σέβονται. Πρωταγωνιστεί με παίκτες όπως οι Γιώργος Μεντζέλος, Μιχάλης Φράγκος, Γιώργος Γιάννος, Ευάγγελος Παπαγεωργίου, Σούλης και Βασίλης Κουτσούμπης, Βλάσης Παπαγγελόπουλος, Δημήτρης Μπακάμης. Το ίδιο διάστημα δημιουργείται το ποδοσφαιρικό γήπεδο στο Συνοικισμό για τις αγωνιστικές ανάγκες του Ηρακλή που συνεχώς μεγαλώνει.

Δεκαετίες 1980-90Επεξεργασία

Τις δεκαετίες ’80 – ’90 ο Ηρακλής Ξυλοκάστρου έχει πλέον εδραιωθεί ως μία σταθερή δύναμη στο πρωτάθλημα της Α’ Κορινθίας και το Ξυλόκαστρο θεωρείται πλέον ως μία περιοχή με ποδοσφαιρική παράδοση με εξαιρετικούς ποδοσφαιριστές. Ο Ηρακλής μετακομίζει εκ νέου στο τωρινό του σπίτι στην περιοχή του Σύθα, αρχικά χωμάτινο γήπεδο που παίρνει και την ονομασία “Σωτήρης Αγγελόπουλος” προς τιμήν του μεγάλου ποδοσφαιριστή που ανέδειξε η ομάδα μας.

Δεκαετία 2000Επεξεργασία

Η δεκαετία των ’00 βρίσκει τον Ηρακλή με ανάμεικτα συναισθήματα. Η ομάδα υποβιβάζεται στη Β’ Κατηγορία το 2002-03 και επιστρέφει αμέσως τη σεζόν 2003-04 ως πρωταθλήτρια στη Β’ Κατηγορία.

Το 2008-09 ο Ηρακλής Ξυλοκάστρου μετά από προσπάθεια ετών στέφεται άξιος πρωταθλητής Α’ Κατηγορίας για πρώτη φορά στην ιστορία του και κερδίζει τη συμμετοχή του στην Δ’ Εθνική Κατηγορία σε μία από τις ενδοξότερες στιγμές του.

Την επόμενη χρονιά (2009-10) παρά τη δυναμική παρουσία του στο πρωτάθλημα υποβιβάζεται έχοντας συγκεντρώσει 28 βαθμούς σε 30 αγώνες (γκολ 29-43), εντούτοις κατακτά το Κύπελλο Κορινθίας επίσης για πρώτη φορά στην ιστορία του επικρατώντας στα πέναλτυ του Ολυμπιακού Λουτρακίου με 4-1 (0-0 κανονική διάρκεια και παράταση). Ο Ηρακλής με προπονητή τον Σπύρο Αργυρόπουλο αγωνίστηκε με την ακόλουθη σύνθεση: Κολιμάδης, Μάντα, Καρακώστας, Βελέντζας, Ψυχογιός (105′ Ραχιανιώτης), Μαργαρίτης, Στυλιανούδης (57′ Καρβούνης), Διαμαντόπουλος, Σιδηρόπουλος, Πιλιαφάς, Τζεμαλής (77′ Μούτος). Έφτασε τον τελικό αποκλείοντας Αναγέννηση Κιάτου, Ελλάς Βέλου, Θύελλα Πετρίου και Πέλοπα Κιάτου, ενώ στη συνέχεια αγωνίστηκε και στο Πανελλήνιο Κύπελλο Ερασιτεχνών.

Δεκαετία 2010Επεξεργασία

Το 2011-12 υποβιβάζεται εκ νέου στη Β’ Κορινθίας και επιστρέφει τη νέα χρονιά (2012-13) στην Α’ Κατηγορία ως τρίτος.

Τη σεζόν 2014-15 ο Ηρακλής υποβιβάζεται στη Β’ Κατηγορία για τρίτη φορά στην ιστορία του πραγματοποιώντας το αρνητικό ρεκόρ συγκομιδής των μόλις 3 βαθμών.

