Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Καφετζού είναι ελληνική ταινία του 1956 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Αλέκου Σακελλάριου.

Η καφετζού
Wiki cinema kafetzou.JPG
Τίτλο αρχής της ταινίας.
ΣκηνοθεσίαΑλέκος Σακελλάριος
ΠαραγωγήΦίνος Φιλμ
ΣενάριοΑλέκος Σακελλάριος
Γιώργος Ασημακόπουλος
ΠρωταγωνιστέςΓεωργία Βασιλειάδου
Μίμης Φωτόπουλος
Βασίλης Αυλωνίτης
Σμαρούλα Γιούλη
Περικλής Χριστοφορίδης
ΜουσικήΜάνος Χατζιδάκις
ΤραγούδιΣούλη Σαμπάχ
ΦωτογραφίαΝτίνος Κατσουρίδης
ΜοντάζΝτίνος Κατσουρίδης
ΣκηνογραφίαΜάρκος Ζέρβας
ΧορογραφίαΜανώλης Καστρινός
Χρυσούλα Ζώκα
ΔιανομήFinos Film
Πρώτη προβολή29 Οκτωβρίου 1956 (Ελλάδα)
Κυκλοφορία5 Σεπτεμβρίου 2006 (DVD)
Διάρκεια89΄
ΠροέλευσηΕλλάδα
Γλώσσαελληνική

ΠλοκήΕπεξεργασία

Σε μια φτωχογειτονιά της Αθήνας, δίπλα στο καφενεδάκι του Σπύρου είναι μια καφετζού η οποία έχει αποκτήσει μεγάλη φήμη και ετοιμάζεται να μετακομίσει στο Κολωνάκι καθώς έχει βγάλει πολλά χρήματα λέγοντας το φλιτζάνι. Στην ίδια γειτονιά είναι και μια πλύστρα, η Καλλιόπη, η οποία με το ζόρι βγάζει τα προς το ζην. Όμως και ο Σπύρος είναι σε μια αντίστοιχη κατάσταση, ενώ έχει πτυχίο οδοντιάτρου, δεν έχει χρήματα να ανοίξει ιατρείο και με την κοπέλα με την οποία συνδέεται δεν μπορούν να εμφανιστούν δημόσια γιατί ο πλούσιος πατέρας της δεν τον θέλει. Ο Σπύρος έχει ένα φίλο το Νικήτα, σερβιτόρο σε καμπαρέ, που συχνά έρχεται στο καφενεδάκι για να πιεί καφέ αλλά και να τον συμβουλέψει ο Σπύρος για τον πονόδοντο.

Μια μέρα, μετά από ένα περιστατικό που ένας πελάτης εξευτελίζει την Καλλιόπη και ο Σπύρος παρεμβαίνει του έρχεται μια ιδέα: Να κάνει η Καλλιόπη την καφετζού μιας και η άλλη έφυγε. Οργανώνουν έτσι το πράγμα ώστε εκείνος με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο να μαθαίνει πληροφορίες για τις πελάτισσες και στη συνέχεια να τις μεταφέρει στην Καλλιόπη δίνοντας της τον καφέ. Έτσι η Καλλιόπη χρησιμοποιώντας τις πληροφορίες αυτές εντυπωσιάζει τις πελάτισσες και σιγά σιγά αρχίζει να αποκτά μεγάλη φήμη.

Μια μέρα εμφανίζεται, για να της πει το φλιτζάνι, η μητέρα της Καίτης, της κοπέλας που αγαπάει ο Σπύρος. Έχει χάσει ένα πολύτιμο δαχτυλίδι με πράσινη πέτρα και το αναζητά. Ο Νικήτας τυχαίνει να γνωρίζει πως το δαχτυλίδι το έδωσε ο σύζυγος της σε μια Γαλλίδα καμπαρετζού με την οποία συνδέεται, όντας τακτικός πελάτης του μαγαζιού. Έτσι αφού την ενημερώσει η Καλλιόπη, εκείνη θα πάει στο καμπαρέ και θα δει τη Γαλλίδα να φοράει το δαχτυλίδι με τα ίδια της τα μάτια, και θα το πει στον άντρα της.

Η Καίτη το σκάει από το σπίτι της και πάει στον Σπύρο να κλεφτούν, αυτός την παίρνει και φεύγουν, ενώ στο καφενείο μένει ο Νικήτας να το προσέχει. Ο πατέρας της Καίτης που αναζητά την κόρη του, πηγαίνει στην αστυνομία, όπου έχοντας μένος τόσο κατά του Σπύρου όσο και κατά της Καλλιόπης, οργανώνει σχέδιο για να τη συλλάβουν. Εμφανίζεται ως πελάτης στο Νικήτα, αυτός ενημερώνει την Καλλιόπη και αυτή τον υποδέχεται με γυαλιά ηλίου μέσα στο σκοτάδι. Του διαβάζει στο φλιτζάνι μια ιστορία από το παρελθόν του που έλεγε ότι κάποιες απόκριες παλιά αυτός γνώρισε μια κοπέλα που την εξαπάτησε και αφού της έφαγε τα λίγα λεφτά που είχε και το δαχτυλίδι της με την πράσινη πέτρα, την εγκατέλειψε. Η κοπέλα ήταν η ίδια η Καλλιόπη η οποία αποκαλύπτεται και ο Γιαβάσης μένει άναυδος. Η Καλλιόπη τον υποχρεώνει να δεχτεί το Σπύρο για γαμπρό της κόρης του και να του φτιάξει ένα οδοντιατρείο.

Στο τέλος της ταινίας, ο Σπύρος είναι χαρούμενος με την Καίτη στο οδοντιατρείο του, όπου πελάτες είναι ο Νικήτας και η Καλλιόπη, αυτοί όχι και τόσο χαρούμενοι πάλι, καθώς πονάνε στα δόντια.

ΔιανομήΕπεξεργασία

Βελεντζας Γιωργος. Σαμπατη Κλειω, Ρουσσος Γιαννης, Σπυροπουλος Κωστας,

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία