Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Ιούλιος-Αύγουστος, γερμ. Julius-Jacob (14 Οκτωβρίου 1786 - 14 Μαρτίου 1853) από τον Οίκο της Έσσης είχε τον τίτλο του Χαυνάου. Ήταν στρατηγός του στρατού της Αυστρίας, που κατέστειλε τις εξεγέρσεις του 1848 στην Ιταλία και του 1849 την Ουγγαρία. Ήταν εξαιρετικά αποτελεσματικός, αλλά και αδίστακτος διοικητής. Οι στρατιώτες του τον αποκαλούσαν τίγρη των Αψβούργων και οι εχθροί του δήμιο του Αράντ. .

Ιούλιος Ιάκωβος του Χάυναου
Julius von Haynau.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Julius Jakob Freiherr von Haynau (Γερμανικά)
Γέννηση14  Οκτωβρίου 1786[1][2]
Κάσσελ
Θάνατος14  Μαρτίου 1853[1][2]
Βιέννη
Αιτία θανάτουκαρδιακή ανεπάρκεια
Τόπος ταφήςΓκρατς
Χώρα πολιτογράφησηςΑυστριακή Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιωτικός
Οικογένεια
ΤέκναClotilde Baronin von Haynau[3]
ΓονείςΓουλιέλμος Α΄ της Έσσης και Rosa Dorothea Ritter[3]
ΑδέλφιαCarl von Haynau
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςFeldzeugmeister/Imperial and Royal Army during the Napoleonic Wars
Πόλεμοι/μάχεςΝαπολεόντειοι Πόλεμοι
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΣτρατιωτικό τάγμα της Μαρίας-Τερέζας
Τάγμα της Αγίας Άννης, Γ΄ Τάξη
Τάγμα του Λευκού Αετού
Τάγμα του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι
Τάγμα του Αγίου Ανδρέα
Τάγμα του Αγίου Γεωργίου, Δ΄ Τάξη
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στο Κάσσελ και ήταν ένας από τους πολλούς νόθους γιους του Γουλιέλμου Α΄ εκλέκτορα της Έσσης και της ερωμένης του Ρόζας-Δωροθέας Ρίττερ[4]. Ο πατέρας του είχε μεγαλώσει στη Δανία και έπειτα από 20 έτη επέστρεψε στο λαντγκραβάτο της Έσσης-Κάσσελ. Τον αναγνώρισε, του έδωσε τον τίτλο του Χαυνάου και μερίμνησε για την εκπαίδευσή του. Τον έβαλε δόκιμο αξιωματικό σε στρατιωτικό σώμα.

Στα 15 έτη του εισήλθε στο Πεζικό της Αυστρίας. Απέκτησε εμπειρία κατά τους Ναπολεόντιους Πολέμους και τραυματίστηκε στο Βάγκραμ το 1809, όταν οι Γάλλοι νίκησαν μία από τις πιο σημαντικές μάχες. Διακρίθηκε στις επιχειρήσεις των ετών 1813-14 στην Ιταλία. Λάμβανε προαγωγές το διάστημα 1815-47, ώσπου έφθασε στο βαθμό του αντιστράτηγου.

Κατέστειλε τις εξεγέρσειςΕπεξεργασία

Είχε βίαιο χαρακτήρα και αυτό δημιουργούσε προβλήματα με τους ανωτέρους του. Αντιτέθηκε με αγριότητα στα αντι-μοναρχικά κινήματα του 1848: επιλέχθηκε για την καταστολή τους. Όταν ο όχλος της Μπρέσκια έσφαξε Αυστριακούς στρατιώτες στο νοσοκομείο, ο Ιούλιος-Ιάκωβος εκτέλεσε τους συμμετέχοντες. Για τις γυναίκες που έδειξαν συμπάθεια στους αντάρτες, λέγεται ότι διέταξε τη μαστίγωσή τους και κατηγορήθηκε για κτηνωδία.

Το επόμενο έτος οι Ούγγροι εξεγέρθηκαν και ο Ιούλιος-Ιάκωβος, με τη βοήθεια μεγάλης Ρωσικής επέμβασης, τους νίκησε. Αποδείχθηκε αποτελεσματικός και αδίστακτος, προσπαθώντας να εμφανίσει ότι η Αυστρία και όχι η Ρωσία, επέφερε τη νίκη[5]. Θεωρούσε ότι με τα στρατεύματα στην Ιταλία θα μπορούσε να νικήσει[6]. Διέταξε τον απαγχονισμό στο Αράντ των 13 στρατηγών, που είχαν εξεγερθεί στην Ουγγαρία. Οι αντίπαλοί του τον αποκαλούσαν ύαινα της Μπρέσκια και δήμιο του Αράντ, αλλά οι στρατιώτες του τίγρη των Αψβούργων.

Μετέπειτα έτηΕπεξεργασία

Μετά την Ερήνη, ορίστηκε στρατιωτικός διοικητής της Ουγγαρίας. Διαπληκτιζόταν συχνά με τον Υπουργό Πολέμου και παραιτήθηκε το 1850. Ταξίδεψε στη Δυτική Ευρώπη και στη Βρετανία. Στις Βρυξέλλες, ο φημισμένος για τις κτηνωδίες του, μόλις που γλίτωσε από το πλήθος. Στο Λονδίνο ένας εργάτης ζυθοποιίας του πέταξε λάσπη και κοπριά και τον κυνηγούσε στην οδό φωνάζοντας "Κάτων ο Αυστριακός χασάπης". Όταν ο Τζουζέππε Γκαριμπάλντι επισκέφθηκε την Αγγλία το 1864, πήγε στη ζυθοποιία και συνεχάρη τον εργάτη αυτόν[7].

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε το 1808 την Τερέζα, κόρη του στρατηγού φον Βέμπερ. Ο πατέρας της σκοτώθηκε το επόμενο έτος σε μάχη, κατά τους Ναπολεοντίους Πολέμους. Είχε τέκνο:

  • Κλοτίλδη 1809-1897.

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Julius-Jacob-Freiherr-von-Haynau. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 Darryl Roger Lundy: The Peerage.
  4. Österreichisches Biographisches Lexikon 1815-1950 Online-Edition
  5. Nationalism and the crown in liberal Hungary, 1848-1914 (2000) ; Alice Freifeld p. 90
  6. Nationalism and the crown in liberal Hungary, 1848-1914 (2000) ; Alice Freifeld p. 90-91
  7. Flanders, Judith (Ιουλίου 2014). The Victorian City. New York, NY: St Martin's Press. σελ. 345. ISBN 978-1-250-04021-3. 

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • von Schönhals, R (1875). Biographie des K. K. Feldzeugmeisters Juliis Freiherrn von Haynau. Vienna.
  • Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Haynau, Julius Jacob". Encyclopædia Britannica. 13 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 114.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Julius Jacob von Haynau της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).