Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Ιβάν Πετρόβιτς Πάβλοφ (Ρωσ. Иван Петрович Павлов, ΔΦΑ: [ɪˈvan pʲɪˈtrovʲɪt͡ɕ ˈpavləf], 26 Σεπτεμβρίου, 1849 Ριαζάν, χωριό της Κεντρικής Ρωσίας – 27 Φεβρουαρίου, 1936 Λένινγκραντ) ήταν Ρώσος φυσιολόγος και ιατρός. Τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής το 1904 για έρευνες σχετικές με τη φυσιολογία του πεπτικού συστήματος. Είναι ευρύτατα γνωστός για το πείραμά του στο φαινόμενο των εξαρτημένων ανακλαστικών. Ο Πάβλοφ, παρόλο που αντιμετώπιζε με σκεπτικισμό τη νεαρή για την εποχή του επιστήμη της ψυχολογίας, θεωρούσε πως η θεωρία των εξαρτημένων ανακλαστικών θα μπορούσε να ερμηνεύσει την ψυχωσική συμπεριφορά. Από αυτή την άποψη οι ιδέες του έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη συμπεριφοριστική θεωρία της ψυχολογίας, την οποία εισήγαγε ο Τζον Γουότσον το 1913[9].

Ιβάν Παβλόφ
Ivan Pavlov nobel.jpg
Γέννηση14  Σεπτεμβρίου 1849[1]
Ριαζάν[2]
Θάνατος27  Φεβρουαρίου 1936[2][3][4][5][6][7][8][1]
Αγία Πετρούπολη[2]
ΥπηκοότηταΡωσική Αυτοκρατορία, Σοβιετική Ρωσία και Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
ΣπουδέςΚρατικό Πανεπιστήμιο Αγίας Πετρούπολης και Imperial St. Petersburg University
Γνωστός γιαΠείραμα Πάβλοφ
ΒραβεύσειςΒραβείο Νόμπελ Ιατρικής και Φυσιολογίας (1904), Μετάλλιο Κόπλυ (1915), Τάγμα της Αγίας Άννης, Α΄ Τάξη, Τάγμα της Αγίας Άννης, Β΄ Τάξη, Τάγμα του Αγίου Στανισλάου, Α΄ Τάξη, Τάγμα του Αγίου Στανισλάου, Β΄ Τάξη, Τάγμα του Αγίου Βλαδίμηρου, Δ΄ Τάξη, Τάγμα του Αγίου Βλαδίμηρου, Γ΄ Τάξη, Cothenius Medal (1903), Λεγεώνα της Τιμής, Karl Ernst von Baer medal (1900), Croonian Lecture (1928), αλλοδαπό μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου και Baly Medal (1905)
Επιστημονική σταδιοδρομία
Ερευνητικός τομέαςφυσιολογία
Ιδιότηταχημικός, ιατρός και φυσιολόγος
Φοιτητές τουΠιοτρ Ανόχιν, Boris Babkin, Konstantin Bykov, Nikolay Voytsekhovsky, d:Q4196373, d:Q4238473, d:Q15070780, Leon Orbeli, d:Q4159082 και d:Q61750948

Το αρχικό ενδιαφέρον του Πάβλοφ ήταν η θεολογία, καθώς ο πατέρας του ήταν εφημέριος του χωριού. Στην πορεία της ζωής του ωστόσο διαπίστωσε, ότι ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τη χημεία και τη φυσιολογία. Σπούδασε καταρχήν στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης, στην Αυτοκρατορική Ιατρική Ακαδημία και έκανε τις μεταδιδακτορικές σπουδές του στη Γερμανία. Επιστρέφοντας στη Ρωσία, εργάστηκε στο Εργαστήριο Μπότκιν της Αγίας Πετρούπολης και αργότερα ανέλαβε την έδρα της Φυσιολογίας στην Αυτοκρατορική Ιατρική Ακαδημία.

Ο Πάβλοφ, αν και ανδρώθηκε ως επιστήμονας υπό το τσαρικό καθεστώς, παρέμεινε στη χώρα του μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης το 1917 και -παρότι διαφώνησε ευθέως με τις μαζικές διώξεις και εκτελέσεις, ακόμη και διαμαρτυρόμενος εγγράφως στον Στάλιν ή αρνούμενος στον Μπουχάριν την είσοδό του στο εργαστήριό του[10]- συνέχισε τις έρευνές του, χρηματοδοτούμενες ανελλιπώς από το κομμουνιστικό καθεστώς έως την ηλικία των 87 ετών, καθώς εργαζόταν κυριολεκτικά ως το τέλος της ζωής του. Τη μέθοδο που ακολουθούσε ο Πάβλοφ σήμερα την ακολουθούν πολλοί ψυχολόγοι σε όλο τον Κόσμο, όπως η Ελληνίδα Ελπίδα Καλύβα.

Σημειώσεις παραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 (Γερμανικά) Brockhaus Enzyklopädie. pawlow-iwan-petrowitsch. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  3. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12275842k. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  4. Comité des travaux historiques et scientifiques. 110000. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Ivan-Pavlov. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. (Αγγλικά) SNAC. w6474d39. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. (Αγγλικά) Find A Grave. 12449899. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. Εθνική Ακαδημία Ιατρικής της Γαλλίας. 2806. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  9. A Science Odyssey: Ivan Pavlov
  10. Ζήκα Χρ. «Ιβάν Πέτροβιτς Παβλόφ» Το ΒΗΜΑ, 07/07/2002, σελ. Y12[νεκρός σύνδεσμος]

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία