Ο Θευδεβέρτος Α΄ (Γαλλική γλώσσα : Thibert Ier, περί το 500 - 548) μέλος του Οίκου των Μεροβιγγείων ήταν Βασιλιάς της Αυστρασίας, περιοχής που περιείχε τις πόλεις Μετς και Ρενς και Βασιλιάς της βόρειας Βουργουνδίας (534 - 548). Ο Θευδεβέρτος Α΄ ήταν γιος και διάδοχος του Θευδερίχου Α΄ βασιλιά της Αυστρασίας και της Σουαβεγκόθας, κόρης του Σιγισμούνδου, ηγεμόνα των Βουργουνδών. Οι πληροφορίες για τη ζωή του προέρχονται από την "Ιστορία των Φράγκων" που έγραψε ο Γρηγόριος Τουρώνης το δεύτερο ήμισυ τού 6ου αιώνα. Επιπλέον έχουμε τις "Αυστρασιανές επιστολές", αλληλογραφία που συντάχθηκε στην Αυλή της Αυστρασίας, τα ποιήματα του Βενάντιου Φορτουνάτου, έναν κατάλογο από έργο του Προκοπίου και έναν μικρό αριθμό άλλων πηγών.[5]

Θευδεβέρτος Α΄
Theodebert I 534 548 king of Metz.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Theudebert I (Γαλλικά)
Γέννηση500 (περίπου)
Θάνατος548
Αιτία θανάτουΕπίθεση Ζώου
Συνθήκες θανάτουατύχημα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμονάρχης[1]
Οικογένεια
ΣύζυγοςΔευτέρια[2]
Βισιγκάρδη[1]
ΤέκναΘευδεβάλδος[3]
Berthoara[4]
ΓονείςΘευδέριχος Α´[1] και Ne[1]
ΑδέλφιαThéodechilde[1]
ΟικογένειαΜεροβίγγειοι[1]
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΒασιλέας των Φράγκων
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒασιλείαΕπεξεργασία

 
Νόμισμα του Θευδεβέρτου Α΄

Από την εποχή του πατέρα του έδειξε ότι ήταν ικανός πολεμιστής, νίκησε τον Χυγκελάκ ηγεμόνα των Δανών που είχε λεηλατήσει τη βόρεια Γαλατία (516).[6] Έπειτα από μία σειρά εκστρατειών στη Σεπτιμανία εναντίον των Βησιγότθων η φήμη του αυξήθηκε.[7] Όταν απεβίωσε ο πατέρας του οι θείοι του Χιλδεβέρτος Α΄ που κυβερνούσε το Παρίσι και Χλωτάριος Α΄ που κυβερνούσε το Σουασόν διεκδίκησαν την κληρονομιά, ο Θευδεβέρτος Α΄ αντιστάθηκε. Η στρατιωτική ανδρεία του Θευδεβέρτου Α΄ έπεισε τον Χιλδεβέρτο Α΄ να εγκαταλείψει τη διαμάχη και να τον ορίσει κληρονόμο του.[8] Εκστράτευσαν μαζί εναντίον τού Κλοθαρίου Α΄, όταν οι στρατοί τους χτυπήθηκαν από καταιγίδα ζήτησαν ειρήνη.

Μετά την ειρήνευση ανάμεσα στην Βυζαντινή αυτοκρατορία και τους Φράγκους ο Θευδεβέρτος Α΄ ενεπλάκη στον Γοτθικό Πόλεμο (535-554), ο Ιουστινιανός Α´ ήθελε για την υποταγή των Οστρογότθων στην Ιταλία. Ο Αυτοκράτορας των Ρωμαίων είδε τον Θευδεβέρτο Α΄ σαν τον ιδανικό σύμμαχο καθώς η Αυστρασία συνόρευε με τους Οστρογότθους της βόρειας Ιταλίας. Αν και ο Ιουστινιανός Α΄ πλήρωσε τον Θευδεβέρτο Α΄ αυτός αποδείχθηκε άπιστος σύμμαχος, είδε τη σύγκρουση ως ευκαιρία λεηλασίας και διεκδίκησης της βόρειας Ιταλίας. Οι Ρωμαίοι τελικά υποχρεώθηκαν να πολεμήσουν τους Οστρογότθους όσο και τους Φράγκους. Ο Θευδεβέρτος Α΄ έβαλε από την πρώτη στιγμή στόχο να γίνει πανίσχυρος ηγεμόνας στην Ευρώπη, στις επιστολές του έδειξε ότι κατείχε πολλές περιοχές γύρω από την Αυστρασία και πρώην Βυζαντινά εδάφη.[9] Όταν έπεσε η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία όλοι οι Φράγκοι ηγεμόνες έδειξαν μεγάλο σεβασμό στον Βυζαντινό αυτοκράτορα, συμπεριφερόντουσαν σαν υποτελείς του και έκοβαν χρυσά νομίσματα με την εικόνα του.[10] Ο Θευδεβέρτος Α΄ αρνήθηκε να ακολουθήσει την ίδια τακτική, δεν έκοψε νομίσματα με την μορφή του αυτοκράτορα. Ο συγγραφέας Αγαθίας ο Σχολαστικός την ίδια εποχή έγραψε ότι κυκλοφορούσαν φήμες στην Κωνσταντινούπολη για εισβολή του Θευδεβέρτου Α΄ στην Θράκη.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Όπως και άλλοι Φράγκοι ηγεμόνες της εποχής του ο Θευδεβέρτος Α΄ είχε αρκετές συζύγους. Ο πατέρας του τον είχε μνηστεύσει με τη Βισιγκάρδη, κόρη τού Βάχο ηγεμόνα των Λομβαρδών για να τον έχει σύμμαχο.[11] Ωστόσο ο Θευδεβέρτος Α΄ την εγκατέλειψε για την Δευτερία, Γαλατο-Ρωμαία που συνάντησε κατά την εκστρατεία του στη νότιο Γαλατία. Οι υποστηρικτές του δυσαρεστήθηκαν, που άφησε τη Βισιγκάρδη και τον έπεισαν να την λάβει πίσω. Η Βισιγκάρδη σύντομα απεβίωσε και έτσι ο Θευδεβέρτος Α΄ νυμφεύτηκε πάλι την Δευτερία με την οποία είχε τέκνο:

Το θάρρος και η πολεμική ανδρεία του Θευδεβέρτου Α΄ υμνήθηκαν έντονα από όλους τους συγγραφείς της εποχής του όπως ο Γρηγόριος Τουρώνης. Ο Θευδεβέρτος Α΄ πέθανε τον 14ο χρόνο της βασιλείας του από ατύχημα όταν χτυπήθηκε σε κυνήγι από έναν βίσονα, ο γιος του Θευδεβάλδος τον διαδέχθηκε ειρηνικά.[12]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 63-65. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  2. Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 64. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  3. Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 65. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  4. Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 69. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  5. https://web.archive.org/web/20021119094645/http://www.geocities.com/vortigernstudies/fabio/app4.htm
  6. Robert Flierman, Saxon Identities, AD 150–900, (Bloomsbury Academic, 2017), σ. 60
  7. von Pflugk-Harttung, Julius Albert G. and Wright, John Henry. The Early Middle Ages, Τόμος. 7, Lea brothers, 1905
  8. von Pflugk-Harttung, Julius Albert G. and Wright, John Henry. The Early Middle Ages, Τόμος. 7, Lea brothers, 1905
  9. Epistolae Austrasicae XX
  10. Oman, Charles. The Dark Ages, 476-918, Rivingtons, 1908, σ. 117
  11. Bonnie Effros, Merovingian Mortuary Archaeology and the Making of the Early Middle Ages, (University of California Press, 2003), σ. 124
  12. Oman 1908, σ. 118

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Vortigen Studies: Procopius and Britain
  • Oman, Charles. The Dark Ages, 476-918, Rivingtons, 1908
  • von Pflugk-Harttung, Julius Albert G. and Wright, John Henry. The Early Middle Ages, Vol. 7, Lea brothers, 1905
  • Epistolae Austrasicae XX
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Theudebert I της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Θευδεβέρτος Α΄
Γέννηση: 500 Θάνατος: 548
Προκάτοχος
Θευδέριχος Α΄
Βασιλιάς του Αυστρασίας
 

534-548
Διάδοχος
Θευδεβάλδος
Προκάτοχος
Γκοντομάρ B΄
Βασιλιάς της Βουργουνδίας
 

534-548
Μαζί με : Χιλδεβέρτο Α΄
534-548 και Χλωτάριο Α΄
534-548
Διάδοχος
Χιλδεβέρτος Α΄ και Χλωτάριος Α΄