Την αμέσως επόμενη σεζόν 2015-16, υπό τη νέα τωρινή διοίκηση Δημητρόπουλου και τις οδηγίες του Νίκου Κολιμάδη ως προπονητή, ξεκινώντας το πρωτάθλημα με -2 βαθμούς, με το πιο νεανικό ρόστερ της κατηγορίας και κατά συντριπτική πλειοψηφία απαρτιζόμενος με παιδιά από το Ξυλόκαστρο, ο Ηρακλής πραγματοποιεί έναν από τους πιο συγκλονιστικούς άθλους στην ιστορία του και μια πορεία σαν παραμύθι. Βρισκόμενος αρκετές φορές με την πλάτη στον τοίχο μέσα στη διάρκεια της χρονιάς, με τεράστιο ψυχικό σθένος και ντεμαράζ στον δεύτερο γύρο, καταφέρνοντας να αποδράσει την τελευταία στιγμή από έδρες όπως οι Αγ. Θεόδωροι και το Γαλατάκι και εντός με Κουταλά, χρειάστηκε η τελευταία αγωνιστική για να δώσει την άνοδο στην ομάδα μας. Σε ένα κατάμεστο από 900 και πλέον φιλάθλους “Σωτήρης Αγγελόπουλος” και σε ένα ιστορικό ματς που θα μείνει για πάντα βαθιά χαραγμένο στη μνήμη των φίλων της ομάδας, όπου χρειαζόταν μόνο νίκη απέναντι στον ήδη πρωταθλητή Ισθμιακό, ο Ηρακλής τελειώνει τη χρονιά όπως ακριβώς όριζε το απόλυτο θρίλερ. Με γκολ του Κόλα στο τελευταίο λεπτό του αγώνα, το Ξυλόκαστρο παίρνει φωτιά και οδηγεί σε ένα ξέφρενο πανηγύρι εντός και εκτός γηπέδου, ενώ ο ιστορικός Ηρακλής παίρνει το εισιτήριο της ανόδου αφού σε τριπλή ισοβαθμία ανεβαίνει στην Α’ κατηγορία μαζί με τον Πανσολυγειακό και αφήνει τέταρτο τον ΠΑΣ Κλένια.

Τη σεζόν 2016-17, με άρτια οργάνωση και επαγγελματική δουλειά σε όλα τα επίπεδα (και λίγο πριν συμπληρώσει 90 χρόνια ζωής), ο Ηρακλής γράφει τη πιο χρυσή σελίδα στην ιστορία του. Με σημαντικές προσθήκες ποδοσφαιριστές που προέρχονται από τα σπλάχνα του και για ακόμα μία φορά απαρτιζόμενος με παιδιά από το Ξυλόκαστρο τα οποία πλαισίωσαν τον αρχηγό Μιχάλη Καφαντάρη και με τον Νίκο Κολιμάδη για άλλη μια χρονιά στο τιμόνι, ο Γηραιός της Δυτικής Κορινθίας στις 15 Μαρτίου 2017 με ψυχωμένη και ηρωική εμφάνιση κατακτά το Κύπελλο στα πέναλτι απέναντι στην πανάκριβη Κόρινθο '06. Με 1-1 στην κανονική διάρκεια (με γκολ του 16χρονου Κώστα Ματθαιόπουλου που γίνεται και ο νεότερος ποδοσφαιριστής που σκοράρει σε τελικούς Κορινθίας) οι Μ. Καφαντάρης, Πιλιαφάς, Μαστρογιαννόπουλος, Αλούσι ευστοχούν στα πέναλτι ενώ ο Ηλίας Κουρούμαλης αποκρούει το πέναλτυ του Γάλα και δίνει το έναυσμα σε ξέφρενους πανηγυρισμούς στην πολυπληθή κερκίδα των Ξυλοκαστρινών που έχουν κατακλείσει το Γήπεδο του Ζευγολατιού. Η πορεία προς τον τελικό πέρασε από Μαψό 0-5, Κλένια 1-5, Δάφνη Εξαμιλίων 0-1 και Τενεάτη Αθικίων με 0-1 στην παράταση. Στο Πρωτάθλημα ο νεοφώτιστος Ηρακλής τερματίζει στην 6η θέση κλείνοντας τη σεζόν θριαμβευτικά. Παράλληλα, την ίδια χρονιά η σκληρή δουλειά στα τμήματα των Ακαδημιών της ομάδας υπό τις οδηγίες των Μανώλη Σούλου και Μιχάλη Καφαντάρη, ο Ηρακλής κατακτά το Πρωτάθλημα Παίδων για πρώτη φορά στην ιστορία του με 7 βαθμούς διαφορά φέρνοντας και δεύτερο τίτλο στο Ξυλόκαστρο, ενώ και η ομάδα των Νέων τερματίζει στην 3η θέση, ολοκληρώνοντας επιτυχημένα τη χρονιά για όλα τα αγωνιστικά τμήματα.

