Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Θεοδώριχος Α΄ (Theodoric I, 393 - 20 Ιουνίου 451) ήταν βασιλιάς των Βησιγότθων από το 418 έως το 451. Νόθος γιος του Αλάριχου Α', ο Θεοδώριχος είναι διάσημος για τη συμμετοχή του στην ήττα του Αττίλα στη μάχη των Εθνών το 451, όπου σκοτώθηκε στις 20 Ιουνίου.

Θεοδώριχος Α΄
Félix Castello, "Teodorico, rey godo", 1635.jpg
Ο Θεοδώριχος σε πίνακα του Φέλιξ Καστέλλο (1635)
Περίοδος418 - 451
ΠροκάτοχοςΒάλια
ΔιάδοχοςΘορισμούνδος
Γέννησηπ. 393
Δοβρουτσά (στη σημερινή Ρουμανία)
Θάνατος20 Ιουνίου 451
Μάχη των Εθνών
Τόπος ταφήςΜαρν, Γαλλία
ΕπίγονοιΘορισμούνδος
Θεοδώριχος Β΄
Φρειδερίκος
Ιούρικ
Ρετίμερος
Χίμνεριθ
ΠατέραςΑλάριχος Α΄
ΘρησκείαΑρειανισμός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Πίνακας περιεχομένων

Το βασίλειο τουΕπεξεργασία

Το 418 διαδέχθηκε τον βασιλιά Βάλια. Οι Ρωμαίοι είχαν διατάξει τον βασιλιά Βάλια να μετακινήσει το λαό του από την Ιβηρική χερσόνησο στη Γαλατία. Ως βασιλιάς, ο Θεοδώριχος ολοκλήρωσε την εγκατάσταση των Βησιγότθων στη Γαλατία και στη συνέχεια εκμεταλλεύτηκε τη φθίνουσα δύναμη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας για να επεκτείνει τα εδάφη του προς τα νότια.

Αν και οι Βησιγότθοι βρίσκονταν υπό την εποπτεία του δυτικού ρωμαϊκού κράτους, ο Θεοδώριχος φιλόδοξος και δυναμικός, διεκδικούσε σε κάθε ευκαιρία την επέκταση και ανεξαρτητοποίηση του βασιλείου του.[1] Η Ακουιτανία του είχε δοθεί στα πλαίσια ειδικής συνθήκης με τους Ρωμαίους, ωστόσο επεδίωξε να κατακτήσει την Αρελάτη[2], και τη Νορβόνη χωρίς επιτυχία, γεγονός που διατάραξε τις σχέσεις του με τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία.[1] Τελικά κατάφερε να επανακτήσει την Τουλούζη[3], γεγονός που ενδυνάμωσε και πάλι τη θέση του στα πλαίσια της παραπαίουσας τότε αυτοκρατορίας. Ο Θεοδώριχος άσκησε πολιτική επέκτασης με κάθε τρόπο και προς πάσα κατεύθυνση. Οι γάμοι των θυγατέρων του με με τους ηγεμόνες των Βανδάλων και των Σουηβών εντάσσονταν στα πλαίσια διαφόρων συνασπισμών και στρατηγικών επιδιώξεων.[1]

Το τέλοςΕπεξεργασία

Το 451 συμμετείχε σε συνασπισμό Ρωμαίων και άλλων φυλών εναντίον του Αττίλα στη Μάχη των Εθνών στην οποία και φονεύθηκε.[4] Τη θέση του πήρε ο γιος του Θορισμούνδος.[5]

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΠρωτογενείςΕπεξεργασία

ΔευτερογενείςΕπεξεργασία

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 40, σελίδα 386.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 40, σελίδα 386.
  2. Prosper, Epitoma chronicon 1290, in: MGH Auctores antiquissimi (AA) 9, p. 471; Chronica Gallica of 452, 102, in: MGH AA 9, p. 658; Sidonius Apollinaris, letters 7. 12. 3
  3. Prosper, Epitoma chronicon 1324 and 1326, in: MGH AA 9, p. 475; Hydatius, chronicle 107 und 110, in: MGH AA 11, p. 22-23; Merobaudes, panegyric, fragment II A 23, in: Vollmer, MGH AA 14, p. 9; Sidonius Apollinaris, carmen 7. 246sqq.; 7. 475sqq.
  4. Jordanes, Getica 40. 209 and 41. 214; Hydatius, chronicle 150, in: MGH AA 11, p. 26
  5. Jordanes, Getica 36. 190


Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Theodoric I της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).