Η ανοδική πορεία του Ηρακλή συνεχίζεται και κατά τη σεζόν 2017-18 με την κατάκτηση της 5ης βαθμολογικής θέσης, ενώ την επόμενη σεζόν 2018-19 μετά απο ένα κακό ξεκίνημα και αντικατάσταση προπονητή, μια μεγάλη προσωπικότητα του σύγχρονου ελληνικού ποδοσφαίρου, ο Αλέξης Αλεξανδρής αναλαμβάνει τα ηνία του Γηραιού και οδηγεί αήττητος την ομάδα στην 3η θέση με τη λήξη του Πρωταθλήματος. Διοικητικές διχογνωμίες κατά την καλοκαιρινή περίοδο έφεραν αδράνεια σε πολλά θέματα, ένα εκ των οποίων και αυτό του Αλεξανδρή, ο οποίος αποχωρεί για το ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα της Πάρου. Πάραυτα, η Διοίκηση με γρήγορες κινήσεις κλείνει τον Πέτρο Ξανθόπουλο ως αντικαταστάτη του, ακόμα μία μεγάλη μορφή του ελληνικού ποδοσφαίρου, δείχνοντας πλέον το υψηλό επίπεδο που έχει περάσει πλέον και λειτουργεί η ομάδα.

Η ποδοσφαιρική χρονιά 2019-20 ειναι τυχερή για το σύλλογο, παρόλο που θα θα μείνει στην ιστορία ως η χρονιά που διεκόπησαν όλες οι αθλητικές διοργανώσεις λόγω της πανδημίας που προκάλεσε ο ιός COVID-19, (Μάρτιος 2020) με τη βαθμολογία να ορίζεται ως τελική τη στιγμή της διακοπής. Για το Κύπελλο Κορινθίας οι 4 φιναλίστ μέχρι το σημείο της διακοπής (Ηρακλής Ξυλοκάστρου, ΑΟ Λουτράκι, Ελλάς Βέλου, ΑΣ Κόρινθος 2006), θα μπούν στην κληρωτίδα για την ανάδειξη του νικητή, Στα γραφεία της Ένωσης, η κληρωτίδα επιλέγει τον Ηρακλή ως Κυπελλούχο Κορινθίας 2019-20 και γεμίζει με χαρά το Ξυλόκαστρο που κατέκτησε έστω με αυτόν τον ιδιόμορφο τρόπο, το τρίτο Κύπελλο της ιστορίας του.

Ως Κυπελλούχος ο Ηρακλής λαμβάνει μέρος στο Κύπελλο Ελλάδας 2020-21 από τον Α' προκριματικό γύρο, κάτι που επαναλαμβάνεται μετά από 70 χρόνια.


ΓήπεδοΕπεξεργασία

Η έδρα του Ηρακλή Ξυλοκάστρου είναι το ποδοσφαιρικό γήπεδο Ξυλοκάστρου στην περιοχή του Σύθα. Το γήπεδο έχει πάρει την ονομασία “Σωτήρης Αγγελόπουλος” προς τιμήν του πρώτου ποδοσφαιριστή του Ηρακλή που αγωνίστηκε στην Εθνική Ελλάδας αλλά και μεταγράφηκε επιτυχώς σε ομάδα του “κέντρου”, τον Παναθηναϊκό, τον οποίο φιλοξενεί σε αγώνα παλαιμάχων. Το 2004 το γήπεδο του Ηρακλή γίνεται από τα πρώτα στην Κορινθία που ανακατασκευάζεται και αντικαθιστά το χώμα με τεχνητό χλοοτάπητα, φιλοξενώντας από εκείνο το διάστημα αρκετές ομάδες του Νομού για τις ανάγκες των πρωταθλημάτων τους που για τη συμμετοχή τους απαιτείται να αγωνίζονται σε γήπεδα με πλαστικό χόρτο.

Ο Σωτήρης Αγγελόπουλος γεννήθηκε στο Ξυλόκαστρο το 1934 και υπήρξε ένας σκληροτράχηλος ποδοσφαιριστής ως κλασσικός αριστερός μπακ ή σέντερ μπακ με δυναμικές επιθετικές επεμβάσεις και γκολ. Αγωνίστηκε επαγγελματικά μετά τη μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό από το 1955 έως το 1964, όπου είχε 67 συμμετοχές και 11 γκολ. Μάλιστα κατέκτησε και τρία Πρωταθλήματα, τη σεζόν 1959-60 με 30 συμμετοχές και 6 γκολ, τη σεζόν 1960-61 με 6 συμμετοχές, τη σεζόν 1961-62 και τη σεζόν 1963-64 με 2 συμμετοχές. Το παρατσούκλι που τον συνόδευε ήταν «Ο Λέων του Ξυλοκάστρου». Στην Εθνική Ομάδα κλήθηκε 10 φορές (1957 – 59), με πρώτο του αγώνα τη συνάντηση Ελλάδα – Β’ Ισπανίας 2-0 το 1957 στην Αθήνα και ακολούθως την αναμέτρηση Ελλάδα – Β’ Γαλλίας 2-1 το 1958 επίσης στην Αθήνα.

Τίτλοι - ΔιακρίσειςΕπεξεργασία

ΤίτλοιΕπεξεργασία

ΔιακρίσειςΕπεξεργασία

Τρέχουσα σύνθεσηΕπεξεργασία

Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA.

Αρ. Θέση Παίκτης
1   Τ Ηλίας Κουρούμαλης
2   Α Χρόνης Μαστρογιαννόπουλος
3   Α Γιώργος "Λίλα" Καφαντάρης
4   Α Γιώργος Κουρούμαλης
5   Α Γιώργος Σκούρας
6   Μ Κώστας Κουρούμαλης
7   Ε Μιχάλης Καφαντάρης (  )
8   Μ Γιώργος Διαμαντόπουλος
9   Ε Σπύρος Καρράς
10   Μ Ανδρέας Πιλιαφάς
11   Ε Nicolás Carro Aluisio
12   Α Γιώργος Διαμαντόπουλος
13   Α Νίκος Σιετής
Αρ. Θέση Παίκτης
14   Μ Γιώργος Κουλάκης
15   Τ Βασίλης Φειδάκης
16   Μ Σπύρος Γκίνης
17   Α Νίκος Δεσποτέλης
18   Μ Κώστας Ματθαιόπουλος
19   Ε Μάριος Μπαρδούλης
20   Ε Παντελής Σταματούλης
21   Ε Κάντρι
22   Α Παναγιώτης Δρίτσας
23   Μ Μάριος Δρίτσας

Τεχνικό Επιτελείο

Θέση Όνομα
Υπεύθυνος Ποδοσφαιρικού Τμήματος   Γιώργος Ραχιανιώτης
Γενικός Αρχηγός   Γιώργος Χρυσάνθου
Προπονητής   Πέτρος Ξανθόπουλος
Προπονητής Τερματοφυλάκων   Μανώλης Σούλος
Φυσιοθεραπευτής   Πάνος Νικολόπουλος
Αποκατάσταση Τραυματισμών   Έφη Αναγνωστοπούλου
Ιατρός Ομάδας   Δημήτρης Καζάνης
Έφορος Υλικού   Χρήστος Ζάρρος

Αξιόλογοι πρώην ποδοσφαιριστέςΕπεξεργασία

  •   Σωτήρης Αγγελόπουλος
  •   Σπύρος Μαργαρίτης
  •   Siadabida Manda
  •   Σούλης Τσοκάρης
  •   Alejandro Casas da Silva

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία